Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr ar profed Izaias » Pennad 11

Levr ar profed Izaias - Pennad 11

Levr : Levr ar profed Izaias
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66

Pennad 11



Un rameau sortira de la souche de Jessé, père de David, un rejeton jaillira de ses racines. Is 11, 1 : Ur vountadenn a gresko diwar gef Jese ha diwar e wrizienn en em zispako ur vroustenn.

Sur lui reposera l’esprit du Seigneur : esprit de sagesse et de discernement, esprit de conseil et de force, esprit de connaissance et de crainte du Seigneur Is 11, 2 : Warnañ e repozo Spered an Aotrou, ar spered a furnez hag a skiant, ar spered a guzul hag a nerzh-kalon, ar spered a ouiziegezh hag a zoujañs-Doue : Lakaat a ray e blijadur e karantez an Aotrou.

– qui lui inspirera la crainte du Seigneur. Il ne jugera pas sur l’apparence ; il ne se prononcera pas sur des rumeurs. Is 11, 3 : Ne varno ket diouzh gwel an daoulagad, ne roio ket e setañs diwar gleved hepken ;

Il jugera les petits avec justice ; avec droiture, il se prononcera en faveur des humbles du pays. Du bâton de sa parole, il frappera le pays ; du souffle de ses lèvres, il fera mourir le méchant. Is 11, 4 : met barn a raio ar beorien gant lealded, hag e tougo setañsoù just e-keñver tud izel ar vro. Skeiñ a raio ouzh an den drouk gant kelastrenn e c’henoù ha gant alan e vuzelloù e lazho an den fall.

La justice est la ceinture de ses hanches ; la fidélité est la ceinture de ses reins. Is 11, 5 : Ar justis a vo gouriz e groazell hag ar fealded en-dro d’e zivlez.

Le loup habitera avec l’agneau, le léopard se couchera près du chevreau, le veau et le lionceau seront nourris ensemble, un petit garçon les conduira. Is 11, 6 : Neuze ar bleiz a vo o chom gant an oan hag al loupard o c’hourvez gant ar menn-gavr ; al leue, al leon a beuro a-gevret hag ur bugelig o mesaio.

La vache et l’ourse auront même pâture, leurs petits auront même gîte. Le lion, comme le bœuf, mangera du fourrage. Is 11, 7 : Ar vuoc’h a zebro a-unan gant an arzhez, o reoù vihan a c’hourvezo en ur gichen, hag al leon a chagello plouz evel an ejen.

Le nourrisson s’amusera sur le nid du cobra ; sur le trou de la vipère, l’enfant étendra la main. Is 11, 8 : Ar vagadell a c’hoario war doull an aspig hag e toull an naer-wiber e astenno ar bugelig e zorn.

Il n’y aura plus de mal ni de corruption sur toute ma montagne sainte ; car la connaissance du Seigneur remplira le pays comme les eaux recouvrent le fond de la mer. Is 11, 9 : Droug ebet, dismantr ebet ken ne vezo graet war va holl venez santel, rak leun e vo an douar eus anaoudegezh an Aotrou, evel strad ar mor gant an dourioù hen golo.

Ce jour-là, la racine de Jessé, père de David, sera dressée comme un étendard pour les peuples, les nations la chercheront, et la gloire sera sa demeure. Is 11, 10 : En deiz-se e savo bountadenn gwrizienn Jese evel ur banniel evit ar pobloù, ha war-zu enni en em droio ar broadoù, hag e vo leun a c’hloar al lec’h m’emañ o chom ennañ.

Ce jour-là, une fois encore, le Seigneur étendra la main pour reprendre le reste de son peuple, ce reste qui reviendra d’Assour et d’Égypte, de Patros, d’Éthiopie et d’Élam, de Shinéar, de Hamath et des îles de la mer. Is 11, 11 : Hag e vo en deiz-se mac’h astenno an Aotrou E zorn evit un eil gwech da zasprenañ restad e bobl, ar re a vo bet manet en Asour hag en Egipt, e Patros hag e Koush, en Elam, e Shinear, en Hamat hag en Inizi ar mor.

Il lèvera un étendard pour les nations ; il rassemblera les exilés d’Israël ; il réunira les dispersés de Juda des quatre coins de la terre. Is 11, 12 : Eñ a savo ur banniel er vann war-zu ar broadoù evit dastum harluidi Israel, hag a vodo dastrewidi Youda eus pevar c’horn an douar.

Alors la jalousie d’Éphraïm cessera, et les adversaires de Juda seront retranchés. Éphraïm ne jalousera plus Juda, et Juda ne sera plus l’adversaire d’Éphraïm. Is 11, 13 : Neuze e paouezo gwarizi Efraim hag e vo dilamet kuit mac’homerien Youda Efraim n’en devo mui erez ouzh Youda ha ne vo mui Youda enebour da Efraim.

Ils fonceront sur le flanc des Philistins à l’Occident ; ensemble ils pilleront les fils de l’Orient. Ils mettront la main sur Édom et Moab, et les fils d’Ammone leur obéiront. Is 11, 14 : En em deurel a raint en un nijadenn war zivskoaz ar Filistiz e tu ar C’huzh-heol, hag ez aint a-gevret da breizhata bugale ar Sav-heol ; lakaat a raint o dorn war Edom ha Moab ha bugale Amon a vo sujet dindano.

Le Seigneur asséchera la lagune de l’Égypte, il lèvera la main contre l’Euphrate, dans l’ardeur de son souffle ; il le divisera en sept ruisseaux où l’on marchera en sandales. Is 11, 15 : An Aotrou a zisec’ho brec’h-vor an Egipt hag a savo e zorn a-enep ar Stêr, e fulor e alan : He rannañ a raio e seizh gwazh-dour e doare ma vo tu d’he zreuziñ gant sandalennoù ;

Il y aura une route pour le reste de son peuple, ce reste qui reviendra d’Assour, comme il y eut une route pour Israël, le jour où il monta du pays d’Égypte. Is 11, 16 : ma vo evel-se ur chaoser evit restad e bobl, evit ar re a vano c’hoazh en Asour, evel ma voe un hent evit Israel en deiz ma savas eus douar an Egipt.