Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Genèse » Chapitre 3

Genèse - Chapitre 3

Levr : Geneliezh
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50

Chapitre 3



Le serpent était le plus rusé de tous les animaux des champs que le Seigneur Dieu avait faits. Il dit à la femme : « Alors, Dieu vous a vraiment dit : “Vous ne mangerez d’aucun arbre du jardin” ? » Gn 3, 1 : An naer a oa an hini finañ eus an holl loened gouez en devoa graet an Aotrou Doue. Lavarout a reas d’ar vaouez : "Gwir eo en deus lavaret Doue : na zebrit eus gwezenn ebet eus al liorzh ?"

La femme répondit au serpent : « Nous mangeons les fruits des arbres du jardin. Gn 3, 2 : Hag e lavaras ar vaouez d’an naer : "Eus frouezh gwez al liorzh e c’hellomp debriñ,

Mais, pour le fruit de l’arbre qui est au milieu du jardin, Dieu a dit : “Vous n’en mangerez pas, vous n’y toucherez pas, sinon vous mourrez.” » Gn 3, 3 : met diouzh frouezh ar wezenn e-kreiz al liorzh en deus lavaret Doue : "Na zebrit ket diouti, na stokit ket outi, pe e varvot !"

Le serpent dit à la femme : « Pas du tout ! Vous ne mourrez pas ! Gn 3, 4 : Hag e lavaras an naer d’ar vaouez : "Nann da ! ne varvot ket !

Mais Dieu sait que, le jour où vous en mangerez, vos yeux s’ouvriront, et vous serez comme des dieux, connaissant le bien et le mal. » Gn 3, 5 : Met, her gouzout a ra Doue, an deiz ma tebrfec’h diouti e tigorfe ho taoulagad hag e vefec’h evel Doue, oc’h anavezout ar mad hag an droug".

La femme s’aperçut que le fruit de l’arbre devait être savoureux, qu’il était agréable à regarder et qu’il était désirable, cet arbre, puisqu’il donnait l’intelligence. Elle prit de son fruit, et en mangea. Elle en donna aussi à son mari, et il en mangea. Gn 3, 6 : Hag e welas ar vaouez e oa mat frouezh ar wezenn da zebriñ, dudius d’an daoulagad ha temptus evit reiñ skiant ! Hag e tapas eus he frouezh, hag e tebras, hag e roas ivez d’he gwaz a oa ganti, hag hemañ a zebras.

Alors leurs yeux à tous deux s’ouvrirent et ils se rendirent compte qu’ils étaient nus. Ils attachèrent les unes aux autres des feuilles de figuier, et ils s’en firent des pagnes. Gn 3, 7 : Hag e tigoras o daoulagad dezho o-daou, hag ec’h anavezjont e oant e noazh, ha gwriat a rejont delioù fiez da ober berrwiskoù.

Ils entendirent la voix du Seigneur Dieu qui se promenait dans le jardin à la brise du jour. L’homme et sa femme allèrent se cacher aux regards du Seigneur Dieu parmi les arbres du jardin. Gn 3, 8 : Hag e klevjont trouz an Aotrou Doue, a oa o vale el liorzh da goulz aezhenn an abardaez, hag en em guzhas an den hag e wreg a-zirak an Aotrou Doue e-mesk gwez al liorzh.

Le Seigneur Dieu appela l’homme et lui dit : « Où es-tu donc ? » Gn 3, 9 : Hag e c’halvas an Aotrou Doue an den, o lavarout dezhañ : "Pelec’h emaout ?"

Il répondit : « J’ai entendu ta voix dans le jardin, j’ai pris peur parce que je suis nu, et je me suis caché. » Gn 3, 10 : Hag hemañ da lavarout : "Da vouezh am eus klevet el liorzh, hag em eus bet aon, rak en noazh emaon, hag ez on aet da guzhat".

Le Seigneur reprit : « Qui donc t’a dit que tu étais nu ? Aurais-tu mangé de l’arbre dont je t’avais interdit de manger ? » Gn 3, 11 : Hag e lavaras : "Piv en deus disklêriet dit edos en noazh ? Daoust hag eus ar wezenn am boa difennet ouzhit debriñ diouti ac’h eus debret ?"

L’homme répondit : « La femme que tu m’as donnée, c’est elle qui m’a donné du fruit de l’arbre, et j’en ai mangé. » Gn 3, 12 : Hag e lavaras an den : "Ar vaouez ac’h eus lakaet ganin eo he deus roet din eus ar wezenn, hag em eus debret".

Le Seigneur Dieu dit à la femme : « Qu’as-tu fait là ? » La femme répondit : « Le serpent m’a trompée, et j’ai mangé. » Gn 3, 13 : Hag e lavaras an Aotrou Doue d’ar vaouez : "Petra ac’h eus graet ?" Hag e respontas ar vaouez : "An naer he deus va zouellet, hag em eus debret".

Alors le Seigneur Dieu dit au serpent : « Parce que tu as fait cela, tu seras maudit parmi tous les animaux et toutes les bêtes des champs. Tu ramperas sur le ventre et tu mangeras de la poussière tous les jours de ta vie. Gn 3, 14 : Hag e lavaras an Aotrou Doue d’an naer : "Evit bezañ graet se, milliget ra vezi e-touez an holl anevaled hag an holl loened gouez ! War da gof ez i, ha poultr a zebri holl zeizioù da vuhez.

Je mettrai une hostilité entre toi et la femme, entre ta descendance et sa descendance : celle-ci te meurtrira la tête, et toi, tu lui meurtriras le talon. » Gn 3, 15 : Enebiezh a lakain etrezout hag ar vaouez, etre da ziskennadur hag he diskennadur ; hemañ a flastro da benn, ha te a flastro e seul".

Le Seigneur Dieu dit ensuite à la femme : « Je multiplierai la peine de tes grossesses ; c’est dans la peine que tu enfanteras des fils. Ton désir te portera vers ton mari, et celui-ci dominera sur toi. » Gn 3, 16 : D’ar vaouez e lavaras : "Kreskiñ a rin da boanioù pa vi dougerez ; er boan e c’hani bugale ; eus da bried az po c’hoant, hag eñ a vo mestr warnout".

Il dit enfin à l’homme : « Parce que tu as écouté la voix de ta femme, et que tu as mangé le fruit de l’arbre que je t’avais interdit de manger : maudit soit le sol à cause de toi ! C’est dans la peine que tu en tireras ta nourriture, tous les jours de ta vie. Gn 3, 17 : Ha d’an den e lavaras : "Peogwir ec’h eus sentet ouzh mouezh da wreg, ha debret eus ar wezenn am boa difennet ouzhit, o lavarout : Na zebri ket diouti, e vo milliget an douar abalamour dit ! gant poan az po boued dioutañ holl zeizioù da vuhez !

De lui-même, il te donnera épines et chardons, mais tu auras ta nourriture en cultivant les champs. Gn 3, 18 : Spern hag askol a broduo dit hag e tebri geot ar parkeier.

C’est à la sueur de ton visage que tu gagneras ton pain, jusqu’à ce que tu retournes à la terre dont tu proviens ; car tu es poussière, et à la poussière tu retourneras. » Gn 3, 19 : Ouzh c’hwezenn da dal e tebri bara, ken na zistroi d’an douar, rak anezhañ ez out bet tennet, rak poultr ez out, ha d’ar poultr e tistroi !"

L’homme appela sa femme Ève (c’est-à-dire : la vivante), parce qu’elle fut la mère de tous les vivants. Gn 3, 20 : Hag ec’h anvas an den e wreg : Eva, pa oa da vezañ mamm an holl re vev.

Le Seigneur Dieu fit à l’homme et à sa femme des tuniques de peau et les en revêtit. Gn 3, 21 : An Aotrou Doue a reas dilhad-kroc’hen d’an den ha d’e wreg hag o gwiskas ganto.

Puis le Seigneur Dieu déclara : « Voilà que l’homme est devenu comme l’un de nous par la connaissance du bien et du mal ! Maintenant, ne permettons pas qu’il avance la main, qu’il cueille aussi le fruit de l’arbre de vie, qu’il en mange et vive éternellement ! » Gn 3, 22 : Neuze e lavaras an Aotrou Doue : "Setu an den deuet da vezañ evel unan ac’hanomp, oc’h anaout ar mad hag an droug ; ha bremañ, gant na astenno ket e zorn da gemer ivez frouezh eus Gwezenn ar Vuhez d’hen debriñ ha da vevañ da viken".

Alors le Seigneur Dieu le renvoya du jardin d’Éden, pour qu’il travaille la terre d’où il avait été tiré. Gn 3, 23 : Evel-se an Aotrou Doue a gasas kuit anezhañ diouzh liorzh Eden, da labourat an douar e oa bet tennet dioutañ.

Il expulsa l’homme, et il posta, à l’orient du jardin d’Éden, les Kéroubim, armés d’un glaive fulgurant, pour garder l’accès de l’arbre de vie. Gn 3, 24 : Kas a reas eta an den kuit ; hag er sav-heol da liorzh Eden e lakaas keroubed, hag ur c’hleze o treiñ-distreiñ da ziwall hent Gwezenn ar Vuhez.



💡 Informations supplémentaires

🤝 Page des partenaires

🌐 À-propos de la traduction en breton

La traduction de la Genèse en breton proposée par Bibl.bzh est basée sur le travail mené par les prêtres Pêr ar Gall et Job Lec'hvien, travail qu'ils ont édité sous la forme de cinq livres aux éditions An tour Tan en 1981. Il s'agit d'une traduction littérale de la source hébraïque appelée la Massorah, qui date de trois siècles après Jésus-Christ. Job Lec’hvien à la fin de sa vie (à partir de 2012 jusqu'en 2014) a revu tous les textes pour réduire la rigidité des traductions littérales depuis l'hébreu et afin de les améliorer pour la liturgie. Une version complète de la Bible a été éditée avec cette traduction par les éditions Penkermin en 2018. Cette traduction d'origine a été révisée et éditée par différents chrétiens bretons pour Bibl.bzh en 2025.

La traduction de la Bible en breton que nous vous présentons sur Bibl.bzh est le fruit d’un travail de plusieurs décennies par différents prêtres brittophones (voir la liste sur notre Foire aux questions), relue et corrigée par le comité « Bodad Santel » et encore améliorée pour Bibl.bzh par différents chrétiens bretons.

⇧ Retourner en haut de page