Levr ar profed Izaias - Pennad 19
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66
Pennad 19
Proclamation sur l’Égypte. Voici le Seigneur : il chevauche une nuée légère, il entre en Égypte ; les idoles d’Égypte vacillent devant lui, l’Égypte voit fondre son courage. Is 19, 1 : Diougan a-enep an Egipt : Sed an Aotrou o varc’hegañ ur goabrenn herrus evit antren en Egipt, ma horjell dirazañ idoloù an Egipt, ha ma teuz kalon an Egipt en he c’hreiz.
J’exciterai l’Égypte contre l’Égypte, on se battra frère contre frère, ami contre ami, ville contre ville, royaume contre royaume. Is 19, 2 : Isañ a rin Egiptiz a-enep Egiptiz, en em gannañ a raint breur ouzh breur, mignon ouzh mignon, kêr ouzh kêr, rouantelezh a-enep rouantelezh.
L’Égypte en perdra l’esprit, je brouillerai son projet ; ils consulteront idoles et sorciers, nécromanciens et devins. Is 19, 3 : Ha spered an Egipt a vanko en he c’hreiz ; luziañ a rin he furnez ma c’houlennint kuzul digant an idoloù hag an divinourien, an igromañserien hag ar sorserien.
Je livrerai l’Égypte aux mains d’un maître implacable, un roi tout-puissant régnera sur eux, – oracle du Maître et Seigneur de l’univers. Is 19, 4 : Ha droukreiñ a rin an Egipt etre daouarn ur mestr garv, ma reno warno ur roue kriz Diougan an Aotrou, Doue an Armeoù -
Les eaux s’épuiseront avant d’atteindre la mer, le fleuve tarira, s’asséchera, Is 19, 5 : Doureier ar mor a yelo da hesk, ar stêr a zisec’ho hag a zeuio da vezañ dizour,
ses canaux empesteront, le delta du Nil baissera, s’asséchera, cannes et roseaux flétriront. Is 19, 6 : ar c’hanolioù a droio da flaeriañ, gwazhioù-dour an Egipt a goazho hag a vo disec’het. Gweñviñ a ray korz ha broenn,
Les joncs des bords du Nil jusqu’à l’embouchure, les plantations seront desséchés, emportés : il n’en restera rien. Is 19, 7 : ar pradeier war c’hlannoù an Nil hag an douaroù hadet a-hed ar Stêr a zisec’ho, a yelo da get, ha ne vano netra.
Les pêcheurs se lamenteront : ils seront en deuil, tous ceux qui jettent l’hameçon dans le Nil ; ils dépériront, ceux qui tendent le filet sur les eaux. Is 19, 8 : Hirvoudiñ a ray ar besketaerien hag e vo e kañv ar re a daol er stêr o higennoù, hag e tizerio gant al langis ar re a stegn o rouedoù war dremm an dourioù.
Ils seront déçus, ceux qui travaillent le lin : cardeuses et tisserands deviendront livides. Is 19, 9 : Mantret e vo labourerien al lin ha distronket dremmoù ar griberezed hag ar steuñverien ;
Les artisans seront accablés, les salariés, désespérés. Is 19, 10 : diskaret e vo kalon gwiaderien ar vro, hag an holl c’hopridi a vo flaket.
Qu’ils sont stupides, les princes de Tanis ! Les plus sages conseillers de Pharaon forment un conseil d’incapables. Comment pouvez-vous dire à Pharaon : « Je suis un fils de sage, un descendant des rois de jadis » ? Is 19, 11 : Priñsed Soan ned int nemet diskianted, furien ar Faraon ned int nemet kuzulierien diboell. Penaos e c’hellit lavarout da Faraon : me ’zo diskibl ar furien, diskibl ar rouaned kozh ?
Où sont-ils, tes sages, où sont-ils ? Qu’ils t’instruisent donc, et l’on saura ce que le Seigneur de l’univers a décidé contre l’Égypte. Is 19, 12 : Ha pelec’h emañ da furien ? Dezho eta. da gemenn dit, dezho da zivinout petra en deus divizet Aotrou an Armeoù a-enep douar an Egipt.
Ils déraisonnent, les princes de Tanis, ils délirent, les princes de Memphis ; ils font vaciller l’Égypte, eux qui sont la pierre d’angle de ses tribus. Is 19, 13 : Priñsed Soan a zo aet diskiant, priñsed Memfis en em douell : Lakaat a reont an Egipt da ziroudañ, int hag a zo pennoù-bras he fobladoù.
Le Seigneur a insufflé au milieu d’elle un esprit de vertige : ils font vaciller l’Égypte en tout ce qu’elle fait, comme vacille un ivrogne en vomissant. Is 19, 14 : An Aotrou en deus skuilhet enno ur spered a vezevell hag a ziheñcherezh, hag e reont d’an Egipt trabidellañ en hec’h holl labourioù evel ma trabidell un den mezv en ur zislonkañ.
Plus rien ne se fera en Égypte, que ce soit par le grand ou par le petit, le palmier ou le roseau. Is 19, 15 : Ha netra ne dalvezo d’an Egipt a gement a raio pe benn pe lost, pe balmezenn pe vroenenn...
Ce jour-là, l’Égypte, comme les femmes, sera tremblante et terrifiée quand le Seigneur de l’univers lui-même élèvera la main contre elle. Is 19, 16 : En deiz-se e troio Egiptiz da vezañ 'vel gwragez : krenañ a raint, spontet e vint o welout gwintet a-zioc’h dezho an dorn a savo en o enep Aotrou an Armeoù18,
Le pays de Juda sera objet d’effroi pour l’Égypte : chaque fois qu’on l’évoquera, elle sera terrifiée à cause du projet que le Seigneur de l’univers a lui-même formé contre elle. Is 19, 17 : Ha douar Youda a zeuio da vezañ ur spouron evit an Egipt : hi a greno bewech ma vo degaset dezhi soñj anezhañ, en abeg d’an diviz en deus divizet Aotrou an Armeoù a-enep dezhi.
Ce jour-là, il y aura au pays d’Égypte cinq villes pour parler la langue de Canaan et prêter serment au Seigneur de l’univers ; l’une d’elles se nomme « Ville-du-Soleil ». Is 19, 18 : En deiz-se e vo e Bro-Egipt pemp kêr o komz yezh Kanaan hag o touiñ sentidigezh da anv Aotrou an Armeoù ; Ir-Haheres a vo ano unan anezho.
Ce jour-là, il y aura un autel pour le Seigneur au centre du pays d’Égypte, et près de sa frontière une stèle pour le Seigneur. Is 19, 19 : En deiz-se e vo un aoter dediet d’an Aotrou e-kreiz douar an Egipt, ha war an harzoù ur peulvan en anv an Aotrou.
Ce sera un signe, un témoin, pour le Seigneur de l’univers dans le pays d’Égypte : quand ils crieront vers le Seigneur devant ceux qui les oppriment, il leur enverra un sauveur, un défenseur qui les délivrera. Is 19, 20 : Hag e vo kement-se un arouez hag un testeni evit Aotrou an Armeoù war zouar an Egipt. Ha pa c’harmint war-zu an Aotrou en abeg d’o gwaskerien, eñ a gaso dezho ur salver hag un difenner d’o dieubiñ.
Le Seigneur se fera connaître de l’Égypte et l’Égypte connaîtra le Seigneur, ce jour-là ; elle le servira par des sacrifices et des offrandes, elle fera des vœux au Seigneur et les accomplira. Is 19, 21 : Hag an Aotrou en em roio da anavezout d’an Egipt, hag Egiptiz a anavezo an Aotrou en deiz-se : dezhañ e kinnigint aberzhoù ha profoù ; gouestloù a raint d’an Aotrou hag o seveniñ.
Le Seigneur frappera l’Égypte, il frappera et guérira. Elle reviendra au Seigneur qui l’écoutera et la guérira. Is 19, 22 : Neuze ma sko an Aotrou gant Egiptiz e skoio evit yac’haat, rak distreiñ a raint d’an Aotrou, hag eñ neuze a vo habaskaet hag o diboanio.
Ce jour-là, il y aura une route pour relier l’Égypte et Assour. Assour viendra en Égypte, et l’Égypte en Assour ; et l’Égypte avec Assour servira le Seigneur. Is 19, 23 : En deiz-se e vo un hent eus an Egipt da Asour : dont a raio tud Asour d’an Egipt, ha tud an Egipt da Asour, hag Egiptiz a servijo an Aotrou gant Asour.
Ce jour-là, entre l’Égypte et Assour, Israël viendra en troisième, bénédiction au milieu de la terre, Is 19, 24 : En deiz-se en em gevreo Israel da drede gant an Egipt ha gant Asour evit bezañ ur bennozh e-kreiz an douar.
que bénira le Seigneur Dieu de l’univers en disant : « Bénis soient l’Égypte, mon peuple, Assour, l’ouvrage de mes mains, et Israël, mon héritage. » Is 19, 25 : Aotrou an Armeoù o bennigo en ur lavarout : "Benniget ra vezo Egipt, va fobl, hag Asour, labour va daouarn, hag Israel, va domani !"
