Livre d’Isaïe - Chapitre 23
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66
Chapitre 23
Proclamation sur Tyr. Hurlez, vaisseaux de Tarsis, car Tyr est dévastée : plus de maison ; on l’a su au retour de l’île de Chypre. Is 23, 1 : Diougan a-enep Tir : Yudit, listri Tarsis ! Rak dispennet eo ho kreñvlec’h ! Pa oant o tistreiñ eus Bro-Gitim22 eo deuet dezho ar c’heloù-se.
Restez stupéfaits, habitants de la côte, marchands de Sidon, ville qui envoie ses agents outre-mer. Is 23, 2 : Bezit trefuet, o arvoriz ! Marc’hadourien Sidon, C’hwi hag a dreuze ho komised ar mor
Le grain du Nil, les moissons du Fleuve, importés par voie de mer, faisaient sa richesse : elle détenait le marché des nations. Is 23, 3 : divent e zourioù. Ed an Nil, eostoù ar Stêr a zeue dezhi da vezañ he leve. Hi a oa marc’hallac’h ar broioù !
Sois confondue, Sidon, car la mer, la forteresse de la mer, a dit : « Je n’ai ni accouché ni enfanté, je n’ai pas eu de garçon à faire grandir ni de fille à élever. » Is 23, 4 : Bez mezhek, o Sidon, rak ar mor en deus komzet : "Te repu ar mor, n’out ket bet e poan-vugale, ha n’ac’h eus ket gwilioudet ; n’ac’h eus ket maget a dud yaouank na desavet merc’hed yaouank".
Quand l’Égypte saura la nouvelle, aux nouvelles de Tyr, elle frémira. Is 23, 5 : Pa ouio an Egipt ar c’heloù e skrivo o klevout doare Tir.
Passez vers Tarsis, hurlez, habitants de la côte. Is 23, 6 : Tec’hit da Darsis, ha yudit, O c’hwi, tud an arvor !
Est-ce là votre cité joyeuse ? Son origine remontait aux jours les plus anciens ; elle portait au loin ses pas pour s’y établir. Is 23, 7 : Hag-eñ eo honnezh ho kêr laouen bet savet a-gozh, en amzer gent, a zouge he c’hammedoù d’ar broioù pell d’ober hec’h annez enno ?
Qui donc a décidé ce malheur contre Tyr, elle qui distribuait les couronnes, dont les marchands étaient des princes et les commerçants, les plus influents de la terre ? Is 23, 8 : Piv en deus divizet kement-se a-enep Tir, ar gêr kurunennet, a oa priñsed eus he marc’hadourien, hag he c’henwerzhourien e-touez uhelidi an douar ?
C’est le Seigneur de l’univers qui l’a décidé pour abattre l’orgueil des superbes, pour rabaisser tous les gens influents de la terre. Is 23, 9 : Aotrou an Armeoù eo an hini en deus divizet se evit izelaat holl c’hloar ar re lorc’hus hag evit dismegañsiñ holl uhelidi ar bed.
Cultive la terre comme les rives du Nil, fille de Tarsis, ton port marchand n’existe plus. Is 23, 10 : Tro adarre etrezek an douar, O Merc’h Tarsis ! Rak ar porzh n’eus mui anezhañ !
Le Seigneur a levé la main contre la mer, et fait trembler des royaumes ; il a donné l’ordre à Canaan de détruire ses fortifications. Is 23, 11 : An Aotrou en deus astennet e zorn war ar mor ha lakaet en deus ar rouantelezhioù da grenañ. Roet en deus a-enep Kanaan an urzh da zistrujañ e gastelloù-kreñv.
Il a dit : « Ne bondis plus de joie : on t’a fait violence, vierge, fille de Sidon ! Lève-toi pour passer à Chypre : même là-bas, tu n’auras pas de repos. Is 23, 12 : Lavaret en deus : Ne zalc’hi ken da dridal, O merc’h Sidon, gwerc’hez dizenoret ! Sav ! Kae kuit da Gitim, met eno kennebeut-all, peoc’h ebet evidout !
Regarde vers le pays des Chaldéens : ce peuple n’existe plus. Assour a laissé ce pays aux chats sauvages, il a élevé des tours d’assaut ; il a rasé ses citadelles, il en a fait un champ de ruines. Is 23, 13 : Sell ouzh bro ar Galdeiz, ar bobl-se ha n’eus ken anezhi : Asour en deus roet ar vro-se da loened ar gouelec’h. Savet o devoa tourioù, met diskaret eo bet ar palezioù ha graet anezho ur bern atredoù23.
Hurlez, vaisseaux de Tarsis, car votre forteresse est dévastée ! Is 23, 14 : Yudit, o listri Tarsis, rak setu distrujet ho kreñvlec’h.
Ce jour-là, il arrivera que Tyr tombera dans l’oubli pour soixante-dix ans : le temps de vie d’un roi. Au bout de ces soixante-dix ans, il en sera de Tyr comme de la courtisane dont parle la chanson : Is 23, 15 : Hag e c’hoarvezo en deiz-se ma vo ankounac’haet Tir e-pad dek vloaz ha tri-ugent, padelezh deizioù ur Roue, hag a-benn dek vloaz ha tri-ugent e c’hoarvezo gant Tir evel gant oriadez ar ganaouenn :
« Prends une cithare, fais le tour de la ville, courtisane oubliée ! Joue de ton mieux, chante encore ta chanson, pour qu’on se souvienne de toi ! » Is 23, 16 : Kemer da gitar ha kae dre gêr, charlezenn dilezet ! Son tonioù kaer, ha kan kanaouennoù e-leizh ma vo soñj ac’hanout !
Au bout des soixante-dix ans, Tyr sera visitée par le Seigneur. Elle retournera à ses profits, et se prostituera avec tous les royaumes du monde sur la face de la terre. Is 23, 17 : A-benn dek vloaz ha tri-ugent e teuy an Aotrou da weladenniñ Tir. En em lakaat a raio da resev he gopr en-dro ; gastaouiñ a raio gant holl rouantelezhioù ar bed war-c’horre an douar.
Ses gains et profits seront consacrés au Seigneur, ils ne seront ni amassés ni thésaurisés. Ses gains serviront à nourrir et rassasier, à vêtir somptueusement ceux qui habitent devant le Seigneur. Is 23, 18 : Met he goproù hag he gounidoù a vo kensakret d’an Aotrou, ne vezint ket berniet en un teñzor na lakaet a gostez ; rak he gounidoù a vo d’ar re ’zo o chom dirak an Aotrou, dezho da gaout o gwalc’h da zebriñ ha d’en em wiskañ gant dilhad kran.
