Deuxième livre des Chroniques - Chapitre 13
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36
Chapitre 13
La dix-huitième année du règne de Jéroboam, Abiya devint roi sur Juda. 2Ch 13, 1 : Er bloaz triwec’h eus ar roue Jeroboam, e renas Abia war Youda.
Il régna trois ans à Jérusalem. Sa mère s’appelait Maaka, fille d’Ouriel ; elle était de Guibéa. Il y eut la guerre entre Abiya et Jéroboam. 2Ch 13, 2 : Tri bloaz e renas e Jeruzalem, hag anv e vamm a oa Mic’haia, merc’h Ouriel, eus Gabaa.
Abiya engagea le combat avec une armée de vaillants soldats, quatre cent mille hommes d’élite. Et Jéroboam se rangea en bataille en face de lui, avec huit cent mille hommes d’élite, de vaillants guerriers. 2Ch 13, 3 : Hag e stagas Abia gant ar brezel, gant un armead kadourien, pevar c’hant mil den eus an dibab, ha Jeroboam a renkas a-enep dezhañ eizh kant mil den eus an dibab, tud kadarn.
Abiya se dressa au sommet du mont Semaraïm, qui est dans la montagne d’Éphraïm. Il cria : « Écoutez-moi, Jéroboam et tout Israël ! 2Ch 13, 4 : Hag e savas Abia, eus lein menez Semaraim, a zo e menezioù Efraim, hag e lavaras : "Selaouit-me, Jeroboam hag Israel a-bezh !
Ne savez-vous pas que le Seigneur, Dieu d’Israël, a donné à David la royauté sur Israël, pour toujours, à lui et à ses fils, par une alliance indestructible ? 2Ch 13, 5 : Ha n’ouzit ket en deus an Aotrou, Doue Israel, roet ar rouantelezh da Zavid war Israel da viken, dezhañ ha d’e vibien, dre un emglev holen ?
Mais Jéroboam, fils de Nebath, serviteur de Salomon, fils de David, s’est dressé et s’est révolté contre son maître. 2Ch 13, 6 : Hag ez eo en em savet Jeroboam, mab Nabat, servijer Salomon, mab David, hag ez eo en em zispac’het ouzh e aotrou.
Autour de lui se sont groupés des gens de rien, des vauriens, et ils ont vaincu Roboam, fils de Salomon. Roboam, jeune et de cœur timoré, n’a pu leur tenir tête. 2Ch 13, 7 : Ha kevreet o deus gantañ lamponed, tud a netra, o deus trec’het war Roboam, mab Salomon, rak Roboam a oa yaouank ha tener a galon, ha dinerzh dirazo.
Et maintenant, vous parlez de tenir tête à la royauté du Seigneur qui est entre les mains des fils de David ! Vous êtes une foule immense, et vous avez apporté les veaux d’or que Jéroboam vous a faits pour qu’ils soient vos dieux. 2Ch 13, 8 : Ha bremañ e komzit eus derc’hel dirak rouantelezh an Aotrou a zo e dorn mibien David ! C’hwi a zo un engroeziad bras, ha ganeoc’h leueoù aour bet graet deoc’h gant Jeroboam evel doueoù.
N’avez-vous pas expulsé les prêtres du Seigneur, les fils d’Aaron et les lévites, pour vous faire des prêtres comme les peuples des autres pays ? Quiconque vient recevoir l’investiture en apportant un jeune taureau et sept béliers devient prêtre de ce qui n’est pas Dieu ! 2Ch 13, 9 : Ha n’hoc’h eus ket argaset beleien an Aotrou, mibien Aaron, hag al Levited, evit ober deoc’h beleien evel pobloù ar Baganed ? Nep piv bennak a zeu da leuniañ e zorn, gant ul leue, ur c’hole yaouank ha seizh tourz, a vez beleg eus ar pezh n’eo ket Doue !
Mais nous, notre Dieu, c’est le Seigneur, et nous ne l’avons pas abandonné ! Les prêtres qui servent le Seigneur sont fils d’Aaron, et il y a des lévites en fonction. 2Ch 13, 10 : Ni avat eo an Aotrou hon Doue, ha n’hon eus ket e zilezet ; hag ar veleien a ra servij an Aotrou a zo mibien da Aaron, hag al Levited a zo gant o labour,
Ils font brûler pour le Seigneur des holocaustes matin après matin et soir après soir, avec de l’encens aromatique ; ils disposent la rangée de pains sur la table pure, ils allument le chandelier d’or et ses lampes soir après soir. Car nous gardons l’observance du Seigneur notre Dieu, mais vous, vous avez abandonné le Seigneur ! 2Ch 13, 11 : oc’h ezañsiñ d’an Aotrou holokostoù bep beure ha bep abardaez gant ezañs frondus ; hag ar renkad bara a lakaont war an daol c’hlan, hag ar c’hantolor aour hag e gleuzeurioù a vez o têviñ bep abardaez, rak miret hon eus reolennoù an Aotrou, hon Doue, ha c’hwi hoc’h eus e zilezet.
Voici que Dieu est avec nous, en tête, ainsi que ses prêtres et les trompettes de l’acclamation pour les faire sonner contre vous. Fils d’Israël, ne combattez pas le Seigneur, Dieu de vos pères, car vous ne gagnerez pas ! » 2Ch 13, 12 : Setu m’emañ ganeomp er penn, Doue, hag e veleien gant trompilhoù evit ar youc’hadeg, da dregerniñ a-enep deoc’h. bugale Israel, na stourmit ket a-enep an Aotrou, Doue ho tadoù, rak ne reot ket berzh !"
Jéroboam les fit contourner, sur leurs arrières, par une troupe placée en embuscade. Ainsi son armée se trouva devant Juda, et l’embuscade derrière. 2Ch 13, 13 : Ha Jeroboam o zroas gant ur strollad-ged o vont a-dreñv dezho, hag e oant dirak Youda hag ar strollad-ged a-dreñv dezho.
Ceux de Juda firent volte-face, et voici qu’il leur fallait combattre devant et derrière. Alors ils crièrent vers le Seigneur, et les prêtres sonnèrent de la trompette. 2Ch 13, 14 : Ha pa reas Youda hanterdro, o devoa an emgann en a-raok hag en a-dreñv. Hag int da huchal etrezek an Aotrou, hag ar veleien da son en trompilh.
Les hommes de Juda poussèrent le cri de guerre, et, au cri de guerre des hommes de Juda, Dieu battit Jéroboam et tout Israël, en face d’Abiya et des gens de Juda. 2Ch 13, 15 : Hag e youc’has tud Youda, ha tra ma youc’he tud Youda, Doue a skoas war Jeroboam hag Israel a-bezh dirak Abia ha Youda.
Les fils d’Israël s’enfuirent devant Juda, et Dieu les livra entre leurs mains. 2Ch 13, 16 : Hag e tec’has bugale Israel dirak Youda, ha Doue o lakaas en e zorn.
Abiya et son peuple leur infligèrent une grande défaite : du côté d’Israël tombèrent, frappés à mort, cinq cent mille hommes d’élite. 2Ch 13, 17 : Hag e skoas ganto Abia hag e bobl, ul lamm bras, ma kouezhas, a reoù lazhet eus Israel, pemp kant mil den eus an dibab.
En ce temps-là, les fils d’Israël furent abaissés, et, au contraire, les fils de Juda rendus plus forts, parce qu’ils s’étaient appuyés sur le Seigneur, Dieu de leurs pères. 2Ch 13, 18 : Faezhet e voe bugale Israel d’ar mare-se, ha kreñvaet mibien Youda, o devoa en em harpet war an Aotrou, Doue o zadoù.
Abiya poursuivit Jéroboam et lui prit des villes : Béthel et ses dépendances, Yeshana et ses dépendances, Éphrone et ses dépendances. 2Ch 13, 19 : Hag e redas Abia war-lerc’h Jeroboam, hag e tapas digantañ kêrioù Betel hag he c’hêriadennoù, Jesana hag he c’hêriadennoù, Efron hag he c’hêriadennoù.
Jéroboam ne retrouva plus sa puissance durant le règne d’Abiya. Le Seigneur le frappa, et il mourut. 2Ch 13, 20 : N’adkavas ket Jeroboam nerzh ken, e deizioù Abia : e dizhout a reas an Aotrou, hag e varvas.
Quant à Abiya, il s’affermit. Il prit quatorze femmes et engendra vingt-deux fils et seize filles. 2Ch 13, 21 : Hag e teuas kreñv Abia, hag e kemeras pevarzek gwreg hag en devoe daou vab warn-ugent ha c’hwezek merc’h.
Le reste des actions d’Abiya, sa conduite et ses actions, sont écrites dans le Commentaire du prophète Iddo. 2Ch 13, 22 : Ha nemorant istor Abia, e hentoù hag e oberoù, a zo skrivet e divizoù ar profed Addo.
Abiya reposa avec ses pères, et on l’ensevelit dans la Cité de David. Son fils Asa régna à sa place. De son temps, le pays fut tranquille pendant dix ans. 2Ch 13, 23 : Hag e c’hourvezas Abia gant e dadoù, hag e voe beziet e Kêr David ; hag e renas Asa, e vab, en e lec’h. En e amzer e voe sioul ar vro e-pad dek vloaz.
