Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Genèse » Chapitre 6

Genèse - Chapitre 6

Levr : Geneliezh
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50

Chapitre 6



Quand les hommes commencèrent à se multiplier sur la terre et qu’ils eurent des filles, Gn 6, 1 : Ha setu ma krogas an dud da greskiñ war-c’horre an douar, ha merc’hed o devoe,

les fils des dieux s’aperçurent que les filles des hommes étaient belles. Ils prirent pour eux des femmes parmi toutes celles qu’ils avaient distinguées. Gn 6, 2 : ha pa welas mibien Doue merc’hed an den, ha pegen brav e oant, e kemerjont evito gwragez, ar re a zibabent.

Alors le Seigneur dit : « Mon souffle n’habitera pas indéfiniment dans l’homme : celui-ci s’égare, il n’est qu’un être de chair, sa vie ne durera que cent vingt ans. » Gn 6, 3 : Hag e lavaras an Aotrou : "Ne vo ket heget va spered gant an den da viken, rak ned eo nemet kig ! Hag e vo e zeizioù kant ugent vloaz".

En ces jours-là, et même plus tard, il y avait des géants sur la terre. Les fils des dieux s’approchaient des filles des hommes et elles en avaient des enfants : ce sont les héros du temps jadis, des hommes de renom. Gn 6, 4 : Ramzed a oa war an douar er mare-se, ha goude ma voe aet mibien Doue davet merc’hed an den, hag o devoe bet bugale, ar re-mañ a voe tud kadarn, tud brudet gwechall.

Le Seigneur vit que la méchanceté de l’homme était grande sur la terre, et que toutes les pensées de son cœur se portaient uniquement vers le mal à longueur de journée. Gn 6, 5 : Gwelout a reas an Aotrou Doue e oa kresket fallagriezh an den war an douar hag e oa soñjoù ha plegoù e galon nemet fall dalc’hmat.

Le Seigneur se repentit d’avoir fait l’homme sur la terre ; il s’irrita en son cœur et il dit : Gn 6, 6 : Hag e savas keuz da Zoue da vezañ graet an den war an douar, ha glac’haret e oa a galon abalamour da se.

« Je vais effacer de la surface du sol les hommes que j’ai créés – et non seulement les hommes mais aussi les bestiaux, les bestioles et les oiseaux du ciel – car je me repens de les avoir faits. » Gn 6, 7 : Neuze e lavaras : "Distrujañ a rin a ziwar-c’horre an douar an den am eus graet : an den, al loened, ar stlejviled, laboused an Neñvoù, rak keuz am eus da vezañ graet anezho".

Mais Noé trouva grâce aux yeux du Seigneur. Gn 6, 8 : Met Noe a gavas gras ouzh daoulagad an Aotrou.

Voici l’histoire de Noé. Parmi ses contemporains, Noé fut un homme juste, parfait. Noé marchait avec Dieu. Gn 6, 9 : Setu istor Noe : Noe a oa un den reizh, didamall e-touez e gempredidi ; gant Doue e kerzhe Noe.

Il engendra trois fils : Sem, Cham et Japhet. Gn 6, 10 : Hag en devoe Noe tri mab : Sem, Cham ha Jafet.

Mais la terre s’était corrompue devant la face de Dieu, la terre était remplie de violence. Gn 6, 11 : Hag e voe brein an douar dirak an Aotrou ; leun e oa an douar a zireizhderioù.

Dieu regarda la terre, et voici qu’elle était corrompue car, sur la terre, tout être de chair avait une conduite corrompue. Gn 6, 12 : Ha pa welas Doue an douar ken brein, ha pegement en devoa breinet pep kig e hent war an douar,

Dieu dit à Noé : « Je l’ai décidé, c’est la fin de tout être de chair ! À cause des hommes, la terre est remplie de violence. Eh bien ! je vais les détruire et la terre avec eux. Gn 6, 13 : e lavaras Doue da Noe : "Diwezh pep kig a zo erruet dirazon, rak leun eo an douar a zireizhderioù ganto : Ez an d’o distrujañ gant an douar".

Fais-toi une arche en bois de cyprès. Tu la diviseras en cellules et tu l’enduiras de bitume à l’intérieur et à l’extérieur. Gn 6, 14 : Gra din un arc’h gant koad sedrez ; logoù a ri en arc’h-se, hag hec’h indui a ri, diabarzh ha diavaez, gant peg.

Tu la feras ainsi : trois cents coudées de long, cinquante de large et trente de haut. Gn 6, 15 : Hag evel-hen e ri anezhi : tri c’hant ilinad a hed he devo an arc’h, hag hanter-kant ilinad a led, ha tregont ilinad a uhelder.

Tu feras à l’arche un toit à pignon que tu fixeras une coudée au-dessus d’elle. Tu mettras l’entrée de l’arche sur le côté, puis tu lui feras un étage inférieur, un deuxième étage et un troisième. Gn 6, 16 : Ul lomber a ri d’an arc’h, hag e vo un ilinad da echuiñ ouzh krec’h ; ha dor an arc’h ouzh he c’hostez a lakai ; ur strad e traoñ, un eil hag un trede a ri.

Et voici que moi je fais venir le déluge, les eaux recouvriront la terre ; ainsi je détruirai, sous les cieux, tout être de chair animé d’un souffle de vie. Tout ce qui vit sur la terre expirera. Gn 6, 17 : Ha me a gaso un dic’hlann dour war an douar, evit distrujañ kement kig ez eus ennañ c’hwezh a vuhez dindan an Neñvoù, hag an holl draoù a zo war an douar a steuzio.

Mais, avec toi, j’établirai mon alliance. Toi, tu entreras dans l’arche et, avec toi, tes fils, ta femme et les femmes de tes fils. Gn 6, 18 : Hag e savin va emglev ganit, hag ez i en arc’h, te ha da vibien, ha da wreg, ha gwragez da vibien ganit.

De tout ce qui vit, tout ce qui est de chair, tu feras entrer dans l’arche un mâle et une femelle, pour qu’ils restent en vie avec toi. Gn 6, 19 : Hag eus kement a vev, eus kement kig a zo, ur re a bep seurt a gasi en arc’h da vevañ ganit : par ha parez e vezint.

De chaque espèce d’oiseaux, de chaque espèce d’animaux domestiques, de chaque espèce de reptiles du sol, un couple t’accompagnera pour rester en vie. Gn 6, 20 : Evned a bep seurt, ha chatal a bep seurt, eus holl stlejviled an douar kement seurt a zo, ur re anezho holl a zeuio ganit da vevañ.

Et toi, procure-toi de quoi manger ; fais-en provision. Ce sera ta nourriture et la leur. » Gn 6, 21 : Ha te, kemer ganit a gement boued a zebrer ha dastum-eñ ganit, hag e vo evidout hag evito da voued".

Noé fit ainsi. Tout ce que Dieu lui avait ordonné, il le fit. Gn 6, 22 : Hag e reas Noe kement tra en devoa gourc’hemennet an Aotrou dezhañ : evel-se e reas.



💡 Informations supplémentaires

🤝 Page des partenaires

🌐 À-propos de la traduction en breton

La traduction de la Genèse en breton proposée par Bibl.bzh est basée sur le travail mené par les prêtres Pêr ar Gall et Job Lec'hvien, travail qu'ils ont édité sous la forme de cinq livres aux éditions An tour Tan en 1981. Il s'agit d'une traduction littérale de la source hébraïque appelée la Massorah, qui date de trois siècles après Jésus-Christ. Job Lec’hvien à la fin de sa vie (à partir de 2012 jusqu'en 2014) a revu tous les textes pour réduire la rigidité des traductions littérales depuis l'hébreu et afin de les améliorer pour la liturgie. Une version complète de la Bible a été éditée avec cette traduction par les éditions Penkermin en 2018. Cette traduction d'origine a été révisée et éditée par différents chrétiens bretons pour Bibl.bzh en 2025.

La traduction de la Bible en breton que nous vous présentons sur Bibl.bzh est le fruit d’un travail de plusieurs décennies par différents prêtres brittophones (voir la liste sur notre Foire aux questions), relue et corrigée par le comité « Bodad Santel » et encore améliorée pour Bibl.bzh par différents chrétiens bretons.

⇧ Retourner en haut de page