Livre d’Isaïe - Chapitre 36
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66
Chapitre 36
La quatorzième année du roi Ézékias, Sennakérib, roi d’Assour, monta contre toutes les villes fortifiées de Juda et s’en empara. Is 36, 1 : D’ar pevarzekvet bloavezh eus ar roue Ezekias, e savas Senac’herib, roue Asour, a-enep da holl gêrioù-kreñv Youda, hag o c’hemer a reas.
Depuis la ville de Lakish, le roi d’Assour envoya au roi Ézékias, à Jérusalem, le grand échanson, avec une armée considérable. Il prit position près du canal du réservoir supérieur, sur la route du Champ-du-Foulon. Is 36, 2 : Neuze roue Asour a gasas ar Rabsaken (an hanafer bras) eus Lac’hiz da Jeruzalem gant un arme vras, davet Ezekias. Hag ar Rabsaken a chomas a-sav e-tal kanol al Lenn uhelañ, war hent Park ar C’hommer.
Le maître du palais, Éliakim, fils d’Helcias, le secrétaire Shebna, et l’archiviste Joah, fils d’Assaf, sortirent à sa rencontre. Is 36, 3 : Hag Eliakim, mab Elkias, gouarnour ar palez, a savas d’e gaout gant Sobna, ar sekretour, ha Joac’h, mab Asaf, an diellour.
Le grand échanson leur dit : « Je vous en prie, dites à Ézékias : Ainsi parle le grand roi, le roi d’Assour : Quelle est cette confiance en laquelle tu te reposes ? Is 36, 4 : Hag ar Rabsaken da lavarout dezho : "Setu amañ komzoù ar Roue bras, roue Asour : Petra eo ar fiziañs-se en em harpez warni ?
Tu te dis : “Parole des lèvres vaut conseil et vaillance pour la guerre !” En qui donc as-tu mis ta confiance pour te révolter contre moi ? Is 36, 5 : Ha soñjal a rez e talv komzoù goullo kement ha kuzul ha nerzh evit ober brezel ? Bremañ, e piv ac’h eus lakaet da fiziañs evit sevel em enep ?
Voici que tu as mis ta confiance dans le soutien de ce roseau brisé, l’Égypte, qui pénètre et perce la main de quiconque s’appuie sur lui : tel est Pharaon, roi d’Égypte, pour tous ceux qui mettent leur confiance en lui ! Is 36, 6 : Setu m’en em fiziez en Egipt, e skoazell ar gorzenn dorret-se, hag a dreuz hag a doull dorn an hini en em harp warni ; evel-se eo Faraon, roue an Egipt, evit kement hini en em fiz ennañ.
Tu me diras peut-être : “C’est dans le Seigneur notre Dieu que nous mettons notre confiance…” Mais n’est-ce pas ce Dieu dont Ézékias a fait supprimer les lieux sacrés et les autels, en disant aux gens de Juda et de Jérusalem : “C’est devant cet autel, à Jérusalem, que vous vous prosternerez” ? Is 36, 7 : Marteze e lavari din : an Aotrou, hon Doue, eo an hini a fiziomp ennañ : met hag-eñ n’eo ket hennezh en deus Ezekias diskaret an uhellec’hioù hag an aoterioù anezhañ, en ur lavarout da Youda ha da Jeruzalem : Stouiñ a reot dirak an aoter-mañ ?
Eh bien ! lance donc un défi à mon seigneur le roi d’Assour, et je te donnerai deux mille chevaux si tu peux te procurer des cavaliers pour les monter ! Is 36, 8 : Ac’hanta, gra ar marc’had-mañ gant va mestr, roue Asour, me a ro dit daou vil a gezeg mar kavez tud a-walc’h da sevel warno.
Comment ferais-tu reculer un seul gouverneur, le moindre des serviteurs de mon seigneur ? Et tu mets ta confiance dans l’Égypte pour avoir chars et cavaliers ! Is 36, 9 : Ha penaos e c’hellfes argas unan eus servijerien disterañ va Aotrou ? Met fiziañs ac’h eus en Egipt evit kaout diganti kirri ar marc’heien.
Et puis, est-ce indépendamment du Seigneur que je suis monté contre ce pays pour le détruire ? C’est le Seigneur qui m’a dit : “Monte vers ce pays et détruis-le !” » Is 36, 10 : Daoust ha pignet on a-enep d’ar vro-mañ evit he distrujañ hep ma vefe bolontez an Aotrou ? an Aotrou eo an hini en deus lavaret din : Sav a-enep d’ar vro-mañ ha distruj anezhi !"
Éliakim, Shebna et Joah dirent au grand échanson : « Je t’en prie, parle en araméen à tes serviteurs, car nous le comprenons ; mais ne nous parle pas en judéen, près des oreilles du peuple qui est sur le rempart. » Is 36, 11 : Neuze e lavaras Eliakim, Sobna ha Joac’h d’ar Rabsaken : "Dre druez, komz ouzh da servijerien en arameeg, rak kompren a reomp ar yezh-se. Na gomz ket ouzhomp en youdaeg, gant aon na glevfe ar bobl a zo war ar mogerioù".
Le grand échanson répondit : « Est-ce à ton maître et à toi que mon seigneur m’a envoyé dire ces paroles ? N’est-ce pas aux hommes qui se tiennent sur le rempart, réduits, comme vous, à manger leurs excréments et à boire leur urine ? » Is 36, 12 : Met ar Rabsaken a respontas : "Daoust hag eo te ha da vestr on bet kaset daveto gant va mestr evit lavarout ar c’homzoù-se dezho ? Daoust ha n’eo ket davet an dud-se azezet war ar mogerioù, ranket dezho evel deoc’h-c’hwi debriñ o c’haoc’h hag evañ o staot ?"
Le grand échanson se tint debout et cria d’une voix forte en judéen ; il prononça ces mots : « Écoutez les paroles du grand roi, le roi d’Assour. Is 36, 13 : Neuze en em zalc’has a-sav hag e krias gant ur vouezh kreñv e yezh ar Yuzevien : "Selaouit komzoù ar brenin meur, roue Asour !
Ainsi parle le roi : Qu’Ézékias ne vous trompe pas car il ne pourra vous délivrer. Is 36, 14 : Evel-hen e komz ar roue : Arabat da Ezekias ho touellañ, rak n’hello ket ho savetaat.
Et qu’Ézékias ne vous persuade pas de mettre votre confiance dans le Seigneur, en disant : “Sûrement le Seigneur nous délivrera ; cette ville ne sera pas livrée aux mains du roi d’Assour.” Is 36, 15 : Hag arabat da Ezekias ho lakaat da fiziout en Aotrou, en ur lavarout : an Aotrou hon dieubo hep mar ebet, ar gêr-mañ ne vo ket lakaet etre daouarn roue Asour.
N’écoutez pas Ézékias, car ainsi parle le roi d’Assour : “Faites la paix avec moi, et rendez-vous à moi. Que chacun de vous mange les fruits de sa vigne et de son figuier, et qu’il boive l’eau de sa citerne, Is 36, 16 : Na selaouit ket ouzh Ezekias, rak setu amañ ar pezh a lavar roue Asour : Grit ar peoc’h ganin, en em roit din, ha pep hini ac’hanoc’h a zebro eus frouezh e winienn hag eus frouezh e fiezenn, hag a evo dour eus e buñs,
jusqu’à ce que je vienne vous prendre pour vous emmener dans un pays comme le vôtre, un pays de froment et de vin nouveau, un pays de pain et de vignobles.” Is 36, 17 : ken na zeuin evit ho kas d’ur vro heñvel ouzh hoc’h hini, ur vro a win hag a ed, ur vro a vara hag a winiegi.
Il ne faudrait pas qu’Ézékias vous abuse en disant : “Le Seigneur nous délivrera.” Les dieux des nations ont-ils délivré chacun son pays de la main du roi d’Assour ? Is 36, 18 : Arabat da Ezekias ho touellañ ’n ur lavarout : an Aotrou hon dieubo ! Daoust hag unan bennak eus doueoù ar pobloù en deus diwallet e vro diouzh daouarn roue Asour ?
Où sont les dieux de Hamath et d’Arpad ? Où sont les dieux de Sefarwaïm ? Ont-ils délivré Samarie de ma main ? Is 36, 19 : Pelec’h emañ doueoù Hamaz hag Arfad ? Pelec’h doueoù Sefarvaim ? Pelec’h doueoù Samaria ? Hag-eñ o deus tennet Samaria a-dre va daouarn ?
Parmi tous les dieux de ces pays, lesquels ont délivré leur pays de ma main, pour que le Seigneur délivre de ma main Jérusalem ? » Is 36, 20 : E-touez holl doueoù ar broioù-se, pere o deus diwallet o bro diouzh va daouarn evit ma c’hellfe an Aotrou dieubiñ Jeruzalem ?"
Le peuple garda le silence et ne lui répondit pas un mot, car tel était l’ordre du roi : « Vous ne lui répondrez pas. » Is 36, 21 : Hogen int-i a davas ha ne respontjont ger ebet dezhañ, rak ar roue en devoa gourc’hemennet an dra-se dezho : "Na respontit ket !"
Éliakim, fils d’Helcias, maître du palais, le secrétaire Shebna et l’archiviste Joah, fils d’Assaf, remontèrent vers Ézékias, les vêtements déchirés, et lui rapportèrent les paroles du grand échanson. Is 36, 22 : Neuze e teuas Eliakim, mab Elkias, gouarnour ar palez, gant Sobna, ar sekretour, ha Joac’h, mab Asaf, an diellour, da gaout Ezekias, roget o dilhad, hag e tisklerjont dezhañ komzoù ar Rabsaken.
