Psaumes - Psaume 107
Psaume : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 110 | 111 | 112 | 113 | 114 | 115 | 116 | 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | 147 | 148 | 149 | 150
Psaume 107
Rendez grâce au Seigneur : Il est bon ! Éternel est son amour ! Ps 107, 1 : Allelouia. Lavarit bennozh d’an Aotrou evit e vadelezh, dre benn d’e drugarez bezañ peurbadel.
Ils le diront, les rachetés du Seigneur, qu'il racheta de la main de l'oppresseur, Ps 107, 2 : R en lavaro ar re salvet gant an Aotrou, ar re en deus tennet a-dre daouarn an enebour,
qu'il rassembla de tous les pays, du nord et du midi, du levant et du couchant. Ps 107, 3 : ar re en deus advodet eus an holl vroioù, ar sav-heol hag ar c’huzh-heol, an hanternoz hag ar c’hreisteiz. *
Certains erraient dans le désert sur des chemins perdus, sans trouver de ville où s'établir : Ps 107, 4 : Kantren a raent er gouelec’h, en digenvez, ne gavent hent ebet war-zu ur gêr da chom enni.
ils souffraient la faim et la soif, ils sentaient leur âme défaillir. Ps 107, 5 : Krignet gant an naon, taget gant ar sec’hed, e santent o c’halonoù o semplañ.
R/1Dans leur angoisse, ils ont crié vers le Seigneur, et lui les a tirés de la détresse : Ps 107, 6 : A-greiz o enkrez o deus kriet war-zu an Aotrou, hag eñ en deus o zennet eus o anken.
il les conduit sur le bon chemin, les mène vers une ville où s'établir. Ps 107, 7 : O bleinet en deus dre an hent eeun, da gaout ur Gêr da chom enni.
R/2Qu'ils rendent grâce au Seigneur de son amour, de ses merveilles pour les hommes : Ps 107, 8 : Ra lavarint bennozh d’an Aotrou evit e drugarez, evit e vurzhudoù e-keñver bugale Adam,
car il étanche leur soif, il comble de biens les affamés ! Ps 107, 9 : rak d’ar gorzailhenn sec’hedik en deus roet he gwalc’h, ha karget a vadoù ar galon naoniek. *
Certains gisaient dans les ténèbres mortelles, captifs de la misère et des fers : Ps 107, 10 : Ar re a oa o chom en deñvalijenn, en noz dall, chadennet er reuzeudigezh hag en houarnoù,
ils avaient bravé les ordres de Dieu et méprisé les desseins du Très-Haut ; Ps 107, 11 : dre m’o devoa disentet ouzh lavaroù Doue ha m’o devoa disprizet kuzul an Uhel-meurbet :
soumis par lui à des travaux accablants, ils succombaient, et nul ne les aidait. Ps 107, 12 : Ar re en devoa sujet d’ar boan o c’halonoù, ar re a gouezhe d’an douar hep kaout den d’o sikour :
R/1Dans leur angoisse, ils ont crié vers le Seigneur, et lui les a tirés de la détresse : Ps 107, 13 : A-greiz o enkrez o deus kriet war-zu an Aotrou, hag eñ en deus o zennet eus o anken.
il les délivre des ténèbres mortelles, il fait tomber leurs chaînes. Ps 107, 14 : Eus an deñvalijenn, eus an noz dall en deus o zennet, torret en deus o chadennoù.
R/2Qu'ils rendent grâce au Seigneur de son amour, de ses merveilles pour les hommes : Ps 107, 15 : Ra lavarint bennozh d’an Aotrou evit e drugarez, evit e vurzhudoù e-keñver bugale Adam,
car il brise les portes de bronze, il casse les barres de fer ! Ps 107, 16 : rak torret en deus an dorojoù arem, ha bruzunet ar morailhoù dir. *
Certains, égarés par leur péché, ployaient sous le poids de leurs fautes : Ps 107, 17 : Tud diskiant gant o doareoù fallakr, gwall-skoet e oant bet en abeg d’o fec’hedoù;
ils avaient toute nourriture en dégoût, ils touchaient aux portes de la mort. Ps 107, 18 : heugiñ a rae o c’halonoù ouzh ar boued, hag e oant a-stok ouzh toull-dor ar marv.
R/1Dans leur angoisse, ils ont crié vers le Seigneur, et lui les a tirés de la détresse : Ps 107, 19 : A-greiz o enkrez o deus kriet war-zu an Aotrou, hag eñ en deus o zennet eus o anken.
il envoie sa parole, il les guérit, il arrache leur vie à la fosse. Ps 107, 20 : Kaset en deus e gomz evit o fareañ, evit o diwall diouzh poull ar bez.
R/2Qu'ils rendent grâce au Seigneur de son amour, de ses merveilles pour les hommes ; Ps 107, 21 : Ra lavarint bennozh d’an Aotrou evit e drugarez, evit e vurzhudoù e-keñver bugale Adam ;
qu"ils offrent des sacrifices d"action de grâce à pleine voix qu'ils proclament ses oeuvres ! Ps 107, 22 : ra ginnigint aberzhoù a drugarez, ra zisklerint e oberoù-meur gant youc’hadegoù laouen. *
Certains, embarqués sur des navires, occupés à leur travail en haute mer, Ps 107, 23 : Ar re a ziskenn en o bagoù war ar mor, d’ober kenwerzh war an dourioù bras,
ont vu les oeuvres du Seigneur et ses merveilles parmi les océans. Ps 107, 24 : ar re-se o deus gwelet oberoù-meur an Aotrou, hag e vurzhudoù en donvor.
Il parle, et provoque la tempête, un vent qui soulève les vagues : Ps 107, 25 : Diwar e c’hourc’hemenn e oa savet avel diroll, a zibrade uhel ar gwagennoù.
portés jusqu'au ciel, retombant aux abîmes, ils étaient malades à rendre l'âme ; Ps 107, 26 : D’an oabl e pignent ha d’an islonk e tiskennent, o c’halonoù a oa diaes gant an anken.
ils tournoyaient, titubaient comme des ivrognes : leur sagesse était engloutie. Ps 107, 27 : Mezevellet e vrañsellent evel un den mezv, hag o ampartiz a oa aet diganto.
R/1Dans leur angoisse, ils ont crié vers le Seigneur, et lui les a tirés de la détresse, Ps 107, 28 : A-greiz o anken o deus kriet war-zu an Aotrou, hag eñ en deus o zennet eus o anken.
réduisant la tempête au silence, faisant taire les vagues. Ps 107, 29 : Terriñ a reas d’ar gorventenn ma teuas kalmijenn, ha ma tavas houlennoù ar mor.
Ils se réjouissent de les voir s'apaiser, d'être conduits au port qu'ils désiraient. Ps 107, 30 : Ha laouenaet e voent o welout ar sioulder, o degas a reas d’ar porzh a c’hoantaent.
R/2Qu'ils rendent grâce au Seigneur de son amour, de ses merveilles pour les hommes ; Ps 107, 31 : Ra lavarint bennozh d’an Aotrou evit e drugarez, evit e vurzhudoù e-keñver bugale Adam,
qu'ils l'exaltent à l'assemblée du peuple et le chantent parmi les anciens ! Ps 107, 32 : ra ganint anezhañ e bodadeg ar bobl, ra veulint anezhañ e kuzul ar re gozh.
C'est lui qui change les fleuves en désert, les sources d'eau en pays de la soif, Ps 107, 33 : Troet en devoa ar stêrioù-dour e gouelec’h hag ar mammennoù e douar sec’h,
en salines une terre généreuse quand ses habitants se pervertissent. Ps 107, 34 : ar vro strujus e douar sall, en abeg da fallagriezh an dud a oa o chom enni.
C'est lui qui change le désert en étang, les terres arides en source d'eau ; Ps 107, 35 : Met troet en deus ar gouelec’h en ur stankad dour, hag an douar difrouezh en ur vammenn.
là, il établit les affamés pour y fonder une ville où s'établir. Ps 107, 36 : Evit lakaat ar re naoniek da vevañ eno, ha da sevel ur Gêr da chom enni.
Ils ensemencent des champs et plantent des vignes : ils en récoltent les fruits. Ps 107, 37 : Hadet o deus e douar ar maezioù, plantet gwini, ha bet o deus frouezh o eostoù.
Dieu les bénit et leur nombre s'accroît, il ne laisse pas diminuer leur bétail. Ps 107, 38 : O benniget en deus ha deuet int da vezañ niverus, roet en deus dezho e-leizh a chatal.
Puis, ils déclinent, ils dépérissent, écrasés de maux et de peines. Ps 107, 39 : Met goude-se int bet digresket hag izelaet dindan wask ar gwalleur hag an anken.
Dieu livre au mépris les puissants, il les égare dans un chaos sans chemin. Ps 107, 40 : Hogen an hini a skuilh an dispriz war ar briñsed, hag o laka da gantreal en ur gouelec’h hep hentoù,
Mais il relève le pauvre de sa misère ; il rend prospères familles et troupeaux. Ps 107, 41 : eo an hini a adsav ar paour eus e reuzeudigezh, hag a ra d’an tiegezhioù niverusaat evel tropelloù-deñved.
Les justes voient, ils sont en fête ; et l'injustice ferme sa bouche. Ps 107, 42 : An dud reizh a wel hag a vez laouen, hag an dud fallakr a chom stouvet o genoù.
Qui veut être sage retiendra ces choses : il y reconnaîtra l'amour du Seigneur. Ps 107, 43 : An neb a zo fur da daolo pled ouzh kement-se, ra gompreno mat trugarezioù an Aotrou.
