Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Genèse » Chapitre 18

Genèse - Chapitre 18

Levr : Geneliezh
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50

Chapitre 18



Aux chênes de Mambré, le Seigneur apparut à Abraham, qui était assis à l’entrée de la tente. C’était l’heure la plus chaude du jour. Gn 18, 1 : En deizioù-se en em ziskouezas an Aotrou Doue da Abraham e Dervennoù Mambre, e-pad ma oa azezet ouzh dor e deltenn, e-kreiz brasañ tommder an deiz.

Abraham leva les yeux, et il vit trois hommes qui se tenaient debout près de lui. Dès qu’il les vit, il courut à leur rencontre depuis l’entrée de la tente et se prosterna jusqu’à terre. Gn 18, 2 : Sevel a reas e zaoulagad hag e sellas, ha setu ma welas tri den en o sav en e gichen. Kerkent ha m’o gwelas e redas eus toull-dor e deltenn d’o diambroug hag e stouas betek an douar.

Il dit : « Mon seigneur, si j’ai pu trouver grâce à tes yeux, ne passe pas sans t’arrêter près de ton serviteur. Gn 18, 3 : Neuze e lavaras : "Va Aotrou, me az ped, m’am eus kavet gras dirak da zaoulagad, arabat dit, me az ped, tremen e-biou d’az servijer hep ober un ehan.

Permettez que l’on vous apporte un peu d’eau, vous vous laverez les pieds, et vous vous étendrez sous cet arbre. Gn 18, 4 : Ra vo degaset ur banne dour, hag e walc’hot ho treid, hag en em astenn a reot dindan ar wezenn.

Je vais chercher de quoi manger, et vous reprendrez des forces avant d’aller plus loin, puisque vous êtes passés près de votre serviteur ! » Ils répondirent : « Fais comme tu l’as dit. » Gn 18, 5 : Me a zegaso un tamm bara hag e nerzhot ho kalon a-raok mont pelloc’h ; rak abalamour da se an hini eo ez oc’h tremenet e-kichen ho servijer". Hag int a respontas : "Gra evel m’ac’h eus lavaret !"

Abraham se hâta d’aller trouver Sara dans sa tente, et il dit : « Prends vite trois grandes mesures de fleur de farine, pétris la pâte et fais des galettes. » Gn 18, 6 : Abraham neuze a hastas buan mont en deltenn da gaout Sara hag e lavaras : "Hast buan tapout tri muzuliad bleud fin, gra un doazenn ha gra gwestell plat".

Puis Abraham courut au troupeau, il prit un veau gras et tendre, et le donna à un serviteur, qui se hâta de le préparer. Gn 18, 7 : Neuze e redas Abraham davet e vagad-loened, hag e kemeras ul leue tener ha mat, her reiñ a reas d’ar servijer hag hemañ a hastas buan aozañ anezhañ.

Il prit du fromage blanc, du lait, le veau que l’on avait apprêté, et les déposa devant eux ; il se tenait debout près d’eux, sous l’arbre, pendant qu’ils mangeaient. Gn 18, 8 : Kemer a reas eta Abraham amann ha laezh hag al leue en doa aozet, hag e lakaas pep tra dirazo, dindan ar wezenn. Eñ avat en em zalc’he en e sav en o c’hichen, dindan ar wezenn, e-pad m’edont o tebriñ.

Ils lui demandèrent : « Où est Sara, ta femme ? » Il répondit : « Elle est à l’intérieur de la tente. » Gn 18, 9 : Hag ar re-mañ a c’houlennas digantañ : "Pelec’h emañ Sara, da wreg ?" "E-diabarzh an deltenn emañ", emezañ.

Le voyageur reprit : « Je reviendrai chez toi au temps fixé pour la naissance, et à ce moment-là, Sara, ta femme, aura un fils. » Or, Sara écoutait par-derrière, à l’entrée de la tente. Gn 18, 10 : Hag e lavaras an Aotrou : "Distreiñ a rin amañ hep mank a-benn bloaz, ha neuze da wreg Sara he devezo ur mab". Sara a oa o selaou e toull-dor an deltenn a oa a-dreñv dezhañ.

– Abraham et Sara étaient très avancés en âge, et Sara avait cessé d’avoir ce qui arrive aux femmes. Gn 18, 11 : Abraham ha Sara avat, a oa erru war an oad, ha tremenet he devoa Sara an oad da gaout bugale.

Elle se mit à rire en elle-même ; elle se disait : « J’ai pourtant passé l’âge du plaisir, et mon seigneur est un vieillard ! » Gn 18, 12 : Neuze e c’hoarzhas Sara outi hec’h-unan, o lavarout : "Bremañ, pa-z on uzet, e c’hellfen tañva plijadur ! Ha va gwaz hag a zo ur paotr kozh !"

Le Seigneur Dieu dit à Abraham : « Pourquoi Sara a-t-elle ri, en disant : “Est-ce que vraiment j’aurais un enfant, vieille comme je suis ?” Gn 18, 13 : Met an Aotrou Doue a lavaras da Abraham : "Perak eta he deus c’hoarzhet Sara, o lavarout : daoust hag ez an-me da lakaat bugale er bed, kozh evel ma-z on ?

Y a-t-il une merveille que le Seigneur ne puisse accomplir ? Au moment où je reviendrai chez toi, au temps fixé pour la naissance, Sara aura un fils. » Gn 18, 14 : Ma ! Daoust hag ez eus un dra bennak re gaer evit galloud an Aotrou Doue ? Ac’hanta ! D’ar mare-mañ e tistroin d’az kaout, da geñver ar c’houlz-mañ eus ar bloaz, hag he devo Sara ur mab !"

Sara mentit en disant : « Je n’ai pas ri », car elle avait peur. Mais le Seigneur répliqua : « Si, tu as ri. » Gn 18, 15 : Sara a lavaras ur gaou : "n’em eus ket c’hoarzhet", emezi rak aon he devoa. Met Eñ a respontas : "Eo ! C’hoarzhet ec’h eus !"

Les hommes se levèrent pour partir et regardèrent du côté de Sodome. Abraham marchait avec eux pour les reconduire. Gn 18, 16 : O vezañ savet eus Dervennoù Mambre, ez eas ar baotred kuit en ur dreiñ o selloù etrezek Sodom. Abraham a yeas ganto evit diskouez an hent dezho.

Le Seigneur s’était dit : « Est-ce que je vais cacher à Abraham ce que je veux faire ? Gn 18, 17 : Neuze e lavaras Doue : "Daoust hag e kuzhin ouzh Abraham ar pezh emaon o vont da ober ?

Car Abraham doit devenir une nation grande et puissante, et toutes les nations de la terre doivent être bénies en lui. Gn 18, 18 : Rak ur bobl vras ha kreñv e vo Abraham hag ennañ e vo benniget holl bobloù an douar.

En effet, je l’ai choisi pour qu’il ordonne à ses fils et à sa descendance de garder le chemin du Seigneur, en pratiquant la justice et le droit ; ainsi, le Seigneur réalisera sa parole à Abraham. » Gn 18, 19 : Graet em eus anaoudegezh gantañ evit ma roio urzh d’e vibien ha d’e diegezh war e lerc’h da virout hent Doue, o ober ar pezh a zo reizh ha gwir, evit ma tegaso Doue da Abraham ar pezh en deus lavaret dezhañ".

Alors le Seigneur dit : « Comme elle est grande, la clameur au sujet de Sodome et de Gomorrhe ! Et leur faute, comme elle est lourde ! Gn 18, 20 : Hag e lavaras an Aotrou Doue : "Bras-meurbet eo ar c’hlemm a-sav a-enep Sodom ha Gomora, ha grevus-tre eo o fec’hed e gwirionez.

Je veux descendre pour voir si leur conduite correspond à la clameur venue jusqu’à moi. Si c’est faux, je le reconnaîtrai. » Gn 18, 21 : Diskenn a rin eta hag e welin hag-eñ e gwirionez e reont hervez ar c’hlemm a sav betek ennon ; her gouzout a rankan".

Les hommes se dirigèrent vers Sodome, tandis qu’Abraham demeurait devant le Seigneur. Gn 18, 22 : Hag ar wazed a yeas kuit ac’hano hag a yeas da Sodom.

Abraham s’approcha et dit : « Vas-tu vraiment faire périr le juste avec le coupable ? Gn 18, 23 : Abraham a dostaas hag a lavaras : "Hag-eñ emaoc’h e-sell da goll an den just asambles gant an den fall ?

Peut-être y a-t-il cinquante justes dans la ville. Vas-tu vraiment les faire périr ? Ne pardonneras-tu pas à toute la ville à cause des cinquante justes qui s’y trouvent ? Gn 18, 24 : Bez’ ez eus marteze hanter-kant den just er gêr-se : daoust ha ne bardonot ket d’ar gêr-se abalamour d’an hanter-kant den just a zo enni ?

Loin de toi de faire une chose pareille ! Faire mourir le juste avec le coupable, traiter le juste de la même manière que le coupable, loin de toi d’agir ainsi ! Celui qui juge toute la terre n’agirait-il pas selon le droit ? » Gn 18, 25 : Arabat deoc’h ober ur seurt tra, o lakaat an den just da vervel a-unan gant an den fall. Nann ! Arabat deoc’h hen ober. An hini a zo barner war an douar a-bezh, daoust ha ne zle ket heuliañ ar justis ?"

Le Seigneur déclara : « Si je trouve cinquante justes dans Sodome, à cause d’eux je pardonnerai à toute la ville. » Gn 18, 26 : Neuze e lavaras an Aotrou Doue : "Mar kavan e Sodom hanter-kant den just, e kêr, e pardonin d’ar gêr a-bezh abalamour dezho".

Abraham répondit : « J’ose encore parler à mon Seigneur, moi qui suis poussière et cendre. Gn 18, 27 : Abraham a respontas evel-hen : "Setu ma kemeran an hardizhegezh da gomz ouzh an Aotrou, evidon da vezañ poultrenn ha ludu.

Peut-être, sur les cinquante justes, en manquera-t-il cinq : pour ces cinq-là, vas-tu détruire toute la ville ? » Il déclara : « Non, je ne la détruirai pas, si j’en trouve quarante-cinq. » Gn 18, 28 : Met marteze diwar an hanter-kant just-se e vanko pemp ? Daoust hag abalamour d’ar pemp-se e karfec’h distrujañ ar gêr a-bezh ?" Hag e respontas : "n’he distrujin ket, ma kavan pemp ha daou-ugent".

Abraham insista : « Peut-être s’en trouvera-t-il seulement quarante ? » Le Seigneur déclara : « Pour quarante, je ne le ferai pas. » Gn 18, 29 : Abraham a gendalc’has da gomz ouzh Doue hag a lavaras : "Marteze ne vo kavet nemet daou-ugent". Hag an Aotrou Doue a respontas : "Neuze ne rin ket dre garantez evit an daou-ugent-se".²

Abraham dit : « Que mon Seigneur ne se mette pas en colère, si j’ose parler encore. Peut-être s’en trouvera-t-il seulement trente ? » Il déclara : « Si j’en trouve trente, je ne le ferai pas. » Gn 18, 30 : Aotrou, eme c’hoazh Abraham, arabat deoc’h fachañ ma komzan adarre. Marteze ne vo kavet nemet tregont eno ? Hag e lavaras an Aotrou Doue : "Ne rin ket neuze, ma kavan tregont".

Abraham dit alors : « J’ose encore parler à mon Seigneur. Peut-être s’en trouvera-t-il seulement vingt ? » Il déclara : « Pour vingt, je ne détruirai pas. » Gn 18, 31 : Lavarout a reas Abraham : "Setu ma-z an d’en em risklañ c’hoazh da gomz ouzh an Aotrou. Marteze ne vo kavet nemet ugent ?" Hag an Aotrou Doue a lavaras : "N’he distrujin ket abalamour d’an ugent-se".

Il dit : « Que mon Seigneur ne se mette pas en colère : je ne parlerai plus qu’une fois. Peut-être s’en trouvera-t-il seulement dix ? » Et le Seigneur déclara : « Pour dix, je ne détruirai pas. » Gn 18, 32 : Aotrou, eme c’hoazh Abraham, na fachit ket ! Ne gomzin mui nemet ur wech hepken. Marteze ne vo kavet nemet dek ? Hag an Aotrou Doue a lavaras : "Abalamour d’an dek-se, n’he distrujin ket !"

Quand le Seigneur eut fini de s’entretenir avec Abraham, il partit, et Abraham retourna chez lui. Gn 18, 33 : Hag ez eas kuit an Aotrou, o vezañ echuet da gomz ouzh Abraham, hag Abraham a zistroas d’ar gêr.



💡 Informations supplémentaires

🤝 Page des partenaires

🌐 À-propos de la traduction en breton

La traduction de la Genèse en breton proposée par Bibl.bzh est basée sur le travail mené par les prêtres Pêr ar Gall et Job Lec'hvien, travail qu'ils ont édité sous la forme de cinq livres aux éditions An tour Tan en 1981. Il s'agit d'une traduction littérale de la source hébraïque appelée la Massorah, qui date de trois siècles après Jésus-Christ. Job Lec’hvien à la fin de sa vie (à partir de 2012 jusqu'en 2014) a revu tous les textes pour réduire la rigidité des traductions littérales depuis l'hébreu et afin de les améliorer pour la liturgie. Une version complète de la Bible a été éditée avec cette traduction par les éditions Penkermin en 2018. Cette traduction d'origine a été révisée et éditée par différents chrétiens bretons pour Bibl.bzh en 2025.

La traduction de la Bible en breton que nous vous présentons sur Bibl.bzh est le fruit d’un travail de plusieurs décennies par différents prêtres brittophones (voir la liste sur notre Foire aux questions), relue et corrigée par le comité « Bodad Santel » et encore améliorée pour Bibl.bzh par différents chrétiens bretons.

⇧ Retourner en haut de page