Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Eil levr an Danevelloù » Pennad 18

Eil levr an Danevelloù - Pennad 18

Levr : Eil levr an Danevelloù
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36

Pennad 18



Josaphat possédait en abondance richesses et gloire, et il s’allia par un mariage avec Acab. 2Ch 18, 1 : Hag en devoa Josafat pinvidigezh ha gloar e-leizh ; hag en em gerentias gant Ac’hab.

Après quelques années, il descendit chez Acab, à Samarie. Acab sacrifia pour lui et le peuple qui l’accompagnait quantité de moutons et de bœufs, et il l’incita à monter contre Ramoth-de-Galaad. 2Ch 18, 2 : Diskenn a reas, a-benn un nebeut bloavezhioù, da gaout Ac’hab e Samaria ; hag e lazhas evitañ Ac’hab deñved hag oc’hen e-leizh hag evit an dud a oa gantañ, hag e vountañ a reas da bignat a-enep Ramot Galaad.

Acab, roi d’Israël, dit à Josaphat, roi de Juda : « Viendrais-tu avec moi à Ramoth-de-Galaad ? » Il lui répondit : « Il en est de moi comme de toi, de mon peuple comme de ton peuple ; nous serons avec toi au combat. » 2Ch 18, 3 : Hag e lavaras Ac’hab, roue Israel, da Josafat, roue Youda : "Ha kerzhout a rez ganin da Ramot Galaad ?". Hag e lavaras dezhañ : "Me a zo eveldout, ha va fobl evel da bobl, ha ganit e vezimp er brezel".

Josaphat dit au roi d’Israël : « Mais consulte d’abord la parole du Seigneur. » 2Ch 18, 4 : Hag e lavaras Josafat da roue Israel : "Goulennata eta hiziv komz an Aotrou".

Le roi d’Israël réunit les prophètes au nombre de quatre cents. Il leur demanda : « Irons-nous à Ramoth-de-Galaad pour combattre, ou dois-je y renoncer ? » Ils dirent : « Monte ! Dieu livrera la ville aux mains du roi. » 2Ch 18, 5 : Hag e vodas roue Israel ar brofeded, pevar c’hant den, hag e lavaras dezho : "Hag-eñ e kerzhimp a-enep Ramot Galaad d’ar brezel, pe ne raimp ket ?" Hag e lavarjont : "Kae ! hag e lakaio Doue anezhi e dorn ar roue !"

Mais Josaphat reprit : « N’y a-t-il ici aucun autre prophète du Seigneur, par qui nous pourrions le consulter ? » 2Ch 18, 6 : Hag e lavaras Josafat : "Daoust ha n’eus ket amañ ur profed d’an Aotrou ken, ma c’hellimp e c’houlennata drezañ ?"

Le roi d’Israël répondit à Josaphat : « Il y a encore un homme par qui nous pourrions consulter le Seigneur, mais moi, je le hais, car il ne prophétise aucun bonheur à mon sujet, mais toujours du malheur. Il s’agit de Michée, fils de Yimla. » Josaphat répliqua : « Que le roi ne parle pas ainsi ! » 2Ch 18, 7 : Hag e lavaras roue Israel da Josafat : "C’hoazh ez eus amañ unan, e vez goulennataet an Aotrou drezañ, met kasoni am eus outañ : ne ziougan warnon netra a vad, dalc’hmat e vez ar fall. Hennezh eo Mic’ha, mab Jemla". Hag e lavaras Josafat : "Gant na gomzo ket ar roue evel-se !"

Le roi d’Israël appela un dignitaire et lui dit : « Vite, fais venir Michée, fils de Yimla ! » 2Ch 18, 8 : Hag e c’halvas roue Israel ur spazhad, o lavarout : "Timat, Mic’ha, mab Jemla !"

Le roi d’Israël et Josaphat, roi de Juda, siégeaient, en tenue d’apparat, chacun sur son trône. Ils siégeaient sur l’esplanade à l’entrée de la porte de Samarie. Et, devant eux, tous les prophètes se mettaient à prophétiser. 2Ch 18, 9 : Ha roue Israel ha Josafat, roue Youda, a oa en o c’hoazez, pep hini war e dron, gwisket gant o dilhad, en o c’hoazez war leurenn toull-dor Samaria, hag an holl brofeded o tiouganañ dirazo.

Sédécias, fils de Kenahana, s’était fabriqué des cornes de fer. Il disait : « Ainsi parle le Seigneur : Avec cela tu pourfendras Aram jusqu’à l’exterminer. » 2Ch 18, 10 : Hag en devoa graet Sedekias, mab Kanaana, kerniel houarn, hag e lavare : "Evel-hen e komz an Aotrou : Gant ar re-mañ e tosi Aram ken na vezo echu".

Tous les prophètes prophétisaient de la même manière ; ils disaient : « Monte à Ramoth-de-Galaad ! Tu réussiras ! Le Seigneur livrera la ville aux mains du roi. » 2Ch 18, 11 : Hag an holl brofeded a ziougane hevelep tra, o lavarout : "Kae da Ramot Galaad hag e ri berzh, hag he lakaat a ray an Aotrou e dorn ar roue !"

Le messager qui était allé appeler Michée lui dit : « Voici les paroles des prophètes ; d’une seule voix ils annoncent du bien pour le roi. Que ta parole soit donc conforme à celle de chacun : annonce du bien ! » 2Ch 18, 12 : Hag ar c’hannad a oa aet da c’hervel Mic’ha en devoa komzet outañ, o lavarout : "Setu komzoù ar brofeded, a c’henou unvan : eurvad evit ar roue ; ra vo eta da gomz evel o re : lavar eurvad !"

Michée répondit : « Par le Seigneur qui est vivant ! Ce que mon Dieu dira, c’est cela que j’annoncerai ! » 2Ch 18, 13 : Hag e lavaras Mic’ha : "Bevet an Aotrou ! Ar pezh a lavaro va Doue hepken a lavarin !"

Il entra chez le roi qui lui dit : « Michée, irons-nous à Ramoth-de-Galaad pour combattre, ou dois-je y renoncer ? » Il répondit : « Montez ! Vous réussirez. Ses habitants seront livrés entre vos mains. » 2Ch 18, 14 : Hag ez eas da gaout ar roue ; hag e lavaras ar roue dezhañ : "Mic’ha, ha mont a raimp da Ramot Galaad evit an emgann, pe ne raimp ket ?" Hag e lavaras : "Kit, hag e reot berzh : lakaet e vezint en ho torn !"

Le roi lui rétorqua : « Combien de fois devrai-je t’adjurer de me dire seulement la vérité au nom du Seigneur ? » 2Ch 18, 15 : Hag e lavaras dezhañ ar roue : "Betek pet gwech e vo ret din da aspediñ, evit ma na lavari din nemet ar wirionez en Anv an Aotrou ?"

Michée dit alors : « J’ai vu tout Israël dispersé sur les montagnes comme des brebis sans berger. Le Seigneur a dit : “Ces gens n’ont plus de maître ; qu’ils retournent en paix, chacun dans sa maison.” » 2Ch 18, 16 : Hag e lavaras : "Gwelet em eus Israel a-bezh a-stlabez war ar menezioù evel deñved hep mesaer. Hag e lavare an Aotrou : N’eus mestr ebet evit ar re-se, ra zistroint pep hini d’ar gêr e peoc’h !"

Le roi d’Israël dit à Josaphat : « Ne te l’avais-je pas dit ? Il ne prophétise à mon sujet rien de bon, mais seulement du mal ! » 2Ch 18, 17 : Hag e lavaras roue Israel da Josafat : "Daoust ha n’em boa ket lavaret dit ne ziougane warnon eurvad ebet, nemet gwalleur ?"

Michée reprit : « Eh bien ! Écoutez la parole du Seigneur ! J’ai vu le Seigneur qui siégeait sur son trône ; toute l’armée des cieux se tenait à sa droite et à sa gauche. 2Ch 18, 18 : Hag e lavaras Mic’ha : "Setu perak, selaouit komz an Aotrou. Gwelet em eus an Aotrou en e goazez war e dron, hag holl strolladoù an Neñvoù en em zalc’he a-zehou hag a-gleiz dezhañ.

Le Seigneur demanda : “Qui séduira Acab, roi d’Israël, pour qu’il monte et qu’il tombe à Ramoth-de-Galaad ?” Ils répondirent, l’un disant une chose, l’autre disant autre chose. 2Ch 18, 19 : Hag en deus lavaret an Aotrou : Piv a lubano Ac’hab, roue Israel, ma yelo ha ma kouezho e Ramot-Galaad ? Hag i da respont, hemañ o lavarout evel-hen hag hennezh o lavarout evel-se.

Alors un esprit s’avança et se tint en présence du Seigneur. Il dit : “Moi, je le séduirai.” Le Seigneur reprit : “De quelle manière ?” 2Ch 18, 20 : Hag ez erruas ar spered d’en em zerc’hel dirak an Aotrou, hag e lavaras : E lubaniñ a rin-me ! Hag e lavaras : Penaos ?

Il répondit : “J’avancerai, je deviendrai esprit de mensonge dans la bouche de tous ses prophètes.” Le Seigneur déclara : “Tu le séduiras, tu l’auras même en ton pouvoir. Avance, et fais comme tu as dit.” » 2Ch 18, 21 : Hag e lavaras : Mont a rin, hag e vin ur spered gaouiat e genou e holl brofeded. Hag e lavaras Doue : Lubaniñ a ri hag e trec’hi ! Kae d’ober se !

Michée continua : « Maintenant donc, voici que le Seigneur a mis un esprit de mensonge dans la bouche des prophètes qui sont là, voici que le Seigneur annonce contre toi le malheur. » 2Ch 18, 22 : Ha bremañ, setu m’en deus lakaet an Aotrou ur spered gaouiat e genou da brofeded amañ, met an Aotrou a bromet dit gwalleur !"

Sédécias, fils de Kenahana, s’approcha et frappa Michée sur la joue, en disant : « Par quel chemin l’esprit du Seigneur s’est-il échappé de moi pour te parler ? » 2Ch 18, 23 : Hag e tostaas Sedekias, mab Kanaana, hag e skoas gant Mic’ha war e jod, en ur lavarout : "Dre betore hent eo tremenet spered an Aotrou a-ziganin evit komz ouzhit ?"

Michée répondit : « Eh bien ! Le jour où tu fuiras dans une chambre retirée pour te cacher, tu le verras. » 2Ch 18, 24 : Hag e lavaras Mic’ha : "Se a weli en deiz ma-z i eus ur gambr d’eben da guzhat !"

Le roi d’Israël donna cet ordre : « Saisissez-vous de Michée et remettez-le aux mains d’Amone, gouverneur de la ville, et à Joas, le fils du roi. 2Ch 18, 25 : Hag e lavaras roue Israel : "Kemerit Mic’ha ha kasit-eñ da Amon, rener kêr, ha da Joas, mab ar roue,

Vous direz : “Ainsi parle le roi : Mettez cet homme en prison, nourrissez-le de rations réduites de pain et d’eau jusqu’à ce que je revienne sain et sauf”. » 2Ch 18, 26 : ha lavarit : Evel-hen e komz ar roue, lakait hemañ en ti-bac’h, ha bouetit-eñ gant bara an anken ha dour an anken, ken na zistroin e peoc’h !"

Michée reprit : « Si vraiment tu reviens sain et sauf, c’est que le Seigneur n’a pas parlé par ma bouche. » Il ajouta : « Vous, tous les peuples, écoutez ! » 2Ch 18, 27 : Hag e lavaras Mic’ha : "Mar deuez en-dro e peoc’h, n’en devo ket komzet an Aotrou drezon !" Hag e lavaras : "Selaouit, pobloù, c’hwi holl..."

Le roi d’Israël et Josaphat, roi de Juda, montèrent à Ramoth-de-Galaad. 2Ch 18, 28 : Hag ez eas war-raok roue Israel ha Josafat, roue Youda, da Ramot-Galaad.

Le roi d’Israël dit à Josaphat : « Je vais me déguiser pour marcher au combat, mais toi, revêts ta tenue. » Le roi d’Israël se déguisa pour marcher au combat. 2Ch 18, 29 : Hag e lavaras roue Israel da Josafat : "En em zic’hizañ a ran evit mont d’an emgann, ha te a wisko da zilhad". Hag en em zic’hizas roue Israel, hag ez ejont d’an emgann.

Le roi d’Aram avait donné cet ordre à ses commandants de chars : « Vous n’attaquerez ni petit ni grand, mais uniquement le roi d’Israël ! » 2Ch 18, 30 : Ha roue Aram en devoa roet urzhioù da bennoù e girri, o lavarout : "Na rit brezel na d’ar re vihan na d’ar re vras, met da roue Israel hepken".

Lorsque les commandants de chars virent Josaphat, ils dirent : « C’est le roi d’Israël. » Et ils l’encerclèrent pour l’attaquer. Mais Josaphat poussa un cri. Le Seigneur le secourut, et Dieu les entraîna loin de lui. 2Ch 18, 31 : Adal ma welas pennoù ar c’hirri Josafat, e lavarjont : "Roue Israel eo !" Hag int en-dro dezhañ, ha d’an argad. Hag e huchas Josafat, hag an Aotrou hen sikouras, hag o argas a reas Doue diwarnañ.

Alors les commandants de chars virent que ce n’était pas le roi d’Israël et ils se détournèrent de lui. 2Ch 18, 32 : Neuze e welas mistri ar c’hirri ne oa ket roue Israel hag e tistrojont diwar e lerc’h.

Un homme tira de l’arc au hasard et atteignit le roi d’Israël entre les attaches et la cuirasse. Le roi dit au conducteur du char : « Tourne bride et fais-moi sortir du champ de bataille, car je me sens mal ! » 2Ch 18, 33 : Met un den a dennas gant ur wareg dre zegouezh hag a skoas gant roue Israel etre ar juntoù en e hobregon. Hemañ a lavaras d’ar charreter : "Tro da zorn ha va c’has er-maez eus an dachenn, rak klañv on".

Le combat, ce jour-là, devint très violent. Le roi d’Israël se maintint debout sur son char, face aux Araméens, jusqu’au soir. Et il mourut au coucher du soleil. 2Ch 18, 34 : Hag e taeraas an emgann en deiz-se, ha roue Israel en em zalc’has war e garr rag-enep da Aram betek an abardaez ; hag e varvas da vare ar c’huzh-heol.