Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Genèse » Chapitre 27

Genèse - Chapitre 27

Levr : Geneliezh
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50

Chapitre 27



Isaac était devenu vieux, ses yeux avaient faibli et il n’y voyait plus. Il appela Ésaü son fils aîné : « Mon fils ! » Celui-ci répondit : « Me voici. » Gn 27, 1 : Deuet e oa Izaag da vezañ kozh ha teñvalaet e oa e zaoulagad ken ne oa mui evit gwelout. Gervel a reas Esaou e vab henañ, hag e lavaras dezhañ : "Va mab !" "Setu me amañ", a respontas Esaou.

Isaac reprit : « Tu vois : je suis devenu vieux, mais je ne sais pas le jour de ma mort. Gn 27, 2 : Neuze e lavaras e dad dezhañ : "Erru on kozh ha ne ouzon ket devezh va marv.

Prends donc maintenant tes armes, ton carquois et ton arc, sors dans la campagne et tue-moi du gibier. Gn 27, 3 : Tap da armoù, da glaouier ha da wareg. Kae war ar maez ha tap din jiboez,

Prépare-moi un bon plat comme je les aime et apporte-le-moi pour que je mange, et que je te bénisse avant de mourir. » Gn 27, 4 : d’ober din ur pred evel ma plij din ; neuze e tegasi anezhañ din da zebriñ evit ma skuilhin warnout va bennozh a-raok ma varvin".

Pendant qu’Isaac parlait ainsi à son fils Ésaü, Rébecca écoutait. Ésaü alla donc dans la campagne chasser du gibier pour son père. Gn 27, 5 : Rebeka a glevas komzoù Izaag da Esaou, e vab. Mont a reas Esaou war ar maez da glask jiboez da zegas dezhañ.

Alors Rébecca dit à son fils Jacob : « Voici que j’ai entendu ton père parler à ton frère Ésaü. Il lui disait : Gn 27, 6 : Ha Rebeka a gomzas ouzh Jakob, he mab, o lavarout :

“Apporte-moi du gibier et prépare-moi un bon plat pour que je mange et que je te bénisse devant le Seigneur avant de mourir.” Gn 27, 7 : Klevet em eus da dad o komz gant Esaou da vreur, o lavarout : Degas din jiboez d’ober din ur meuz, ha pa 'm bo debret e roin va bennozh dit dirak an Aotrou a-raok mervel.

Maintenant, mon fils, écoute bien ce que je t’ordonne. Gn 27, 8 : Ac’hanta, va mab, selaou ouzh va mouezh pa gomzan, o reiñ un urzh dit !

Va dans le troupeau de petit bétail et ramène-moi deux beaux chevreaux. Je préparerai pour ton père un bon plat, comme il les aime, Gn 27, 9 : Kae betek an tropell ha tap alese daou venn-gavr brav, ha me a raio ganto ur meuz d’az tad, seurt a blij dezhañ !

et tu le lui apporteras à manger ; alors il pourra te bénir avant de mourir. » Gn 27, 10 : Te o c’haso d’az tad da zebriñ, evit ma´z pennigo a-raok e varv".

Jacob répondit à sa mère Rébecca : « Mais mon frère Ésaü est un homme velu, tandis que ma peau est lisse ! Gn 27, 11 : Hag e lavaras Jakob da Rebeka e vamm : "Esaou, va breur, a zo un den blevennek, ha me un den blouc’h.

Si jamais mon père me palpe, il croira que je me suis moqué de lui et j’attirerai sur moi la malédiction au lieu de la bénédiction. » Gn 27, 12 : Moarvat e tastorno ac’hanon va zad hag e vin, ouzh e zaoulagad, un toueller, hag e sachin warnon mallozh e-lec’h bennozh".

Mais sa mère lui répliqua : « Qu’elle vienne sur moi, ta malédiction, mon fils ! Écoute seulement ce que je te dis et va me chercher les chevreaux. » Gn 27, 13 : Met lavarout a reas dezhañ e vamm : "Warnon da vallozh, va mab ! Sent ouzh va mouezh ha kae da gerc’hat se din !"

Il alla donc les chercher et les apporta à sa mère. Et celle-ci prépara un bon plat comme son père les aimait. Gn 27, 14 : Hag ez eas da gerc’hat, hag e tegasas d’e vamm, hag e reas e vamm ur meuz evel ma plije d’e dad.

Rébecca prit les meilleurs habits d’Ésaü, son fils aîné, ceux qu’elle gardait à la maison ; elle en revêtit Jacob, son fils cadet. Gn 27, 15 : Kemer a reas Rebeka dilhad Esaou, he mab-henañ, ar re vravañ a oa ganti en ti hag e wiskas anezho da Jakob, he mab yaouankañ.

Puis, avec des peaux de chevreau, elle lui couvrit les mains et la partie lisse du cou. Gn 27, 16 : Gant krec’hen ar givri bihan e c’holoas e zaouarn ha kroc’hen noazh e c’houzoug.

Elle remit ensuite entre ses mains le plat et le pain qu’elle avait préparés. Gn 27, 17 : Goude-se e lakaas ar meuz c’hwek hag ar bara he devoa aozet, etre daouarn Jakob, he mab.

Jacob entra chez son père et dit : « Mon père ! » Celui-ci répondit : « Me voici. Qui es-tu, mon fils ? » Gn 27, 18 : Hemañ a yeas da gaout e dad hag a lavaras : "Va zad !" Hag e respontas : "Ya ! petra a zo ganit va mab ?"

Jacob dit à son père : « Je suis Ésaü, ton premier-né ; j’ai fait ce que tu m’as dit. Viens donc t’asseoir, mange de mon gibier ; alors, tu pourras me bénir. » Gn 27, 19 : Jakob a lavaras d’e dad : "Me eo Esaou, da Vab-henañ. Graet em eus evel az poa lavaret din. Sav ’ta ez koazez, ha debr eus va chaseadenn ma skuilhi da vennozh warnon".

Isaac lui dit : « Comme tu as trouvé vite, mon fils ! » Jacob répondit : « C’est que le Seigneur, ton Dieu, a favorisé ma chasse. » Gn 27, 20 : Penaos se ? eme Izaag d’e vab. Buan ac’h eus kavet traoù, va mab ! "Peogwir, eme hemañ, ez eo bet an Aotrou da Zoue a-du ganin".

Isaac lui dit : « Approche donc, mon fils, que je te palpe, pour savoir si tu es bien mon fils Ésaü ! » Gn 27, 21 : Tosta amañ, eme Izaag da Jakob, ma tastornin ac’hanout. Ha te eo va mab Esaou, pe ned out ket ?

Jacob s’approcha de son père Isaac. Celui-ci le palpa et dit : « La voix est la voix de Jacob, mais les mains sont les mains d’Ésaü. » Gn 27, 22 : Tostaat a reas Jakob da Izaag, e dad. Hemañ a dastornas anezhañ hag a lavaras : "Ar vouezh eo mouezh Jakob, hag an daouarn, daouarn Esaou".

Il ne reconnut pas Jacob car ses mains étaient velues comme celles de son frère Ésaü, et il le bénit. Gn 27, 23 : Ha n' anavezas ket anezhañ dre ma oa e zaouarn evel daouarn Esaou, e vreur blevennek ; hag e vennigas anezhañ.

Il dit encore : « C’est bien toi mon fils Ésaü ? » Jacob répondit : « C’est bien moi. » Gn 27, 24 : Neuze e lavaras : "Ha te eo va mab Esaou ?" "Ya", a respontas Jakob.

Isaac reprit : « Apporte-moi le gibier, mon fils, j’en mangerai, et alors je pourrai te bénir. » Jacob le servit, et il mangea. Jacob lui présenta du vin, et il but. Gn 27, 25 : Tosta amañ din, eme Izaag, ma tebriñ eus da chaseadenn, va mab, evit ma skuilhin va bennozh warnout. Tostaat a reas Jakob hag e tebras ; gwin a zegasas dezhañ hag ec’h evas.

Son père Isaac dit alors : « Approche-toi et embrasse-moi, mon fils. » Gn 27, 26 : Neuze e lavaras Izaag, e dad, dezhañ : "Tosta ha pok din, va mab".

Comme Jacob s’approchait et l’embrassait, Isaac respira l’odeur de ses vêtements, et il le bénit en disant : « Voici que l’odeur de mon fils est comme l’odeur d’un champ que le Seigneur a béni. Gn 27, 27 : Tostaat a reas hag e pokas dezhañ. Hag hemañ a santas c’hwezh e zilhad ; her bennigañ a reas hag e lavaras : "Sell ! C’hwezh va mab a zo evel c’hwezh ur park bet benniget gant Doue.

Que Dieu te donne la rosée du ciel et une terre fertile, froment et vin nouveau en abondance ! Gn 27, 28 : Doue da reiñ dit glizhenn an Neñvoù ha druzoni an douar, ha kalz a winizh hag a win.

Que des peuples te servent, que des nations se prosternent devant toi. Sois un chef pour tes frères, que les fils de ta mère se prosternent devant toi. Maudit soit celui qui te maudira, béni soit celui qui te bénira ! » Gn 27, 29 : Ar broadoù d’az servijo, ha ra stouo dirazout ar pobloù. Bez mestr war da vreudeur, ra stouo dirazout mibien da vamm ; an hini az milligo, ra vo milliget, hag an hini az pennigo, benniget !"

À peine Isaac avait-il fini de bénir Jacob, et Jacob avait-il quitté son père, que son frère Ésaü revint de la chasse. Gn 27, 30 : A-vec’h ma echue Izaag da vennigañ Jakob, a-boan ma oa aet er-maez Jakob a-zirak Izaag e dad, hag Esaou e vreur o tont eus chaseal.

Lui aussi prépara un bon plat et l’apporta à son père en lui disant : « Que mon père se lève et mange du gibier de son fils ; alors tu pourras me bénir. » Gn 27, 31 : Ober a reas ivez ur meuz a gasas d’e dad, hag e lavaras d’e dad : "Ra savo va zad da zebriñ eus jiboez e vab, m’am bennigo da ene !"

Isaac lui demanda : « Qui es-tu ? » Il répondit : « Je suis Ésaü, ton fils premier-né. » Gn 27, 32 : Hag e lavaras dezhañ Izaag e dad : "Piv out-te ?" Hag e lavaras : "Me eo da vab henañ Esaou".

Isaac se mit alors à trembler violemment et dit : « Qui donc est celui qui a été à la chasse et m’a rapporté du gibier ? J’ai mangé de tout avant que tu n’arrives. Celui-là, je l’ai béni ; béni il restera. » Gn 27, 33 : Hag e krenas Izaag, spouronet-bras ken e oa, hag e lavaras : "Piv eta a zo bet o chaseal, hag en deus degaset din hag em eus debret a bep tra kent dit erruout, hag em eus e venniget, ha benniget eo gant an Aotrou".

Dès qu’Ésaü entendit les paroles de son père, il poussa un très grand cri, plein d’amertume. Il dit à son père : « Ô mon père, bénis-moi aussi ! » Gn 27, 34 : Pa glevas Esaou komzoù e dad, e c’harmas ur c’harmadenn vras ha c’hwerv, ken e reas ; hag e lavaras d’e dad : "Bennig-me ivez, va zad !"

Isaac répondit : « Ton frère est venu par ruse et il a volé ta bénédiction ! » Gn 27, 35 : Met lavarout a reas hemañ : "Deuet eo da vreur dre douellerezh hag en deus tapet da vennozh !"

Ésaü reprit : « Est-ce parce qu’on lui a donné le nom de Jacob (c’est-à-dire : le Trompeur) que, par deux fois, celui-ci m’a trompé ? Il a volé mon droit d’aînesse et voici que, maintenant, il a volé ma bénédiction. Ne m’as-tu pas réservé une bénédiction ? » Gn 27, 36 : Hag e lavaras : "Dre ma-z eo bet galvet e anv Jakob, en deus va distroadet div wech : va gwirioù mab henañ en devoa tapet, ha bremañ en deus tapet va bennozh ! Hogen, emezañ, n’az pefe ket a-gostez evidon ur vennozh ?"

Isaac répondit à Ésaü : « Voici que j’ai fait de lui ton chef, je lui ai donné tous ses frères pour serviteurs, je l’ai pourvu de froment et de vin nouveau : que puis-je encore faire pour toi, mon fils ! » Gn 27, 37 : Hag e respontas Izaag, o lavarout da Esaou : "Mestr am eus e lakaet warnout, e holl vreudeur am eus roet dezhañ da servijerien, a winizh hag a fro em eus e bourvezet. Dit bremañ, petra a roin, va mab ?"

Ésaü répondit à son père : « N’as-tu donc qu’une seule bénédiction, mon père ? Ô mon père, bénis-moi aussi ! » Puis Ésaü éleva la voix et pleura. Gn 27, 38 : Hag e lavaras Esaou : "Ur vennozh nemetken az poa, va zad ? Bennig-me ivez, va zad !" Hag e savas Esaou e vouezh da zifronkañ.

Alors Isaac reprit la parole et dit : « Loin des terres fertiles sera ta demeure, loin de la rosée qui tombe du ciel. Gn 27, 39 : Respont a reas Izaag e dad, o lavarout dezhañ : "Ya, hep druzoni an douar e vo da chomlec’hioù, hep glizhenn eus an neñv eus krec’h !

Tu vivras grâce à ton épée et tu serviras ton frère ; mais à force de vagabonder, tu ôteras son joug de ton cou ! » Gn 27, 40 : Diwar da gleze e vevi, da vreur a serviji ! Met pa vi mestr, e lami kuit e yev diwar da choug !"

Ésaü se mit à considérer Jacob comme son ennemi à cause de la bénédiction qu’il avait reçue de son père. Il se disait en lui-même : « Le moment du deuil de mon père approche. Alors je tuerai mon frère Jacob. » Gn 27, 41 : Digar e voe Esaou e-keñver Jakob goude ar vennozh en devoa roet dezhañ e dad. Lavarout a rae Esaou en e galon : Tostaat a ra deizioù kañv va zad ; neuze e lazhin Jakob, va breur.

On rapporta à Rébecca les paroles d’Ésaü, son fils aîné, et elle fit appeler Jacob, son fils cadet. Elle lui dit : « Voici que ton frère Ésaü veut se venger de toi en te tuant. Gn 27, 42 : Disklêriet e voe da Rebeka komzoù Esaou, he mab henañ, hag e reas gervel Jakob, he mab yaouankañ, hag e lavaras dezhañ : "Esaou, da vreur, a denno frealz diouzhit ouzh da lazhañ !

Maintenant, mon fils, écoute-moi bien : lève-toi et fuis à Harane chez mon frère Laban. Gn 27, 43 : Ha bremañ, va mab, selaou ouzh va mouezh ! Sav ! Tec’h da di Laban, va breur, da Haran !

Tu habiteras avec lui quelque temps, jusqu’à ce que la fureur de ton frère se détourne de toi, Gn 27, 44 : Chom a ri gantañ ur pennad bennak, ken na vo distanet fulor da vreur ;

oui, que sa colère se détourne de toi et qu’il oublie ce que tu lui as fait ; alors j’enverrai quelqu’un te chercher là-bas. Pourquoi serais-je privée de mes deux enfants le même jour ? » Gn 27, 45 : tremenet kounnar da vreur a-enep dit hag ankounac’haet gantañ ar pezh ac’h eus graet dezhañ, me a raio kerc’hat ac’hanout alehont. Perak e vefen divugaleet ac’hanoc’h ho-taou er memes deiz ?"

Rébecca dit à Isaac : « Je suis dégoûtée de la vie à cause des filles de Hittites, les femmes d’Ésaü. Si jamais Jacob devait épouser une fille comme celles-là, une fille de ce pays, à quoi bon vivre encore ! » Gn 27, 46 : Hag e lavaras Rebeka da Izaag : "Heug am eus ouzh ar vuhez, gant aon rak merc’hed Het, ma kemer Jakob ur wreg a-douez merc’hed a seurt-se, eus merc’hed ar vro-se, perak din bevañ ?"



💡 Informations supplémentaires

🤝 Page des partenaires

🌐 À-propos de la traduction en breton

La traduction de la Genèse en breton proposée par Bibl.bzh est basée sur le travail mené par les prêtres Pêr ar Gall et Job Lec'hvien, travail qu'ils ont édité sous la forme de cinq livres aux éditions An tour Tan en 1981. Il s'agit d'une traduction littérale de la source hébraïque appelée la Massorah, qui date de trois siècles après Jésus-Christ. Job Lec’hvien à la fin de sa vie (à partir de 2012 jusqu'en 2014) a revu tous les textes pour réduire la rigidité des traductions littérales depuis l'hébreu et afin de les améliorer pour la liturgie. Une version complète de la Bible a été éditée avec cette traduction par les éditions Penkermin en 2018. Cette traduction d'origine a été révisée et éditée par différents chrétiens bretons pour Bibl.bzh en 2025.

La traduction de la Bible en breton que nous vous présentons sur Bibl.bzh est le fruit d’un travail de plusieurs décennies par différents prêtres brittophones (voir la liste sur notre Foire aux questions), relue et corrigée par le comité « Bodad Santel » et encore améliorée pour Bibl.bzh par différents chrétiens bretons.

⇧ Retourner en haut de page