Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Deuxième livre des Chroniques » Chapitre 23

Deuxième livre des Chroniques - Chapitre 23

Levr : Eil levr an Danevelloù
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36

Chapitre 23



Au bout de sept ans, le prêtre Joad prit une décision courageuse. Il appela auprès de lui les officiers de centaine : Azaria, fils de Jéroham, Ismaël, fils de Yohanane, Azarias, fils d’Obed, Maaséya, fils d’Adaya, et Élishafath, fils de Zikri, qui avaient fait alliance avec lui. 2Ch 23, 1 : D’ar bloaz seizh en em gennerzhas Joiada, hag e kemeras ofiserien a gantoù : Azarias, mab Obed, ha Maasias, mab Adaia, hag Elisafat, mab Zec’hri, evit ober gantañ un emglev.

Ils parcoururent le pays de Juda et rassemblèrent, de toutes les villes de Juda, les lévites et les chefs de famille d’Israël ; puis ils vinrent à Jérusalem. 2Ch 23, 2 : Hag ar re-mañ a reas un dro e Youda hag a zastumas al Levited eus holl gêrioù Youda, ha pennoù tadel Israel hag a yeas da Jeruzalem.

Toute l’assemblée conclut une alliance avec le roi dans la Maison de Dieu. Et Joad leur dit : « Voici le fils du roi : il doit régner, selon ce que le Seigneur a déclaré au sujet des fils de David. 2Ch 23, 3 : Hag e tivizas an holl vodadeg un emglev, e Ti Doue, gant ar roue, ha Joiada a lavaras dezho : "Setu mab ar roue, a reno evel m’en devoa lavaret an Aotrou diwar-benn mibien David.

Voilà ce que vous allez faire : un tiers d’entre vous, ceux qui entrent en service le jour du sabbat, prêtres et lévites, garderont les portes ; 2Ch 23, 4 : Sed ar pezh a reot : un drederenn ac’hanoc’h, ar re a zeu d’ar Sabad, evel beleien ha Levited, a vo evel porzhierien eus an Treuzoù ;

un tiers se tiendra dans la maison du roi, un tiers à la porte de la Fondation, et tout le peuple dans les parvis de la Maison du Seigneur. 2Ch 23, 5 : hag un drederenn e ti ar roue, hag un drederenn ouzh dor an Diazez, hag ar bobl a-bezh a vo e porzhioù Templ an Aotrou.

Que personne n’entre dans la Maison du Seigneur, sauf les prêtres et les lévites de service ; eux pourront entrer, car ils sont consacrés, mais tout le peuple observera l’ordre du Seigneur. 2Ch 23, 6 : Ned ay da Di an Aotrou nemet ar veleien hag al liderien Levited ; int a yelo e-barzh, rak santel int ; ar bobl a-bezh a ray gward, gward an Aotrou.

Les lévites feront cercle autour du roi, chacun les armes à la main. Celui qui entrera dans la Maison sera mis à mort. Et vous accompagnerez le roi quand il part en campagne et en revient. » 2Ch 23, 7 : Enkelc’hiañ a ray al Levited ar roue, tro-dro, pep hini e armoù en e zorn ; ha neb a venno mont en Ti a varvo. Bezit tro-dro d’ar roue en e vonedonea".

Les lévites et tout Juda exécutèrent tous les ordres du prêtre Joad. Chacun prit ses hommes, ceux qui entraient en service le jour du sabbat, et ceux qui en sortaient. Car le prêtre Joad n’avait exempté aucune des classes. 2Ch 23, 8 : Hag e reas al Levited hag holl dud Youda kement tra en devoa gourc’hemennet Joiada, ar beleg ; kemer a reas pep hini e baotred, ar re a zeue d’ar Sabad hag ar re a guitae d’ar Sabad, rak n’en devoa ket Joiada, ar beleg, kaset kuit ar strolladoù.

Le prêtre Joad remit aux officiers de centaine les lances, les grands et les petits boucliers du roi David, qui étaient conservés dans la Maison de Dieu. 2Ch 23, 9 : Reiñ e reas Joiada, ar beleg, d’an ofiserien a gantoù, ar goafioù, skoedoù, goustilhoù a oa bet d’ar roue David hag a oa e Ti Doue.

Il fit placer tout le peuple, les javelots à la main, devant l’autel, du côté sud et du côté nord de la Maison, afin d’entourer le futur roi. 2Ch 23, 10 : Ha lec’hiañ a reas an holl dud, pep hini e speg en e zorn, eus kostez dehou an Ti betek kostez kleiz an Ti, e-kichen an aoter, e-kichen an Ti hag e-kichen ar roue, en-dro dezhañ.

Alors on fit avancer le fils du roi, on lui remit le diadème et le Témoignage, et on le fit roi. Puis Joad et ses fils lui donnèrent l’onction, et on cria : « Vive le roi ! » 2Ch 23, 11 : Hag e voe ermaeziet mab ar roue, ha lakaet warnañ ur gurunenn hag an Testeni, ha graet roue anezhañ ; olevet e voe gant Joiada hag e vibien, hag e voe lavaret : "Bevet ar roue !"

Athalie entendit la clameur du peuple, qui courait et acclamait le roi. Elle accourut vers le peuple à la Maison du Seigneur. 2Ch 23, 12 : Hag e klevas Atalia trouz ar bobl o redek hag o youc’hal d’ar roue ; hag ez eas etrezek ar bobl da Di an Aotrou.

Et voilà ce qu’elle vit : le roi debout devant sa colonne, à l’entrée ; auprès de lui, les officiers et les trompettes, et tout le peuple du pays criant sa joie tandis que les trompettes sonnaient, et que les chantres, accompagnés des instruments de musique, dirigeaient les acclamations. Alors, Athalie déchira ses vêtements et s’écria : « Trahison ! Trahison ! » 2Ch 23, 13 : Hag e sellas : ha setu ar roue en e sav war al leurenn, ouzh an treuzoù, hag ar pennoù hag an drompilherien e-tal ar roue, hag holl dud ar vro oc’h en em laouenaat hag o seniñ en trompilhoù, hag ar ganerien gant o binvioù-seniñ o heñchañ ar youc’hadennoù. Fregañ a reas Atalia he dilhad en ur lavarout : "Iriennad, iriennad !".

Le prêtre Joad fit sortir les officiers de centaine qui commandaient la troupe et leur donna cet ordre : « Faites-la sortir de la Maison, entre les rangs. Si quelqu’un veut la suivre, qu’il soit mis à mort par l’épée. » En effet, le prêtre Joad avait interdit de la mettre à mort dans la Maison du Seigneur. 2Ch 23, 14 : Hag e reas dont Joiada, ar beleg, an ofiserien a gantoù, kabitened an arme, hag e lavaras dezho : "Kasit hounnezh er-maez eus ar renkadoù ; an hini a yelo war he lerc’h da varvo dre ar c’hleze ! Hogen, en devoa lavaret ar beleg, ne vo ket lakaet d’ar marv e Templ an Aotrou !"

On mit la main sur elle, et elle arriva à la maison du roi par l’entrée de la porte des Chevaux. C’est là qu’elle fut mise à mort. 2Ch 23, 15 : Hag e lakjont warni o daouarn, ha pa voe aet betek treuzoù dor ar C’hezeg, da di ar roue, e voe lakaet d’ar marv eno.

Joad conclut une alliance entre lui-même, tout le peuple et le roi, pour que le peuple soit le peuple du Seigneur. 2Ch 23, 16 : Hag e tivizas Joiada un emglev etrezañ-eñ, ar bobl a-bezh hag ar roue, ma vefent pobl an Aotrou.

Alors, tout le peuple entra dans le temple de Baal et le démolit. Ils brisèrent ses autels et ses statues et, devant les autels, ils tuèrent Matane, prêtre de Baal. 2Ch 23, 17 : Hag ez eas ar bobl a-bezh da di ar Baal, a voe diskaret ; hag e aoterioù hag e skeudennoù a voe drailhet, ha Matan, beleg Baal, a voe lazhet dirak an aoterioù.

Joad posta ensuite des gardes devant la Maison du Seigneur sous l’autorité des prêtres lévites. David avait réparti ceux-ci dans la Maison du Seigneur pour qu’ils offrent, comme cela est écrit dans la loi de Moïse, les holocaustes du Seigneur, dans la joie et les chants, selon les indications de David. 2Ch 23, 18 : Hag e lakaas Joiada kargidi war Di an Aotrou, etre daouarn ar veleien-Levited, en devoa lakaet David dre strolladoù war Di an Aotrou, evit ober holokostoù d’an Aotrou, evel m’eo skrivet e Lezenn Moizez, gant levenez ha kan, hervez urzhiadur David.

Il posta des gardes aux portes de la Maison du Seigneur, pour que n’y entre, en aucun cas, une personne en état d’impureté. 2Ch 23, 19 : Hag e voe lakaet porzhierien ouzh dorioù Templ an Aotrou, evit ma n’aje ennañ den ebet dic’hlan, war zigarez ebet.

Il prit ensuite les officiers, les notables, ceux qui avaient autorité sur le peuple, et tous les gens du pays. Il fit descendre le roi de la Maison du Seigneur. Ils entrèrent, par la porte Haute, dans la maison du roi et ils firent asseoir le roi sur le trône de la royauté. 2Ch 23, 20 : Hag e reas dont an ofiserien a gantoù, an uhelidi ha gouarnerien ar bobl hag holl dud ar vro ; hag e reas diskenn ar roue eus Templ an Aotrou. Hag erruet dre an nor uhelañ e ti ar roue, e voe graet d’ar roue azezañ war dron ar rouaned.

Tous les gens du pays étaient dans la joie, et la ville retrouva le calme. Quant à Athalie, on l’avait mise à mort par l’épée. 2Ch 23, 21 : Hag e voe laouen holl dud ar vro, hag e kêr e voe peoc’h : Atalia a oa bet lazhet dre ar c’hleze.