Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Psaumes » Psaume 31

Psaumes - Psaume 31


Psaume 31



Ps 31, 1 : D’ar mestr-kaner. Salm David.

En toi, Seigneur, j'ai mon refuge ; garde-moi d'être humilié pour toujours.Dans ta justice, libère-moi ; Ps 31, 2 : Ennoc’h, Aotrou, e klaskan va goudor, grit na vezin morse divarc’het ; en ho reizhder va difennit, va dieubit.

écoute, et viens me délivrer. Sois le rocher qui m'abrite, la maison fortifiée qui me sauve. Ps 31, 3 : Stouit ho skouarn war-zu ennon, hag hastit va skoazellañ. Bezit evidon ur roc’hell a repu, ur c’hreñvlec’h a silvidigezh.

Ma forteresse et mon roc, c'est toi : pour l'honneur de ton nom, tu me guides et me conduis. Ps 31, 4 : Rak c’hwi a zo va goudor ha va difenn, evit enor hoc’h anv va bleinit ha va renit.

Tu m'arraches au filet qu'ils m'ont tendu ; oui, c'est toi mon abri. Ps 31, 5 : Va zennit eus ar roued bet kuzhet d’am fakañ, rak va surentez ez oc’h-c’hwi, Aotrou.

En tes mains je remets mon esprit ; tu me rachètes, Seigneur, Dieu de vérité. Ps 31, 6 : Etre ho taouarn e lakan va spered ; Aotrou, c’hwi an hini am daspreno. Doue a wirionez.

Je hais les adorateurs de faux dieux, et moi, je suis sûr du Seigneur. Ps 31, 7 : C’hwi a gasa ar re a zouj an idoloù goullo, me avat en Aotrou e fizian.

Ton amour me fait danser de joie : tu vois ma misère et tu sais ma détresse. Ps 31, 8 : Tridal a rin a levenez dre benn d’ho madelezh. Rak sellet hoc’h eus ouzh va reuzeudigezh ; va skoazellet hoc’h eus en anken va ene,

Tu ne m'as pas livré aux mains de l'ennemi ; devant moi, tu as ouvert un passage. Ps 31, 9 : n’hoc’h eus ket va lakaet etre daouarn an enebour ; frankiz hoc’h eus roet d’am zreid.

Prends pitié de moi, Seigneur, je suis en détresse. * La douleur me ronge les yeux, la gorge et les entrailles. Ps 31, 10 : Truez ouzhin, Aotrou, dre m’emaon en anken ; gant ar glac’har eo klañv va daoulagad, va ene ha va c’halon.

Ma vie s'achève dans les larmes, et mes années, dans les souffrances. * Le péché m'a fait perdre mes forces, il me ronge les os. Ps 31, 11 : Ya, en doan e steuz va buhez, ha va bloavezhioù en hirvoudoù ; va nerzh a drabidell gant an enkrez, ha drastet eo va holl eskern.

Je suis la risée de mes adversaires et même de mes voisins, + je fais peur à mes amis * (s'ils me voient dans la rue, ils me fuient). Ps 31, 12 : Setu ma-z on danvez a zismegañs evit va holl enebourien, un euzhadenn evit va amezeien, ur spont evit va mignoned. Ar re am gwel er-maez war ar straed a dec’h pell diouzhin.

On m'ignore comme un mort oublié, * comme une chose qu'on jette. Ps 31, 13 : Evel un den marv ez on rasket eus soñj an dud ; evel ur pod torret ha taolet kuit.

J'entends les calomnies de la foule : de tous côtés c'est l'épouvante. * Ils ont tenu conseil contre moi, ils s'accordent pour m'ôter la vie. Ps 31, 14 : Ya, klevout a ran sourradoù an dud : ur spont evidon a bep tu ; pa ’n em vodont da guzuliañ a-enep din, da dennañ diganin va buhez.

Moi, je suis sûr de toi, Seigneur, + je dis : « Tu es mon Dieu ! » * Ps 31, 15 : Me avat am eus esper ennoc’h, Aotrou ; lavaret em eus: « Va Doue ez oc’h-c’hwi,

Mes jours sont dans ta main : délivre-moi des mains hostiles qui s'acharnent. Ps 31, 16 : etre ho taouarn emañ va flanedenn ». Va salvit eus va enebourien eus ar re-se o redek war va lerc’h.

Sur ton serviteur, que s'illumine ta face ; + sauve-moi par ton amour. * Ps 31, 17 : Lakait ho sklerijenn da splannañ war ho servijer, va salvit en ho madelezh.

Seigneur, garde-moi d'être humilié, moi qui t'appelle. [Mais qu'ils soient humiliés, les impies ; * qu'ils entrent dans le silence des morts ! Ps 31, 18 : Na vezin ket kerseet goude bezañ ho pedet, hogen ra vezo divarc’het ar re fallakr. Stanket o genoù ra ziskennint da vro ar marv,

Qu'ils deviennent muets, ces menteurs, * car ils parlent contre le juste avec orgueil, insolence et mépris.] Ps 31, 19 : Ra vezo serret ar muzelloù gaouiat, A zroukkomz divergont a-enep an den reizh gant lorc’hentez ha dismegañs.

Qu'ils sont grands, tes bienfaits ! + Tu les réserves à ceux qui te craignent. * Tu combles, à la face du monde, ceux qui ont en toi leur refuge. Ps 31, 20 : Pegen bras ar madelezhioù, Aotrou, a virit evit ho tud fidel, a bourchasit d’ar re en em repu ennoc’h, a-zirak bugale an den.

Tu les caches au plus secret de ta face, loin des intrigues des hommes. * Tu leur réserves un lieu sûr, loin des langues méchantes. Ps 31, 21 : O diwall a rit e gwarez ho fas pell diouzh itrikoù an dud ; o c’huzhat a rit en ho teltenn pell diouzh argad an teodoù.

Béni soit le Seigneur : * son amour a fait pour moi des merveilles dans la ville retranchée ! Ps 31, 22 : Ra vezo benniget an Aotrou, dre m’en deus diskouezet trugarez vurzhudus em c’heñver.

Et moi, dans mon trouble, je disais : « Je ne suis plus devant tes yeux. » * Pourtant, tu écoutais ma prière quand je criais vers toi. Ps 31, 23 : Me avat a lavare em zrubuilhoù : « Distaolet ez on pell diouzh ho sell ». C’hwi koulskoude a selaoue mouezh va fedenn, pa edon o krial war-zu ennoc’h.

Aimez le Seigneur, vous, ses fidèles : + le Seigneur veille sur les siens ; * mais il rétribue avec rigueur qui se montre arrogant. Ps 31, 24 : Karit an Aotrou, c’hwi holl e dud santel : rak diwall a ra e fideled met reiñ a ra paeamant diouzh an druilh d’ar re a ra o zud vras.

Soyez forts, prenez courage, * vous tous qui espérez le Seigneur ! Ps 31, 25 : Kreñvait, adnerzhit ho kalon, c’hwi holl hag a esper en Aotrou.