Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Eil levr an Danevelloù » Pennad 25

Eil levr an Danevelloù - Pennad 25

Levr : Eil levr an Danevelloù
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36

Pennad 25



Amasias avait vingt-cinq ans lorsqu’il devint roi, et il régna vingt-neuf ans à Jérusalem. Sa mère s’appelait Yoadane : elle était de Jérusalem. 2Ch 25, 1 : D’an oad a bemp bloaz warn-ugent e renas Amasias, ha nav bloaz warn-ugent e renas e Jeruzalem ; hag anv e vamm a oa Joaden, eus Jeruzalem.

Il fit ce qui est droit aux yeux du Seigneur, mais non pas d’un cœur sans partage. 2Ch 25, 2 : Hag e reas ar pezh a zo mat ouzh daoulagad an Aotrou, met ne voe ket a galon beurvat.

Lorsque sa royauté fut affermie, il tua ceux de ses serviteurs qui avaient frappé le roi son père. 2Ch 25, 3 : Pa voe stabilaet e rouantelezh gantañ, e lazhas e servijerien, o devoa skoet war ar roue, e dad.

Mais leurs fils, il ne les mit pas à mort, selon ce qui est écrit dans la Loi, le Livre de Moïse, où le Seigneur a donné cet ordre : « Les pères ne mourront pas à la place des fils, les fils ne mourront pas à la place des pères, mais chacun mourra pour son propre péché. » 2Ch 25, 4 : O mibien, n’o lakaas ket d’ar marv ; evel ma-z eo skrivet el Lezenn, e levr Moizez, se a oa difennet gant an Aotrou p’en devoa lavaret : "Ne vo ket lakaet d’ar marv an tadoù evit o mibien, nag ar vibien d’ar marv evit an tadoù : pep hini evit e bec’hed a varvo".

Amasias réunit les gens de Juda et les organisa en familles, avec officiers de millier et officiers de centaine, pour tout Juda et Benjamin. Il recensa ceux qui avaient vingt ans et plus : il trouva trois cent mille hommes d’élite, aptes à rejoindre l’armée, maniant la lance et le bouclier. 2Ch 25, 5 : Hag e vodas Amasias Youda, hag o lakaas dre di tadel, gant ofiserien a viliadoù hag ofiserien a gantoù evit Youda a-bezh ha Benjamin : hag o diniveriñ a reas adalek an oad a ugent vloaz ha koshoc’h ; hag e kavas tri c’hant mil anezho, eus an dibab, evit mont d’ar brezel : ar re-mañ a embrege speg ha goaf.

De plus, il recruta en Israël, pour cent talents d’argent, cent mille vaillants guerriers. 2Ch 25, 6 : Hag e c’hopras, eus Israel, kant mil brezelour kadarn, evit kant talant arc’hant.

Mais un homme de Dieu vint le trouver pour lui dire : « Ô roi, il ne faut pas qu’une armée d’Israël se joigne à toi, car le Seigneur n’est pas avec Israël, avec tous ces fils d’Éphraïm. 2Ch 25, 7 : Met un den-Doue a zeuas d’e gaout hag a lavaras : "O, roue, gant na zeuio ket ganit un armead Israeliz, rak n’emañ ket an Aotrou gant Israel, gant holl baotred Efraim.

Si elle vient, tu auras beau combattre avec courage, Dieu te fera trébucher devant l’ennemi, car Dieu a le pouvoir de secourir et de faire trébucher. » 2Ch 25, 8 : Ha mar deuont, kaer az po ober da hini kreñv en emgann, e roio Doue lamm dit dirak da enebour, rak bez’ en deus Doue ar galloud da sikour ha da reiñ lamm".

Amasias dit à l’homme de Dieu : « Que faire alors des cent talents que j’ai donnés à la troupe d’Israël ? » L’homme de Dieu répondit : « Le Seigneur peut te donner beaucoup plus que cela. » 2Ch 25, 9 : Hag e lavaras Amasias d’an den-Doue : "Ha petra a vo graet eus ar c’hant talant am eus roet da strollad Israel ?" Hag e lavaras an den-Doue : "Bez’ en deus an Aotrou da reiñ dit muioc’h eget se".

Amasias mit à part la troupe qui lui était venue d’Éphraïm, et la renvoya chez elle. Mais la colère de ces gens s’enflamma fort contre Juda, et ils retournèrent chez eux enflammés de colère. 2Ch 25, 10 : Hag e tisrannas Amasias e dud diouzh ar strollad a oa deuet gantañ eus Efraim, evit ma-z afe ar re-mañ d’ar gêr. Met kounnaret e voent, meurbet, a-enep Youda, hag e tistrojont d’ar gêr, entanet gant ar gounnar.

Amasias, ayant pris de l’assurance, emmena son peuple ; il se rendit dans la Vallée du Sel et frappa dix mille des fils de Séïr. 2Ch 25, 11 : Hag Amasias, deuet kreñv, a renas e bobl, a yeas da stankenn an Holen, hag a bilas dek mil a dud da vibien Seir.

Les fils de Juda en prirent vivants dix mille autres, qu’ils emmenèrent au sommet de la Roche. Ils les précipitèrent du sommet de la Roche, et tous s’écrasèrent au sol. 2Ch 25, 12 : Ha dek mil a voe tapet gant paotred Youda, kaset da veg ar Roc’h, ha taolet eus beg ar Roc’h, hag e voent holl brevennet.

Quant aux hommes de troupe qu’Amasias avait renvoyés pour qu’ils n’aillent pas à la guerre avec lui, ils se jetèrent sur les villes de Juda, depuis Samarie jusqu’à Beth-Horone. Ils frappèrent trois mille habitants et s’emparèrent d’un grand butin. 2Ch 25, 13 : Paotred ar strollad en devoa adkaset Amasias, evit na zeufent ket gantañ d’an emgann, en em ledas e kêrioù Youda, adalek Samaria betek Betoron, a bilas eno tri mil hag a reas preizh bras.

À son retour, après avoir battu les Édomites, Amasias ramena les dieux des fils de Séïr, les établit comme ses dieux, se prosterna devant eux et pour eux brûla de l’encens. 2Ch 25, 14 : Met setu, goude ma oa deuet en-dro Amasias a vezañ dornet an Edomiz, e tegasas doueoù mibien Seir hag o lakaas da vezañ e zoueoù, ha dirazo e stouas, dezho e kinnigas ezañs.

Le Seigneur s’enflamma de colère contre Amasias et lui envoya un prophète pour lui dire : « Pourquoi consultes-tu les dieux de ce peuple, alors qu’ils n’ont pas su sauver leur peuple de ta main ? » 2Ch 25, 15 : Hag e tommas kounnar an Aotrou a-enep Amasias, hag e kasas dezhañ ur profed, a lavaras dezhañ : "Perak e klaskez doueoù ur bobl ha n’o deus ket salvet ar bobl-se eus da zorn ?"

Pendant qu’il parlait, Amasias lui dit : « Ne t’avons-nous pas institué conseiller du roi ? Arrête ! Faut-il qu’on te frappe ? » Le prophète s’arrêta, mais il dit : « Je sais que Dieu a résolu de te détruire, parce que tu as fait cela et que tu n’as pas écouté mon conseil. » 2Ch 25, 16 : P’en devoa komzet outañ, e lavaras Amasias dezhañ : "Daoust ha da guzulier ar roue ez out bet lakaet ? Paouez ! Pe e vo skoet ganit !" Hag e paouezas ar profed, met lavarout a reas : "Gouzout a ran en deus divizet Doue d’az tistrujañ, peogwir ec’h eus graet se ha n’ec’h eus ket selaouet va ali".

Après avoir tenu conseil, Amasias, roi de Juda, envoya des messagers à Joas, fils de Joakaz, fils de Jéhu, roi d’Israël, pour lui dire : « Viens, et affrontons-nous ! » 2Ch 25, 17 : Ha goude kuzuliañ, Amasias, roue Youda, a gasas tud da Joas, mab Joac’haz, mab Jehou, roue Israel, da lavarout : "Deus, m’en em welimp a-dal !"

Joas, roi d’Israël, envoya à son tour des messagers à Amasias, roi de Juda, pour lui dire : « Le chardon du Liban envoya dire au cèdre du Liban : “Donne ta fille pour femme à mon fils”. Mais une bête sauvage du Liban est passée, elle a piétiné le chardon. 2Ch 25, 18 : Hag e kasas Joas, roue Israel, tud da Amasias, roue Youda, da lavarout : "Spernenn al Liban a gasas da sedrezenn al Liban da lavarout : Ro da verc’h d’am mab evel gwreg ! Met tremen a reas ul loen gouez eus al Liban, a vac’hellas ar spernenn.

Tu te dis que tu as vaincu Édom, alors ton cœur s’enorgueillit et se glorifie. Reste donc chez toi ! Pourquoi provoquer le malheur et tomber, toi et Juda avec toi ? » 2Ch 25, 19 : Lavarout a rez : Pilet em eus Edom ! Hag ez eo savet da galon, hag ez out glorius. Met chom er gêr ! Perak en em vountañ er gwalleur ha kouezhañ, te ha Youda ganit ?"

Mais Amasias n’écouta pas. Cela était voulu par Dieu afin qu’ils soient livrés, lui et son peuple, aux mains de l’adversaire, pour avoir consulté les dieux du pays d’Édom. 2Ch 25, 20 : Ha ne selaouas ket se Amasias, rak a-berzh Doue e oa kement-se : evit o lakaat e dorn Joas, dre m’o devoa klasket doueoù Edom.

Alors Joas, roi d’Israël, se mit en marche, et ils s’affrontèrent, lui et Amasias, roi de Juda, à Beth-Shèmesh, qui appartient à Juda. 2Ch 25, 21 : Hag e pignas Joas, roue Israel, hag en em weljont a-dal, eñ hag Amasias, roue Youda, e Betsames, a oa e Youda.

Ceux de Juda furent battus devant Israël et ils s’enfuirent chacun à sa tente. 2Ch 25, 22 : Hag e voe pilet Youda dirak Israel ; hag e tec’has pep hini d’e deltenn.

Quant à Amasias, roi de Juda, fils de Joas, fils d’Ocozias, Joas, roi d’Israël, le fit prisonnier à Beth-Shèmesh et le ramena à Jérusalem. Il fit au rempart de Jérusalem une brèche de quatre cents coudées, depuis la porte d’Éphraïm jusqu’à la porte de l’Angle. 2Ch 25, 23 : Hag Amasias, roue Youda, mab Joas, mab Okozias, a voe tapet gant Joas, roue Israel, e Betsames, ha kaset da Jeruzalem ; hag e voe freuzet ramparzh Jeruzalem, eus dor Efraim betek dor ar C’horn, war bevar c’hant ilinad.

Joas prit tout l’or et tout l’argent, tous les objets qui se trouvaient dans la Maison de Dieu, sous la garde d’Obed-Édom, et les trésors de la maison du roi, ainsi que des otages. Puis il retourna à Samarie. 2Ch 25, 24 : Hag an holl aour hag arc’hant, an holl listri en em gave e Ti Doue, e ti Obededom hag e teñzorioù ti ar roue, ha gouestlidi a voe tapet, hag e tistroas da Samaria.

Amasias, fils de Joas, roi de Juda, vécut encore quinze ans après la mort de Joas, fils de Joakaz, roi d’Israël. 2Ch 25, 25 : Hag e vevas Amasias, mab Joas, roue Youda, goude marv Joas, mab Joac’haz, roue Israel, pemzek vloaz.

Le reste des actions d’Amasias, des premières aux dernières, cela n’est-il pas écrit dans le Livre des rois de Juda et d’Israël ? 2Ch 25, 26 : Ha nemorant oberoù Amasias, ar re gentañ hag ar re ziwezhañ, hag-eñ n’int ket skrivet war levr Rouaned Youda hag Israel ?

À partir du moment où Amasias se détourna du Seigneur, certains, à Jérusalem, tramèrent un complot contre lui. Il s’enfuit dans la ville de Lakish ; mais on envoya des gens à sa poursuite à Lakish, et c’est là qu’il fut mis à mort. 2Ch 25, 27 : Hag adalek ma tistroas Amasias a-ziouzh an Aotrou, e voe iriennet a-enep dezhañ un irienn e Jeruzalem, hag e tec’has da Lakis. Hag e voe kaset war e lerc’h tud da Lakis, hag eno e voe lakaet d’ar marv.

Puis, on le transporta sur des chevaux, et on l’ensevelit avec ses pères dans la Cité de David. 2Ch 25, 28 : Hag e voe douget war gezeg ha beziet gant e dadoù, e Kêr Youda.