Levr ar profed Izaias - Pennad 45
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66
Pennad 45
Ainsi parle le Seigneur à son messie, à Cyrus, qu’il a pris par la main pour lui soumettre les nations et désarmer les rois, pour lui ouvrir les portes à deux battants, car aucune porte ne restera fermée : Is 45, 1 : Evel-se e komz an Aotrou ouzh Kirus, e olevad : Eñ eo am eus kroget en e zorn dehoù evit diskar dirazañ ar broadoù, evit diliammañ gourizoù ar rouaned, evit digeriñ dirazañ an dorojoù, hep na chomfe hini ebet serret outañ.
Moi, je marcherai devant toi ; les terrains bosselés, je les aplanirai ; les portes de bronze, je les briserai ; les verrous de fer, je les ferai sauter. Is 45, 2 : Me eo an hini a gerzho dirazout hag a gompezo dit an tosennoù ; ar stalafioù arem a dorrin, hag ar sparloù dir a vrevin.
Je te livrerai les trésors des ténèbres, les richesses dissimulées, pour que tu saches que Je suis le Seigneur, celui qui t’appelle par ton nom, moi, le Dieu d’Israël. Is 45, 3 : Reiñ a rin dit an teñzorioù kuzhet hag ar pinvidigezhioù ar muiañ-skoachet, evit ma ouezi ez eo me an Aotrou an hini az kalv dre da anv, Doue Israel.
À cause de mon serviteur Jacob, d’Israël mon élu, je t’ai appelé par ton nom, je t’ai donné un titre, alors que tu ne me connaissais pas. Is 45, 4 : En abeg da Jakob, va servijer, ha da Israel, va dilennad, em eus da c’halvet dre da anv ha roet titloù dit, pa ne oan ket anavezet ganit.
Je suis le Seigneur, il n’en est pas d’autre : hors moi, pas de Dieu. Je t’ai rendu puissant, alors que tu ne me connaissais pas, Is 45, 5 : Me eo an Aotrou ha n’eus ket un all ; estregedon, n’eus Doue all ebet ! Da c’hourizet em eus pa ne oan ket c’hoazh anavezet ganit,
pour que l’on sache, de l’orient à l’occident, qu’il n’y a rien en dehors de moi. Je suis le Seigneur, il n’en est pas d’autre : Is 45, 6 : ma vo gouezet eus ar Reter d’ar C’hornog n’eus hini ebet a-ziavaez din, eo me a zo an Aotrou ha n’eus ket un all.
je façonne la lumière et je crée les ténèbres, je fais la paix et je crée le malheur. C’est moi, le Seigneur, qui fais tout cela. Is 45, 7 : Stummañ a ran ar sklerijenn ha krouiñ an deñvalijenn, ober a ran an eurvad ha seveniñ an drougeur : Me, an Aotrou, a ra kement-se holl !
Cieux, distillez d’en haut votre rosée, que, des nuages, pleuve la justice, que la terre s’ouvre, produise le salut, et qu’alors germe aussi la justice. Moi, le Seigneur, je crée tout cela. Is 45, 8 : O Neñvoù, diskennit ho klizh deomp warnomp, hag ar c’houmoul ra skuilhint ar Justis evel glav, ra zigoro an douar, ra zougo frouezh ar silvidigezh, hag an trec’h da gellido war un dro. Me, an Aotrou, am eus krouet an dra-se !
Malheureux qui conteste celui qui l’a façonné, tesson parmi des tessons de terre ! L’argile dira-t-elle à celui qui la façonne : « Que fais-tu ? Ton ouvrage n’a pas de mains ! » Is 45, 9 : Gwa d’an neb a glemm a-enep e oberour, pod-pri renket e-touez ar podoù-pri ! Hag-eñ e lavaro ar pri d’an hini hen stumm : Petra 'rez ? Hag e oberenn d’ar poder : Te ’zo mogn !
Malheureux qui dit à un père : « Qu’as-tu engendré ? » et à une femme : « Qu’as-tu mis au monde ? » Is 45, 10 : Gwa d’an hini a lavar d’e dad : Petra 'c’h eus engehentet ? Ha d’e vamm : Ha petra ac’h eus ganet ?
Ainsi parle le Seigneur, le Saint d’Israël, celui qui l’a façonné : « Allez-vous m’interroger sur l’avenir de mes fils et me donner des ordres pour l’œuvre de mes mains ? Is 45, 11 : Evel-hen e komz an Aotrou, Doue santel Israel, an hini en deus stummet anezhañ : Hag-eñ eo deoc’h va goulennata diwar-benn va bugale, pe reiñ urzhioù din a-zivout labour va daouarn ?
C’est moi qui ai fait la terre et, sur elle, créé l’homme. Moi, de mes mains j’ai déployé les cieux, et donné des ordres à toute leur armée. Is 45, 12 : Me eo an hini en deus graet an douar ha krouet Mab-den da vont warnañ ; Me am eus, gant va daouarn, astennet an Neñvoù hag a c’hourc’hemenn d’o holl armead.
C’est moi qui ai fait surgir Cyrus selon la justice et j’aplanis tous ses chemins. C’est lui qui construira ma ville et laissera partir mes déportés sans paiement ni rançon », – dit le Seigneur de l’univers. Is 45, 13 : Me eo am eus e lakaet da sevel evit an trec’h hag a gompezo an hent dirazañ : Eñ eo an hini a adsavo va c’heoded hag a gaso en-dro d’ar gêr va harluidi, hep resev paemant ebet, na garedon, eme Aotrou an Armeoù.
Ainsi parle le Seigneur : Le labeur de l’Égypte, le commerce de l’Éthiopie, et les gens de Seba, hommes de haute taille, passeront en ta possession, Jérusalem. Ils marcheront derrière toi, ils passeront enchaînés. Vers toi, ils se prosterneront ; c’est vers toi qu’ils adresseront leurs prières : « Il n’y a de Dieu qu’en toi ; il n’en est pas d’autre, aucun autre dieu ! » Is 45, 14 : Evel-hen e komz an Aotrou : Fellahed an Egipt, marc’hadourien Bro-Goush hag ar Sebaiz uhel-ventet, a dremeno a-steudoù dirazout hag a vezo dit ; kerzhout a raint war da lerc’h, chadennet. Dirazout e stouint en ur bediñ ac’hanout : "N’emañ Doue o chom nemet ganit, ha n’eus hini ebet estregetañ, Doue all ebet !"
Vraiment tu es un Dieu qui se cache, Dieu d’Israël, Sauveur ! Is 45, 15 : Ya, un Doue kuzhet oc’h, Doue Israel, Salver !
Ils sont tous humiliés, déshonorés, ils s’en vont, couverts de honte, ceux qui fabriquent leurs idoles. Is 45, 16 : Mezhek ha dismegañset ez int holl, ar re ho kasa, gant ar vezh ez aint kuit ar gizellerien idolennoù.
Israël est sauvé par le Seigneur, sauvé pour les siècles. Vous ne serez ni honteux ni humiliés pour la suite des siècles. Is 45, 17 : Met Israel a vo salvet gant an Aotrou, salvet da viken, kuit a vezh hag a zismegañs, da viken.
Ainsi parle le Seigneur, le Créateur des cieux, lui, le Dieu qui fit la terre et la façonna, lui qui l’affermit, qui l’a créée, non pas comme un lieu vide, mais qui l’a façonnée pour être habitée : « Je suis le Seigneur : il n’en est pas d’autre ! Is 45, 18 : Rak evel-se e komz an Aotrou, krouer an Neñvoù, Eñ eo an Doue en deus furmet an douar, hen graet, hen diazezet, n’eo ket da vezañ mesk-divesk en deus e grouet, da gaout annezidi ez eo bet stummet ganin-me, an Aotrou, ha hini ebet all.
Quand j’ai parlé, je ne me cachais pas quelque part dans l’obscurité de la terre ; je n’ai pas dit aux descendants de Jacob : Cherchez-moi dans le vide ! Je suis le Seigneur qui profère la justice, qui proclame ce qui est droit ! Is 45, 19 : N’eo ket e kuzh em eus komzet nag en ul lec’h teñval eus an douar. N’em eus ket lavaret da lignez Jakob : Va c’hlaskit e-kreiz ar reustl ! Me eo an Aotrou, a gomz rik, a embann resis :
Rassemblez-vous, venez, approchez tous, survivants des nations ! Ils sont dans l’ignorance, ceux qui portent leurs idoles de bois, et qui adressent des prières à leur dieu qui ne sauve pas. Is 45, 20 : En em vodit, deuit, deredit holl a-gevret, Tec’hidi ar broadoù ! Diskiant eo an dud a gas ganto idoloù koad hag a bed un doue n’hall ket salviñ.
Exposez votre cas, présentez vos preuves, tenez conseil entre vous : qui donc l’a d’avance révélé et jadis annoncé ? N’est-ce pas moi, le Seigneur ? Hors moi, pas de Dieu ; de Dieu juste et sauveur, pas d’autre que moi ! Is 45, 21 : Diskleriit ho prouennoù, tostait, kuzuliit a-gevret, Piv en doa roet se da glevout, diagent ? Piv en deus hen kemennet a-ziagent, ha pell ’zo hen diouganet ? Daoust ha n’eo ket me, an Aotrou, pa n’eus ket doueed all estregedon, an Doue reizh ha salver.
Tournez-vous vers moi : vous serez sauvés, tous les lointains de la terre ! Oui, je suis Dieu : il n’en est pas d’autre ! Is 45, 22 : En em droit war-zu ennon hag e viot salvet, c’hwi holl eus dibennoù an douar ! Rak me ’zo Doue ha n’eus ket un all.
Je le jure par moi-même ! De ma bouche sort la justice, la parole irrévocable. Devant moi, tout genou fléchira, toute langue en fera le serment : Is 45, 23 : Hen touiñ a ran warnon-me va-unan, eus va genou e teu komzoù a wirionez, ul lavar didorrus da viken : Dirazon e plego pep glin ha drezon e raio pep teod e le,
Par le Seigneur seulement – dira-t-elle de moi – la justice et la force ! » Jusqu’à lui viendront, couverts de honte, tous ceux qui s’enflammaient contre lui. Is 45, 24 : en ur ziskleriañ diwar va fenn : En Aotrou hepken en em gav an trec’h hag ar galloud ; ha d’e gaout e teuio leun a vezh ar re-se a oa en em savet outañ.
Elle obtiendra, par le Seigneur, justice et louange, toute la descendance d’Israël. Is 45, 25 : En Aotrou avat he devo trec’h ha klod holl lignez gouenn Israel.
