Livre d’Isaïe - Chapitre 26
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66
Chapitre 26
En ce jour-là, ce cantique sera chanté dans le pays de Juda : Nous avons une ville forte ! Le Seigneur a mis pour sauvegarde muraille et avant-mur. Is 26, 1 : En deiz-se e kanor ar ganenn-mañ e Bro-Youda : Hor C’hêr-greñv eo Sion 'vel ramparzh ha moger-difenn hon eus ar Salver.
Ouvrez les portes ! Elle entrera, la nation juste, qui se garde fidèle. Is 26, 2 : Digorit ar dorioù ma teuio-tre ar vroad feal, he deus dalc’het d’ar feiz.
Immuable en ton dessein, tu préserves la paix, la paix de qui s’appuie sur toi. Is 26, 3 : An emglev skoulmet a zo miret, sevenet ar feur-skrid, ha warnomp en em harpont.
Prenez appui sur le Seigneur, à jamais, sur lui, le Seigneur, le Roc éternel. [ Is 26, 4 : Ho pet fiziañs en Aotrou da virviken, en Aotrou emañ ar roc’h peurbad.
Il a rabaissé ceux qui siégeaient dans les hauteurs, il a humilié la cité inaccessible, l’a humiliée jusqu’à terre, et lui a fait mordre la poussière. Is 26, 5 : Izelaet en deus d’an traoñ annezidi ar grec’hienn ar Gêr lorc’hus, he diskaret en deus, taolet d’an douar, betek ar poultr.
Elle sera foulée aux pieds, sous le pied des pauvres, les pas des faibles.] Is 26, 6 : He mac’hellet e deus dindan treid an dud keizh, ha kammedoù ar beorien.
Il est droit, le chemin du juste ; toi qui es droit, tu aplanis le sentier du juste. Is 26, 7 : Un hent eeun a zigorit evit an den reizh, ha kompez evit an den just,
Oui, sur le chemin de tes jugements, Seigneur, nous t’espérons. Dire ton nom, faire mémoire de toi, c’est le désir de l’âme. Is 26, 8 : hent ho parnedigezhioù, Aotrou. En hoc’h anv hepken ec’h esperomp, ha c’hoant an ene eo an eñvor ac’hanoc’h.
Mon âme, la nuit, te désire, et mon esprit, au fond de moi, te guette dès l’aurore. Quand s’exercent tes jugements sur la terre, les habitants du monde apprennent la justice. [ Is 26, 9 : E-kerz an noz e vez va ene ouzh ho c’hoantaat ha va spered ennon ho klask evel ar gouloù-deiz. Pa vo ho justis war an douar, annezidi ar bed a zesko ar reizhder
Si l’on fait grâce au méchant, il n’apprend pas la justice ; perfide sur la terre de probité, il ne voit pas la majesté du Seigneur. Is 26, 10 : Goude trueziñ ouzh ar re fallakr, ne zeskont ket ar reizhder. E bro an onestiz e reont torfedoù, ne welont ket meurdez an Aotrou.
Seigneur, ta main est levée : ils ne l’aperçoivent pas ; mais ils percevront, pleins de honte, ta passion pour le peuple. En vérité, le feu les dévorera, celui que tu destines à tes ennemis !] Is 26, 11 : Aotrou, reiñ a rit deomp ar peoc’h, int avat n’en gwelont ket ! Hogen ho kred evit ho pobl, hen gwelout a raint ha neuze mezhekaet e vint ; An tan aozet evit hoc’h enebourien o lonko.
Seigneur, tu nous assures la paix : dans toutes nos œuvres, toi-même agis pour nous. Is 26, 12 : A Aotrou, c’hwi a roio deomp ar peoc’h, rak c’hwi eo a labour en hon holl oberoù.
Seigneur notre Dieu, d’autres maîtres que toi ont dominé sur nous, mais de toi seul nous faisons mémoire, de ton seul nom. Is 26, 13 : A Aotrou hon Doue, aotrounez all estregedoc’h o deus klasket bezañ mistri warnomp. N’anavezomp avat nemedoc’h, ne bedomp nemet hoc’h anv.
Ceux-là sont morts, ils ne revivront pas ; ce sont des ombres, ils ne se relèveront pas : voilà pourquoi tu interviens, tu les extermines, tu effaces jusqu’à leur mémoire. Is 26, 14 : Rak marv int ha ne advevint ket ken, o spesoù, ne advevint ket ken : Rak skoet hoc’h eus ganto hag o distrujet, kaset hoc’h eus da get an eñvor anezho.
Tu as fait grandir la nation, Seigneur, tu as fait grandir notre nation, tu en es glorifié, tu as repoussé toutes les limites du pays. Is 26, 15 : Met kreskit ar vroad, Aotrou, kreskit ar vroad ha diskleriit ho klod, astennit holl harzoù ar vro.
Seigneur, dans la détresse on a recours à toi ; quand tu envoies un châtiment, on s’efforce de le conjurer. Is 26, 16 : A Aotrou, ho klasket hon eus en hon anken, garmet hon eus deoc’h en hon enkrez p’edoc’h o skeiñ ouzhomp.
Nous étions devant toi, Seigneur, comme la femme enceinte sur le point d’enfanter, qui se tord et crie dans les douleurs. Is 26, 17 : Evel ur vaouez dougerez dare da wilioudiñ a glemm hag a gri e-kreiz he foanioù, evel-se ez omp bet dirazoc’h, Aotrou !
Nous avons conçu, nous avons été dans les douleurs, mais nous n’avons enfanté que du vent : nous n’apportons pas le salut à la terre, nul habitant du monde ne vient à la vie. Is 26, 18 : Koñsevet hon eus, bet omp er gwentloù, n’hon eus ganet avat nemet avel, n’hon eus ket roet ar silvidigezh d’an douar ; n’hon eus ket ganet annezerien evit ar bed.
Tes morts revivront, leurs cadavres se lèveront. Ils se réveilleront, crieront de joie, ceux qui demeurent dans la poussière, car ta rosée, Seigneur, est rosée de lumière, et le pays des ombres redonnera la vie. Is 26, 19 : Ho re varv a advevo ! O c’helanoù a zasorc’ho ! Dihunit ha kanit, ostizidi ar poultr ! Rak ho klizh, Aotrou, a zo ur glizh a sklerijenn hag an douar a c’hano en-dro an anaon d’ar vuhez.
Va, mon peuple, rentre dans tes maisons, ferme sur toi les portes ; cache-toi un court instant, pendant que passe la colère. Is 26, 20 : Kae, o va fobl, kae d’az kambroù, ha prenn warnout da zorojoù, en em guzh un herradig ken na vo tremenet ar gounnar.
Car voici le Seigneur qui sort de son lieu saint pour châtier la faute des habitants de la terre ; la terre laissera voir le sang versé et ne recouvrira plus ses victimes. Is 26, 21 : Rak setu ! Emañ an Aotrou o tont er-maez eus e chomadur da gastizañ torfedoù annezerien an douar, hag e tiskouezo an douar ar gwad bet evet gantañ ha ne guzho ket mui ar re drouklazhet.
