Levr Job - Pennad 23
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42
Pennad 23
Job prit la parole et dit : Jb 23, 1 : Job en em lakaas da gomz hag a lavaras :
« Aujourd’hui encore ma plainte se révolte, quand de la main je retiens mon gémissement. Jb 23, 2 : Hiziv c’hoazh eo c’hwerv va c’hlemmvan, rak e zorn a bouez war va hirvoudoù.
Ah ! Qui me donnera de savoir où le trouver, de parvenir jusqu’à sa demeure ! Jb 23, 3 : Piv a roio din gouzout pelec’h e gavout, penaos mont betek e chomadur ?
J’organiserais devant lui un procès, et ma bouche serait remplie d’arguments. Jb 23, 4 : Displegañ a rafen va c’haoz dirazañ, arguzennoù ganin leizh va genoù !
Je saurais en quels termes il me répondrait et je comprendrais ce qu’il me dirait. Jb 23, 5 : Anavezout a rafen petra respontfe din, kompren a rafen ar pezh a lavarfe.
Lui faudrait-il une grande force pour débattre avec moi ? Non, il n’aurait qu’à me prêter attention. Jb 23, 6 : Ha ret e vefe dezhañ kalz a nerzh evit breutaat ganin ? Ne vefe ket. N’en defe d’ober nemet va selaou.
Là, un homme droit argumenterait avec lui ; pour toujours je serais quitte envers mon juge. Jb 23, 7 : Merzout a rafe ez eo un den reizh a vefe oc’h arguziñ gantañ, hag evit atav e vefen dieubet eus va barner.
Mais si je vais à l’orient, il n’y est pas ; à l’occident, je ne l’aperçois pas ; Jb 23, 8 : Hogen ma-z an etrezek ar Reter, n’emañ ket eno ; etrezek ar C’hornog, ne verzan ket anezhañ ;
agit-il au nord ? je ne l’atteins pas ; se cache-t-il au midi ? je ne le vois pas. Jb 23, 9 : E glask a ran war-zu an Norzh, alberz ebet dioutañ ; treiñ a ran d’ar Su, ha n’Hen gwelan ket muioc’h.
Lui connaît mon chemin. Qu’il me passe au creuset : j’en sortirai comme l’or. Jb 23, 10 : Eñ avat a anavez an hent a zo va hini ; ra amprouo ac’hanon en tan, pur evel aour e teuin er-maez :
Mon pied s’est attaché à son pas ; j’ai suivi son chemin sans dévier. Jb 23, 11 : dalc’het em eus va zreid war e roudoù, miret em eus e hent hep mont a-dreuz.
Le précepte de ses lèvres, je ne m’en suis pas écarté ; au-delà de mon devoir j’ai gardé les paroles de sa bouche. Jb 23, 12 : N’em eus ket diheñchet diwar gourc’hemenn e vuzelloù, kuzhet em eus em askre lavaroù e c’henoù.
Lui est immuable : qui le fera changer ? Ce qu’il désire, il l’exécute. Jb 23, 13 : Met dibabet en deus, ha piv e harzo outañ ? Ar pezh en deus mennet e ene, hen ober a raio,
Il accomplira son décret sur moi ; et de tels projets, il en a d’innombrables. Jb 23, 14 : rak seveniñ a ra e zisentezioù ; kalz a dra a-seurt-se a zo en e benn.
Voilà pourquoi, devant lui, je suis effrayé ; plus je réfléchis, plus j’ai peur de lui. Jb 23, 15 : Setu perak em eus spouron gantañ, p’en em soñjan e krenan gant an aon razañ ;
Dieu a découragé mon cœur, le Puissant m’a effrayé : Jb 23, 16 : Doue eo an hini en deus lakaet va c’halon da vezañ laosk, an Hollc’halloudeg eo an hini en deus va leuniet a spont,
certes, je n’ai pas été anéanti face aux ténèbres, mais pour autant il n’a pas épargné à mon visage l’obscurité. Jb 23, 17 : ken em eus tavet en abeg d’an teñvalderioù, en abeg d’an dic’houloù a c’holoe va dremm.
