Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Eil levr an Danevelloù » Pennad 24

Eil levr an Danevelloù - Pennad 24

Levr : Eil levr an Danevelloù
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36

Pennad 24



Joas avait sept ans lorsqu’il devint roi, et il régna quarante ans à Jérusalem. Le nom de sa mère était Cibya ; elle était de Bershéba. 2Ch 24, 1 : Oadet a seizh vloaz e oa Joas pa voe lakaet da roue, ha daou-ugent vloaz e renas e Jeruzalem, hag anv e vamm a oa Sivia, eus Bersabea.

Joas fit ce qui est droit aux yeux du Seigneur pendant toute la vie du prêtre Joad. 2Ch 24, 2 : Hag e reas Joas ar pezh a zo reizh ouzh daoulagad an Aotrou e-pad holl zeizioù Joiada, ar beleg.

Joad lui fit épouser deux femmes, dont il eut des fils et des filles. 2Ch 24, 3 : Hag e zimeziñ a reas Joiada gant div wreg, hag en devoe mibien ha merc’hed.

Après quoi, Joas eut à cœur de restaurer la Maison du Seigneur. 2Ch 24, 4 : Ha goude-se en devoe Joas mennad da adneveziñ Templ an Aotrou.

Il réunit les prêtres et les lévites et leur dit : « Allez dans les villes de Juda, recueillez de l’argent auprès de tous les fils d’Israël, pour réparer d’année en année la Maison de votre Dieu, et hâtez-vous de le faire ! » Mais les lévites ne se hâtèrent pas. 2Ch 24, 5 : Bodañ a reas ar veleien hag al Levited, hag e lavaras dezho : "Kit da gêrioù Youda, ha dastumit, a-douez Israel a-bezh, arc’hant evit dresañ Ti ho Toue, a vloaz da vloaz, ha grit buan ar gefridi-se !" Met ne haste ket al Levited.

Le roi convoqua Joad, le chef des prêtres, et lui dit : « Pourquoi n’as-tu pas exigé des lévites qu’ils apportent, de Juda et de Jérusalem, l’impôt que Moïse, serviteur du Seigneur, et l’assemblée d’Israël ont fixé pour la Tente du Témoignage ? 2Ch 24, 6 : Hag e c’halvas ar roue Joiada, ar penn, hag e lavaras dezhañ : "Perak n’ec’h eus ket dalc’het war al Levited evit ma tegasfent eus Youda hag eus Jeruzalem tailhoù Moizez, servijer an Aotrou, ha kevredigezh Israel evit teltenn an Testeni ?

Athalie, l’impiété en personne, ainsi que ses fils ont en effet laissé se dégrader la Maison de Dieu. Ils ont même utilisé pour le culte de Baal les objets sacrés de la Maison du Seigneur. » 2Ch 24, 7 : Rak Atalia, ar fallakrez, hag he mibien o deus freuzet Ti Doue, ha gant holl draoù santel Templ an Aotrou o deus graet evit ar Vaaled".

Le roi ordonna alors de fabriquer un coffre et de le placer à la porte de la Maison du Seigneur, à l’extérieur. 2Ch 24, 8 : Ha diwar gomz ar roue e voe graet ur c’hef, a voe lakaet ouzh dor Templ an Aotrou, er-maez.

On proclama dans Juda et dans Jérusalem qu’il fallait apporter au Seigneur l’impôt que Moïse, serviteur de Dieu, avait fixé à Israël dans le désert. 2Ch 24, 9 : Hag e voe embannet e Youda hag e Jeruzalem e oa da zegas d’an Aotrou tailhoù Moizez, servijer an Aotrou, lakaet war Israel abaoe ar gouelec’h.

Tous les princes et tout le peuple se réjouirent. Ils apportèrent l’impôt et le versèrent dans le coffre jusqu’à paiement complet. 2Ch 24, 10 : Hag e voe laouen an holl renerien hag an holl dud, hag e tegasent hag e taolent er c’hef betek ma voe peurc’hraet ar gefridi.

Chaque fois que les lévites apportaient le coffre aux inspecteurs du roi, si on voyait qu’il y avait beaucoup d’argent, le secrétaire du roi et l’intendant du grand prêtre venaient vider le coffre et le remportaient pour le remettre à sa place. Ainsi faisaient-ils chaque jour, et ils récoltaient beaucoup d’argent. 2Ch 24, 11 : Pa veze kaset ar c’hef da gargidi ar roue dre zorn al Levited e welent e veze kalz arc’hant, hag e teue skrib ar roue ha sekretour ar beleg bras, hag e skarzhent ar c’hef hag hen degasent evit e adlakaat en e lec’h : evel-se e raent bemdez, hag e voe dastumet arc’hant e-leizh.

Le roi et Joad remettaient l’argent au maître d’œuvre, pour le service de la Maison du Seigneur. Celui-ci engageait des tailleurs de pierre et des charpentiers pour restaurer la Maison du Seigneur, et aussi des artisans du fer et du bronze pour réparer la Maison du Seigneur. 2Ch 24, 12 : Hag e veze roet gant ar roue ha Joiada d’ar re a veze o labourat evit servij Templ an Aotrou, hag e veze paeet benerien ha kilvizien da adneveziñ Templ an Aotrou, ha govelierien houarn hag arem da dresañ Templ an Aotrou.

Les maîtres d’œuvre se mirent au travail, et, entre leurs mains, les travaux de réfection progressèrent. Ils remirent en état la Maison de Dieu et la consolidèrent. 2Ch 24, 13 : Hag e labouras ar vicherourien, hag ez eas war-raok adkempenn an oberiadur etre o daouarn, hag ec’h adsavjont Ti Doue en e stad hag hen stabilajont.

Lorsqu’ils eurent achevé, ils apportèrent devant le roi et Joad le reste de l’argent, avec lequel on fabriqua des objets pour la Maison du Seigneur, objets pour le service et pour les holocaustes, coupes et autres ustensiles d’or et d’argent. On offrit continuellement des holocaustes dans la Maison du Seigneur, pendant toute la vie de Joad. 2Ch 24, 14 : P’o devoe echu, e tegasjont d’ar roue ha da Joiada nemorant an arc’hant, hag e voe graet gantañ listri evit Templ an Aotrou : traezoù evit al lidoù hag an holokostoù, kopoù ha traezoù aour hag arc’hant. Hag e voe graet holokostoù e Templ an Aotrou dalc’hmat e-pad holl deizioù Joiada.

Joad devint très âgé, il fut rassasié de jours et il mourut. Il avait cent trente ans quand il mourut. 2Ch 24, 15 : Hag e voe kozh Joiada, ha karget a zeizioù, e varvas ; d’an oad a gant tregont vloaz e varvas.

On l’ensevelit dans la Cité de David avec les rois, parce qu’il avait fait du bien en Israël, à l’égard de Dieu et de sa Maison. 2Ch 24, 16 : Hag e voe beziet e Kêr David, gant ar rouaned, rak graet en devoa vad en Israel hag e-keñver Doue hag e Di.

Après la mort de Joad, les princes de Juda vinrent se prosterner devant le roi, et alors le roi les écouta. 2Ch 24, 17 : Ha goude marv Joiada, ez eas priñsed Youda da stouiñ dirak ar roue, ha selaou a reas ar roue outo.

Les gens abandonnèrent la Maison du Seigneur, Dieu de leurs pères, pour servir les poteaux sacrés et les idoles. À cause de cette infidélité, la colère de Dieu s’abattit sur Juda et sur Jérusalem. 2Ch 24, 18 : Hag e tilezjont Templ an Aotrou, Doue o zadoù, evit servijañ ar peulvanoù-sakr, an idoloù. Hag e voe ar Gounnar war Youda ha war Jeruzalem en abeg d’ar gablusted-se.

Pour les ramener à lui, Dieu envoya chez eux des prophètes. Ceux-ci transmirent le message, mais personne ne les écouta. 2Ch 24, 19 : Kas a reas dezho profeded evit o degas en-dro d’an Aotrou, en ur desteniañ a-enep dezho, met ne roent ket skouarn dezho.

Dieu revêtit de son esprit Zacharie, le fils du prêtre Joad. Zacharie se présenta devant le peuple et lui dit : « Ainsi parle Dieu : Pourquoi transgressez-vous les commandements du Seigneur ? Cela fera votre malheur : puisque vous avez abandonné le Seigneur, le Seigneur vous abandonne. » 2Ch 24, 20 : Ha Spered Doue a ziskennas war Zakaria, mab Joiada, ar beleg. Hemañ, en e sav dirak ar bobl, a lavaras dezho : "Evel-hen e komz an Aotrou Doue : Perak e torrit-hu gourc’hemennoù an Aotrou ? Ne reot ket berzh o tilezel an Aotrou : Eñ ivez ho tilezo !"

Ils s’ameutèrent alors contre lui et, par commandement du roi, le lapidèrent sur le parvis de la Maison du Seigneur. 2Ch 24, 21 : Hag iriennañ a rejont a-enep dezhañ, hag e labezañ gant mein, war urzh ar roue, e porzh Templ an Aotrou.

Le roi Joas, en faisant mourir Zacharie, fils de Joad, oubliait la fidélité que Joad lui avait témoignée. Zacharie s’était écrié en mourant : « Que le Seigneur le voie, et qu’il fasse justice ! » 2Ch 24, 22 : N’en devoa ket soñj ar roue Joas eus ar fealded en devoa diskouezet Joiada, tad Zakaria en e geñver, hag e lazhas e vab ! Hemañ, en ur vervel, a lavaras : "Ra welo an Aotrou, ha ra c’houlenno kont eus kement-mañ !"

Or, à la fin de l’année, l’armée d’Aram monta contre le roi Joas et arriva en Juda et à Jérusalem. Ses hommes massacrèrent tous les princes du peuple et envoyèrent tout le butin au roi de Damas. 2Ch 24, 23 : Ha setu, pa voe tremenet ur bloavezh, e savas a-enep dezhañ arme Aram, a zeuas betek Youda ha Jeruzalem, hag e voe lazhet holl renerien ar bobl a-douez ar boblañs, hag an holl breizh kaset da roue Damask.

L’armée d’Aram ne comptait qu’un petit nombre d’hommes, et pourtant le Seigneur leur livra une armée très importante, parce que les gens de Juda avaient abandonné le Seigneur, Dieu de leurs pères ; et Joas reçut le châtiment qu’il méritait. 2Ch 24, 24 : Koulskoude gant nebeut a dud e oa deuet arme Aram, met an Aotrou en devoa lakaet en o dorn un armead vras-tre, rak dilezet o devoa tud Youda an Aotrou, Doue o zadoù ; hag evel-se e voe kastizet Joas evel ma verite.

Lorsque les Araméens partirent, le laissant dans de grandes souffrances, ses serviteurs complotèrent contre lui parce qu’il avait répandu le sang du fils du prêtre Joad, et ils le tuèrent sur son lit. Il mourut, et on l’ensevelit dans la Cité de David, mais non pas dans les tombeaux des rois. 2Ch 24, 25 : P' hen dilezjont, en devoa gloazioù e-leizh ; hag iriennañ a reas e servijerien a-enep dezhañ evit veñjiñ mibien ar beleg Joiada, hag e lazhañ a rejont war e wele. Pa voe marv, e voe beziet e Kêr-David, met ne voe ket beziet e bered ar rouaned.

Voici ceux qui complotèrent contre lui : Zabad, fils d’une Ammonite nommée Shiméath, et Yehozabad, fils d’une Moabite nommée Shimrith. 2Ch 24, 26 : Sed ar re a iriennas a-enep dezhañ : Zabad, mab Semat an Amoniadez, ha Jozabad, mab Semarit ar Voabiadez.

Ce qui concerne ses fils, les nombreuses prophéties lancées contre lui, les aménagements de la Maison de Dieu, cela est écrit dans le Commentaire du livre des Rois. Son fils Amasias régna à sa place. 2Ch 24, 27 : A-zivout e vibien, ha meur a ziougan warnañ ha diazezadur Ti Doue, setu ma-z eo bet skrivet e displegadurioù levr ar Rouaned. Hag e renas Amasias, e vab, en e lec’h.