Deuxième livre des Chroniques - Chapitre 34
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36
Chapitre 34
Josias avait huit ans lorsqu’il devint roi, et il régna trente et un ans à Jérusalem. 2Ch 34, 1 : Oadet a eizh vloaz e oa Josias pa voe lakaet da roue, hag ur bloaz-ha-tregont e renas e Jeruzalem.
Il fit ce qui est droit aux yeux du Seigneur, et il marcha sur les chemins de David, son ancêtre ; il ne s’en écarta ni à droite ni à gauche. 2Ch 34, 2 : Hag e reas ar pezh a zo mat ouzh daoulagad an Aotrou, o kerzhout war roudoù David, e dad, hep distreiñ a-zehou nag a-gleiz.
La huitième année de son règne, alors qu’il était encore un jeune homme, il commença à chercher le Dieu de David, son ancêtre. La douzième année, il commença à purifier le pays de Juda et Jérusalem des lieux sacrés, des poteaux sacrés, des idoles sculptées ou fondues. 2Ch 34, 3 : D’an eizhvet bloaz eus e ren, - hag eñ c’hoazh yaouank - en em lakaas da glask Doue David, e dad, ha d’an daouzekvet bloaz e krogas da c’hlanaat Youda ha Jeruzalem diouzh an uhellec’hioù hag an Asheraoù, diouzh an delwennoù kizellet pe deuzet.
On détruisit en sa présence les autels des Baals. Les colonnes à encens qui étaient en haut, au-dessus d’eux, il les abattit ; les poteaux sacrés et les idoles sculptées ou fondues, il les brisa, les réduisit en poussière qu’il répandit ensuite sur les tombeaux de ceux qui leur avaient offert des sacrifices. 2Ch 34, 4 : Distrujañ a reas aoterioù ar Vaaled ; hag an arouezioù a oa a-us dezho a ziskaras, an Asheraoù, an delwennoù hag ar peulvanoù a zrailhas, a vruzunas hag a stlabezas war-c’horre bezioù ar re o devoa graet aberzhoù dezho.
Il brûla les ossements des prêtres sur leurs autels, et purifia le pays de Juda et Jérusalem. 2Ch 34, 5 : Eskern ar veleien a zêvas war o aoterioù, hag e c’hlanaas Youda ha Jeruzalem.
Dans les villes de Manassé, d’Éphraïm, de Siméon, et jusqu’en Nephtali, sur toutes les places, 2Ch 34, 6 : E kêrioù Manase, Efraim, Simeon, ha betek Neftali, ha war o leurgêrioù,
il détruisit les autels et les poteaux sacrés ; les idoles, il les brisa et les réduisit en poussière ; toutes les colonnes à encens, il les abattit dans tout le pays d’Israël. Et il revint à Jérusalem. 2Ch 34, 7 : e tistrujas an aoterioù ; hag an Asheraoù hag an delwennoù a vorzholias evit o bruzunañ, hag an holl arouezioù a zroc’has dre-holl e bro Israel ; hag e tistroas da Jeruzalem.
La dix-huitième année de son règne, après avoir purifié le pays et la Maison du Seigneur, Josias envoya Shafane, fils d’Açalyahou, Maaséyahou, gouverneur de la ville, et Yoah, fils de Yoahaz, archiviste, pour réparer la Maison du Seigneur son Dieu. 2Ch 34, 8 : Er bloaz triwec’h eus e ren, goude bezañ glanaet ar vro hag an Ti, e kasas Safan, mab Eselia, Maasia, gouarner kêr, Joas, mab Joac’haz, an diellour, evit dresañ Templ an Aotrou, e Zoue.
Ils se rendirent chez Helcias, le grand-prêtre, et lui donnèrent l’argent apporté à la Maison de Dieu, celui que les lévites, gardiens du seuil, avaient recueilli de Manassé, d’Éphraïm, et de tout le reste d’Israël, de tout Juda et Benjamin, et des habitants de Jérusalem. 2Ch 34, 9 : Hag int ha mont da gaout Helkia, ar beleg bras, ha da reiñ dezhañ an arc’hant bet degaset e Ti Doue, ha bet dastumet gant al Levited, gwarded an treuzoù, eus dorn Manase, Efraim, hag eus holl nemorant Israel, eus holl Youda ha Benjamin, hag holl annezidi Jeruzalem.
On le remit entre les mains des maîtres d’œuvre, préposés à la Maison du Seigneur, on le remit à ces derniers, qui travaillaient à la Maison du Seigneur, pour consolider et réparer la Maison. 2Ch 34, 10 : Hag e lakaat a rejont etre daouarn ar re a rae al labour, a oa karget eus Templ an Aotrou ; ar re-mañ a laboure e Templ an Aotrou a oa lakaet da adaozañ ha dresañ an Ti.
Ceux-ci le remirent aux charpentiers et aux ouvriers du bâtiment, pour acheter des pierres de taille et du bois pour les assemblages, et refaire la charpente des bâtiments qu’avaient endommagés les rois de Juda. 2Ch 34, 11 : Hag e rojont arc’hant d’ar gilvizien ha d’ar vañsonerien evit prenañ mein-ben ha koad evit ar frammadur hag evit sourinañ an Ti lezet da vreinañ gant rouaned Youda.
Ces hommes accomplissaient leur travail avec honnêteté. Ils étaient sous la surveillance de Yahath et d’Obadyahou, lévites d’entre les fils de Merari. Zacharie et Meshoullam, d’entre les fils de Qehath, étaient chargés de les diriger, ainsi que tous les lévites habiles à jouer des instruments de musique. 2Ch 34, 12 : An dud-se a laboure ez-leal war o micher, ha warno o devoa karg Jahat hag Abdias, Levited eus mibien Verari, Zakaria ha Mesoulam, eus mibien Gaat, evel mistri. Al Levited, holl ampart war ar binvioù-seniñ,
Ils surveillaient les porteurs et dirigeaient tous les artisans dans les divers services. D’autres lévites étaient secrétaires, scribes et portiers. 2Ch 34, 13 : o devoa karg ivez eus an dougerien hag a rene an holl re a oa oc’h ober al labour, pep hini diouzh e vicher. Hag e oa ivez Levited skribed, sekretourien ha porzhierien.
Comme on retirait l’argent apporté à la Maison du Seigneur, le prêtre Helcias trouva le livre de la Loi du Seigneur transmise par Moïse. 2Ch 34, 14 : Pa oad o tennañ er-maez an arc’hant bet degaset da Di an Aotrou, e kavas Helkia, ar beleg, levr Lezenn an Aotrou dre zorn Moizez.
Helcias prit la parole et dit au secrétaire Shafane : « J’ai trouvé le livre de la Loi dans la Maison du Seigneur. » Et Helcias donna le livre à Shafane. 2Ch 34, 15 : Hag e komzas Helkia, o lavarout da Safan, ar skrib : "Levr al Lezenn am eus kavet e Templ an Aotrou !" Hag e roas Helkia al levr da Safan.
Shafane porta le livre au roi et, de plus, lui rendit compte de ce qui s’était passé : « Tout ce qui a été confié à tes serviteurs, ils l’ont fait. 2Ch 34, 16 : Hag e kasas Safan al levr d’ar roue, hag e rentas ivez kont d’ar roue, o lavarout : "Kement tra a zo bet lakaet e dorn da servijerien a reont.
L’argent qui se trouvait dans la Maison du Seigneur, ils l’ont versé et remis entre les mains des préposés et des maîtres d’œuvre. » 2Ch 34, 17 : Pouezet eo bet an arc’hant a zo bet kavet e Templ an Aotrou ; lakaet eo bet e dorn ar re o deus karg hag ar re a zo war al labourioù".
Shafane, le secrétaire, annonça au roi : « Le prêtre Helcias m’a donné un livre. » Et Shafane fit au roi la lecture de ce livre. 2Ch 34, 18 : Hag e kemennas Safan, ar skrib, d’ar roue, o lavarout : "Ul levr en deus roet din Helkia, ar beleg". Hag e lennas ennañ Safan dirak ar roue.
Après avoir entendu les paroles de la Loi, le roi déchira ses vêtements. 2Ch 34, 19 : Kerkent ha ma klevas ar roue komzoù al Lezenn, e fregas e zilhad ;
Il donna cet ordre à Helcias, à Ahiqam, fils de Shafane, à Abdone, fils de Mika, au secrétaire Shafane, ainsi qu’à Asaya, serviteur du roi : 2Ch 34, 20 : hag urzh a roas ar roue da Helkia, da Ahikam, mab Safan, da Abdon, mab Mic’ha, da Safan, ar skrib, ha da Asaia, servijer ar roue, o lavarout :
« Allez consulter le Seigneur, pour moi et pour ce qui reste d’Israël et de Juda, au sujet des paroles du livre qu’on vient de retrouver. La fureur du Seigneur est grande : elle s’est déversée sur nous, parce que nos pères n’ont pas observé la parole du Seigneur et n’ont pas pratiqué tout ce qui est écrit dans ce livre. » 2Ch 34, 21 : Kit da c’houlennata an Aotrou evidon hag evit nemorant Israel ha Youda, diwar-benn komzoù al levr a zo bet kavet, rak bras eo kounnar an Aotrou a zo bet skuilhet warnomp, dre ma n’o deus ket miret hon tadoù komz an Aotrou, en ur ober kement a zo skrivet war al levr-mañ.
Alors Helcias et ceux que le roi avait désignés allèrent chez la prophétesse Houlda, femme du gardien des vêtements Shalloum, fils de Toqhath, fils de Hasra. Elle habitait à Jérusalem, dans la ville nouvelle. Quand ils lui eurent parlé de cette affaire, 2Ch 34, 22 : Hag ez eas Helkia hag ar re anvet gant ar roue da gaout Holda, ar brofedez, gwreg Selloum, mab Tekoua, mab Haraas, mirer an dilhad, a oa o chom er Jeruzalem nevez ; hag e lavarjont dezhi an traoù-se ;
elle leur dit : « Ainsi parle le Seigneur, Dieu d’Israël : Dites à l’homme qui vous a envoyés vers moi : 2Ch 34, 23 : hag e lavaras-hi dezho : "Evel-hen e komz an Aotrou, Doue Israel : Lavarit d’an den en deus ho kaset davedon :
“Ainsi parle le Seigneur : Moi, je vais faire venir un malheur sur ce lieu et sur ses habitants, accomplissant ainsi toutes les malédictions écrites dans le livre qu’on a lu en présence du roi de Juda. 2Ch 34, 24 : Evel-hen e komz an Aotrou : Ez an da gas ur gwalleur war al lec’h-mañ ha war e annezidi, an holl vallozhioù a zo skrivet war al levr a zo bet lennet dirak roue Youda.
Parce qu’ils m’ont abandonné, et qu’ils ont brûlé de l’encens pour d’autres dieux, afin de provoquer mon indignation par toutes les œuvres de leurs mains, ma fureur s’est déversée sur ce lieu et ne s’éteindra plus !” 2Ch 34, 25 : Peogwir o deus va dilezet hag ezañset doueoù all evit va hegasiñ gant holl oberoù o daouarn, e vo skuilhet va fulor war al lec’h-mañ, ha ne vo ket mouget.
Mais au roi de Juda qui vous a envoyés consulter le Seigneur, vous direz : “Ainsi parle le Seigneur, Dieu d’Israël : Ces paroles, tu les as entendues : 2Ch 34, 26 : Hag ouzh roue Youda, en deus ho kaset da c’houlennata an Aotrou, evel-hen e komzot outañ : Ar pezh a lavar an Aotrou, Doue Israel, eo ar c’homzoù ac’h eus klevet.
puisque ton cœur s’est attendri et que tu t’es humilié devant Dieu, quand tu as entendu ses paroles contre ce lieu et ses habitants, puisque tu t’es humilié devant moi, que tu as déchiré tes vêtements et pleuré devant moi, eh bien ! moi aussi, j’ai entendu – oracle du Seigneur. 2Ch 34, 27 : Met peogwir ez eo bet teneraet da galon, hag ec’h eus en em izelaet dirak Doue p’ac’h eus klevet e gomzoù diwar-benn al lec’h-mañ hag e annezidi, dre m’ec’h eus en em izelaet dirazon ha freget da zilhad, ha gouelet dirazon, me ivez am eus da glevet, diougan an Aotrou.
Moi, je te réunirai à tes pères, tu seras ramené en paix dans leurs tombeaux ; tes yeux ne verront rien de tout le malheur que je fais venir sur ce lieu et sur ses habitants.” » Helcias et ses compagnons rapportèrent au roi la réponse. 2Ch 34, 28 : Da zastum emaon o vont d’ober gant da hendadoù : dastumet er vered e peoc’h, ne welo ket da zaoulagad an holl walleurioù a gasin war al lec’h-mañ ha war e annezidi". Hag e tegasjont ar respont d’ar roue.
Le roi fit convoquer tous les anciens de Juda et de Jérusalem, 2Ch 34, 29 : Hag e kasas ar roue tud da vodañ holl Gozhidi Youda ha Jeruzalem.
et il monta à la Maison du Seigneur avec tous les gens de Juda, les habitants de Jérusalem, les prêtres et les lévites, et tout le peuple, du plus grand au plus petit. Il lut devant eux toutes les paroles du livre de l’Alliance retrouvé dans la Maison du Seigneur. 2Ch 34, 30 : Hag e pignas ar roue da Di an Aotrou gant holl dud Youda, annezidi Jeruzalem, ar veleien hag al Levited ar bobl a-bezh eus ar re vrasañ d’ar re vihanañ. Hag e lennas ouzh o divskouarn holl gomzoù levr an Emglev a oa bet kavet e Templ an Aotrou.
Le roi était debout, à sa place, et il conclut l’Alliance en présence du Seigneur, afin de suivre le Seigneur, d’observer ses commandements, ses édits et ses décrets, de tout son cœur et de toute son âme, et d’accomplir les paroles de l’Alliance inscrites dans ce Livre. 2Ch 34, 31 : Hag en em zalc’he ar roue war ul leurenn, hag e tivizas un emglev dirak an Aotrou da gerzhout war-lerc’h an Aotrou, da virout e c’hourc’hemennoù hag e ziferadurioù hag e urzhioù a holl galon, a holl ene, en ur ober diouzh lavarioù an Emglev skrivet war al levr-se.
Il fit s’engager tous ceux qui se trouvaient à Jérusalem et en Benjamin ; et les habitants de Jérusalem agirent conformément à l’alliance de Dieu, le Dieu de leurs pères. 2Ch 34, 32 : Hag e reas asantiñ an holl re en em gave e Jeruzalem hag e Benjamin, hag e reas annezidi Jeruzalem hervez Emglev Doue, Doue o zadoù.
Josias supprima toutes les abominations de tous les territoires appartenant aux fils d’Israël, et il obligea tous ceux qui se trouvaient en Israël à servir le Seigneur, leur Dieu. Tant qu’il vécut, ils ne s’écartèrent pas du Seigneur, le Dieu de leurs pères. 2Ch 34, 33 : Ha lemel a reas Josias an holl euzhusterioù diouzh an holl vroioù a oa da vugale Israel, hag e lakaas an holl re en em gave e Jeruzalem da servijañ an Aotrou, o Doue. E-pad e holl vuhez, ne zistrojont ket a-ziouzh an Aotrou, Doue o zadoù.
