Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Genèse » Chapitre 38

Genèse - Chapitre 38

Levr : Geneliezh
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50

Chapitre 38



En ce temps-là, Juda quitta ses frères et se rendit chez un homme d’Adoullam appelé Hira. Gn 38, 1 : D’ar mare-se e tiskennas Youda eus ti e vreudeur evit en em dennañ da di un den eus Odollam, e anv Hira.

Là, Juda aperçut la fille d’un Cananéen appelé Shoua. Il la prit et s’unit à elle. Gn 38, 2 : Hag e welas eno Youda merc’h un den eus Kanaan, hec’h anv Soua, hag he c’hemeras hag ez eas daveti.

Elle devint enceinte et enfanta un fils qu’on appela Er. Gn 38, 3 : Hag e koñsevas houmañ hag e c’hanas ur mab hag e c’halvas e anv Er.

Elle devint encore enceinte et enfanta un fils qu’elle appela Onane. Gn 38, 4 : O vezañ koñsevet c’hoazh, e c’hanas ur mab hag e c’halvas e anv Onan.

Elle devint enceinte une troisième fois et enfanta un fils qu’elle appela Shéla. Juda était à Késib lors de cette naissance. Gn 38, 5 : Ha c’hoazh e c’hanas ur mab hag e c’halvas e anv Sela ; bez’ e oa e Kasib pa c’hanas anezhañ.

Juda prit une femme pour Er, son premier-né. Elle s’appelait Tamar. Gn 38, 6 : Hag e kemeras Youda ur wreg evit Er, e vab henañ, hec’h anv Tamar.

Mais Er, le premier-né de Juda, déplut au Seigneur, et le Seigneur le fit mourir. Gn 38, 7 : Met o vezañ ma oa Er, mab henañ Youda, fall ouzh daoulagad an Aotrou, e voe lakaet da vervel gant an Aotrou.

Alors Juda dit à Onane : « Unis-toi à la femme de ton frère, pour remplir envers elle ton devoir de beau-frère : suscite une descendance à ton frère. » Gn 38, 8 : Hag e lavaras Youda da Onan : "Kae davet gwreg da vreur, dimez ganti, ha sav ul lignez d’az preur !"

Mais Onane savait que la descendance ne serait pas à lui. Aussi, quand il s’unissait à la femme de son frère, il laissait la semence se perdre à terre, pour ne pas donner de descendance à son frère. Gn 38, 9 : Met pa ouie Onan n’eo ket evitañ e vefe al lignez, ma-z ae davet gwreg e vreur, e rae floderezh war an douar, kuit da reiñ lignez d’e vreur.

Ce qu’il faisait déplut au Seigneur qui le fit mourir, lui aussi. Gn 38, 10 : Fall e oa dirak daoulagad an Aotrou ar pezh a rae, hag e reas dezhañ mervel ivez.

Juda dit alors à Tamar, sa bru : « Habite comme une veuve dans la maison de ton père, jusqu’à ce que mon fils Shéla ait grandi. » Il se disait, en effet : « Il ne faudrait pas que celui-ci meure aussi, comme ses frères. » Tamar s’en alla donc habiter dans la maison de son père. Gn 38, 11 : Hag e lavaras Youda da Damar, e verc’h-kaer : "Chom intañvez e ti da dad, ken n’en devo kresket Sela, va mab". Hag e soñje : "Arabat dezhañ mervel evel e vreudeur !" Ha mont a reas Tamar da chom e ti he zad.

Bien des jours passèrent, et la fille de Shoua, la femme de Juda, mourut. Quand Juda fut consolé, il monta à Timna chez les tondeurs de son troupeau avec son ami Hira, qui était d’Adoullam. Gn 38, 12 : Tremen a reas an amzer hag e varvas merc’h Soua, gwreg Youda. Ha pa voe frealzet Youda, e pignas da gaout e douzerien deñved, gant Hira, e vignon eus Odollam, betek Tamna.

On informa Tamar : « Voici que ton beau-père monte à Timna pour la tonte de son troupeau. » Gn 38, 13 : Hag e voe roet ar c’heloù da Damar, o lavarout dezhi : "Emañ da dad-kaer o tont war-laez etrezek Tamna, da douzañ e zeñved".

Alors elle ôta ses vêtements de veuve, se couvrit d’un voile, se rendit méconnaissable et s’assit à l’entrée d’Énaïm, sur le chemin de Timna. En effet, elle voyait bien que Shéla avait grandi et qu’elle ne lui était toujours pas donnée pour femme. Gn 38, 14 : Hag hi da lemel he dilhad intañvez, da ’n em c’holeiñ gant he gouel, da ’n em vouchañ ha da goazezañ e-harz dor Enaim, a zo war hent Tamna, rak gwelout a rae e oa bras Sela ha ne oa ket bet roet dezhañ da wreg.

Juda l’aperçut et la prit pour une prostituée, puisqu’elle avait couvert son visage. Gn 38, 15 : Hag he gwelout a reas Youda, o soñjal e oa ur ribodez, pa oa mouchet he dremm.

Il se dirigea vers elle, au bord du chemin, et dit : « Permets donc que j’aille avec toi ». En effet, il n’avait pas reconnu sa bru. Elle répondit : « Que me donneras-tu pour aller avec moi ? » Gn 38, 16 : Hag e tistroas daveti eus e hent hag e lavaras : "Deus amañ, mar plij, ma-z in davedout !" rak n’ouie ket e oa e verc’h-kaer. Hag hi da lavarout : "Petra a roi din evit dont ganin ?"

Il dit : « Je t’enverrai un chevreau de mon troupeau. » Elle reprit : « Oui, si tu me donnes un gage jusqu’à ce que tu l’envoies. » Gn 38, 17 : Hag eñ da lavarout : "Me a gaso ur menn-gavr eus va bagad". Hag hi da lavarout : "Ro din ur c’hred ken n’az po e gaset".

 Et lui : « Quel gage vais-je te donner ? » Elle répondit : « Ton sceau à cacheter, ton cordon et le bâton que tu tiens en main. » Il les lui donna et s’unit à elle. Et elle devint enceinte de lui. Gn 38, 18 : Hag eñ da lavarout : "Petore kred a roin dit ?" Hag hi da lavarout : "Da siell, da gordenn hag ar vazh a zo ez torn". O reiñ a reas hag ez eas daveti, hag e koñsevas dioutañ.

Elle se leva, s’en retourna, ôta son voile et reprit ses vêtements de veuve. Gn 38, 19 : Adsavet hag aet kuit, e lamas he gouel hag e wiskas he dilhad intañvez.

Juda envoya le chevreau par l’intermédiaire de son ami d’Adoullam, pour reprendre le gage des mains de la femme. Celui-ci ne la trouva pas. Gn 38, 20 : Hag e kasas Youda ur menn-gavr dre zorn e vignon Odollam evit adtapout ar c’hred eus dorn ar wreg, met n’he c’havas ket.

Il interrogea les gens de l’endroit : « Où est la prostituée qui se trouvait à Énaïm, au bord de la route ? » Ils répondirent : « Il n’y a jamais eu là de prostituée. » Gn 38, 21 : Kaer en devoa goulennata tud ar gêriadenn, o lavarout : "Pelec’h emañ ar serc’h a oa en Enaim war an hent ?", e veze lavaret : "N’eus bet amañ serc’h ebet !"

Il retourna donc chez Juda et dit : « Je ne l’ai pas trouvée, et les gens de l’endroit m’ont même déclaré qu’il n’y avait jamais eu là de prostituée. » Gn 38, 22 : Hag e tistroas davet Youda hag e lavaras : "N’em eus ket he c’havet ! Ha tud ar gêriadenn a lavar n’eus ket bet eno a serc’h".

Juda répondit : « Qu’elle garde tout pour elle ! Ne nous couvrons pas de ridicule, moi qui lui ai envoyé un chevreau, et toi qui ne l’as pas trouvée ! » Gn 38, 23 : Hag e lavaras Youda : "Ra viro eviti ! Arabat deomp bezañ dismegañset ! Kaset em eus ar menn-se ha n’ec’h eus ket he c’havet !"

Or, trois mois plus tard, on informa Juda : « Ta bru Tamar s’est prostituée et voilà même qu’elle est enceinte ! » Juda déclara : « Qu’on la jette dehors et qu’on la brûle ! » Gn 38, 24 : Met setu, war-dro tri miz goude, e voe roet keloù da Youda, lavaret e voe : "Ribodet he deus Tamar, da verc’h-kaer ha setu m’he deus koñsevet en ur ribodal !" Hag e lavaras Youda : "Degasit anezhi hag e vo devet !"

Tandis qu’on la jetait dehors, elle envoya dire à son beau-père : « C’est de l’homme à qui appartiennent ces objets que je suis enceinte. » Et elle ajouta : « Regarde donc bien à qui appartiennent le sceau à cacheter, le cordon et le bâton que voici ! » Gn 38, 25 : Evel ma tegased anezhi, e kasas tud d’he zad-kaer, da lavarout : "Dre an den e oa an traoù-mañ dezhañ em eus koñsevet, emezi, anavez eta da biv eo ar siell, ar gordenn hag ar vazh-mañ !"

Juda les reconnut et dit : « Elle est plus juste que moi car, de fait, je ne l’ai pas donnée à mon fils Shéla. » Et désormais il ne s’unit plus à elle. Gn 38, 26 : Hag o anaout a reas Youda hag e lavaras : "Reishoc’h eo hi egedon, peogwir n’he roen ket da Sela, va mab". Met mui ken n’hec’h anavezas.

Or, quand elle accoucha, on s’aperçut qu’elle portait des jumeaux. Gn 38, 27 : Pa voe poent dezhi genel, setu e oa gevelled en he c’hof.

Pendant l’accouchement, l’un d’eux présenta une main que la sage-femme saisit : elle y attacha un fil écarlate, en disant : « Celui-ci est sorti le premier ! » Gn 38, 28 : E-kerz he gwilioud e roas unan e zorn, a voe tapet gant an amiegez, a stagas ouzh an dorn-se un neudenn ruz en ur lavarout : "Hemañ a zo deuet da gentañ !"

Mais il retira sa main et c’est son frère qui sortit. La sage-femme dit : « Quelle brèche tu as ouverte ! » Et on l’appela Pérès (c’est-à-dire : Brèche). Gn 38, 29 : Met souzañ a reas e zorn, hag e teuas e vreur. Hag hi da lavarout : "Pebezh freuz ganit ! pebezh freuz". Hag e c’halvas e anv Peres.

Son frère sortit ensuite, lui qui avait à la main le fil écarlate. On l’appela Zérah. Gn 38, 30 : Ha goude e teuas e vreur, war e zorn an neudenn ruz, hag e c’halvas e anv Zara.



💡 Informations supplémentaires

🤝 Page des partenaires

🌐 À-propos de la traduction en breton

La traduction de la Genèse en breton proposée par Bibl.bzh est basée sur le travail mené par les prêtres Pêr ar Gall et Job Lec'hvien, travail qu'ils ont édité sous la forme de cinq livres aux éditions An tour Tan en 1981. Il s'agit d'une traduction littérale de la source hébraïque appelée la Massorah, qui date de trois siècles après Jésus-Christ. Job Lec’hvien à la fin de sa vie (à partir de 2012 jusqu'en 2014) a revu tous les textes pour réduire la rigidité des traductions littérales depuis l'hébreu et afin de les améliorer pour la liturgie. Une version complète de la Bible a été éditée avec cette traduction par les éditions Penkermin en 2018. Cette traduction d'origine a été révisée et éditée par différents chrétiens bretons pour Bibl.bzh en 2025.

La traduction de la Bible en breton que nous vous présentons sur Bibl.bzh est le fruit d’un travail de plusieurs décennies par différents prêtres brittophones (voir la liste sur notre Foire aux questions), relue et corrigée par le comité « Bodad Santel » et encore améliorée pour Bibl.bzh par différents chrétiens bretons.

⇧ Retourner en haut de page