Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr ar profed Izaias » Pennad 54

Levr ar profed Izaias - Pennad 54

Levr : Levr ar profed Izaias
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66

Pennad 54



Crie de joie, femme stérile, toi qui n’as pas enfanté ; jubile, éclate en cris de joie, toi qui n’as pas connu les douleurs ! Car les fils de la délaissée seront plus nombreux que les fils de l’épouse, – dit le Seigneur. Is 54, 1 : Youc’h a levenez, o gaonac’h ! Te chomet divugel ! Laosk kriadennoù a joa hag a drivli, te ha n’ec’h eus ket anavezet ar gwentloù ! Rak stankoc’h e vo mibien ar wreg dilezet eget mibien an hini priedet, eme an Aotrou !

Élargis l’espace de ta tente, déploie sans hésiter la toile de ta demeure, allonge tes cordages, renforce tes piquets ! Is 54, 2 : Ledana tachennad da deltenn, displeg hep damant da stennerisoù, hira da gerdin ha starta da beulioù,

Car tu vas te répandre au nord et au midi. Ta descendance dépossédera les nations, elle peuplera des villes désertées. Is 54, 3 : rak en em ledañ a ri a gleiz hag a zehoù. Da lignez a biaouo ar broadoù, ha da re a boblo ar c’hêrioù bet gwastet.

Ne crains pas, tu ne connaîtras plus la honte ; ne tiens pas compte des outrages, tu n’auras plus à rougir, tu oublieras la honte de ta jeunesse, tu ne te rappelleras plus le déshonneur de ton veuvage. Is 54, 4 : N’az pez aon ebet, rak ne vi mui-ken dismegañset, n’ez ket da gaout mezh, rak n’ez po mui da ruziañ ! Ankounac’haat a ri dizenor da yaouankiz ha n’ez po ken a soñj eus mezhegezh da intañvelezh.

Car ton époux, c’est Celui qui t’a faite, son nom est « Le Seigneur de l’univers ». Ton rédempteur, c’est le Saint d’Israël, il s’appelle « Dieu de toute la terre ». Is 54, 5 : Rak da bried eo da grouer, a zo e anv Aotrou an Armeoù. Da zasprener a vo Sant Israel, a zo e anv Doue an douar a-bezh.

Oui, comme une femme abandonnée, accablée, le Seigneur te rappelle. Est-ce que l’on rejette la femme de sa jeunesse ? – dit ton Dieu. Is 54, 6 : Evel ur vaouez dilezet ha glac’haret-holl a spered e vi-te galvet en-dro gant an Aotrou. Daoust hag en em zisranner diouzh gwreg ar yaouankiz, eme da Zoue ?

Un court instant, je t’avais abandonnée, mais dans ma grande tendresse, je te ramènerai. Is 54, 7 : Un herradig bihan em eus da zilezet, ha gant truez divent az tegemerin en-dro ;

Quand ma colère a débordé, un instant, je t’avais caché ma face. Mais dans mon éternelle fidélité, je te montre ma tendresse, – dit le Seigneur, ton rédempteur. Is 54, 8 : e kaouad va c’hounnar em boa kuzhet diouzhit va dremm evit ur pennadig : Hogen em fealded peurbad em eus truez ouzhit, eme an Aotrou, da zasprener.

Je ferai comme au temps de Noé, quand j’ai juré que les eaux ne submergeraient plus la terre : de même, je jure de ne plus m’irriter contre toi, et de ne plus te menacer. Is 54, 9 : Evidon emañ kont evel en amzer Noe, evel p’am boa touet n’en em skuilhfe ken doureier Noe war an douar, evel-se ivez e touan ne gounnarin ken ouzhit-te, ha ne c’hourdrouzin ken ac’hanout-te..

Même si les montagnes s’écartaient, si les collines s’ébranlaient, ma fidélité ne s’écarterait pas de toi, mon alliance de paix ne serait pas ébranlée, – dit le Seigneur, qui te montre sa tendresse. Is 54, 10 : Na pa zeufe ar menezioù da steuziañ kuit hag an torgennoù da vrañsellat d’an traoñ, ned aio ket diouzhit va c’harantez ha ne vrañsello ket va emglev a beoc’h ez keñver, eme an Aotrou en deus truez ouzhit.

Jérusalem, malheureuse, battue par la tempête, inconsolée, voici que je vais sertir tes pierres et poser tes fondations sur des saphirs. Is 54, 11 : O paourez kaezh, skoet gant avel-stourm digonfort, setu ma-z an da ziazezañ da vein war emrodez. Ha da fontoù war safir.

Je ferai tes créneaux avec des rubis, tes portes en cristal de roche, et toute ton enceinte avec des pierres précieuses. Is 54, 12 : Ober a rin dit tarzhelloù gant rubiz, dorojoù maen-strink, ha da voger-dro a-bezh gant mein a briz53.

Tes fils seront tous disciples du Seigneur, et grande sera leur paix. Is 54, 13 : Da holl vibien a vezo desket gant an Aotrou, ha bras e vo peoc’h ha berzh-mat da vugale54.

Tu seras établie sur la justice : loin de toi l’oppression, tu n’auras plus à craindre ; loin de toi la terreur, elle ne t’approchera plus. Is 54, 14 : Diazezet e vi war ar reizhded, pell diouzh ar gwaskerezh, rak n’az po ket da gaout aon ken, pell diouzh ar spont, rak hemañ ne dostaio ket ouzhit ken.

Si l’on s’en prend à toi, moi, je n’y suis pour rien ; et quiconque s’en prend à toi devant toi tombera. Is 54, 15 : Mar saver a-enep dit ne vo ket eus va ferzh e vo ; an neb az argado a gouezho abalamour dit.

Voici que moi, j’ai créé l’artisan qui souffle sur les braises et en retire l’arme appropriée ; c’est moi aussi qui ai créé le destructeur pour ravager. Is 54, 16 : Setu, me eo a zo krouer ar gov, an hini a c’hwezh war ar glaou entanet hag a denn ac’hano un arm gant e labour ; met me ivez eo an hini a grou an distrujer evit dispenn.

Toute arme forgée contre toi restera inefficace ; toute langue qui te citera au tribunal, tu la condamneras. Telle est la part des serviteurs du Seigneur, telle est la justice qui leur viendra de moi, – oracle du Seigneur. Is 54, 17 : Arm ebet goveliet a-enep dit ne raio berzh. Ha kement teod o sevel el lez-varn a-enep dit a faezhi. Setu aze lodenn servijerien an Aotrou, an trec’h a asuran dezho. Diougan an Aotrou !