Psaumes - Psaume 88
Psaume : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 110 | 111 | 112 | 113 | 114 | 115 | 116 | 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | 147 | 148 | 149 | 150
Psaume 88
Ps 88, 1 : Kan. Salm. Eus mibien Kore. D’ar mestr-kaner. War fleütoù. o tiskanañ. Barzhoneg. Eus Hemam an Ezrahiad.
Seigneur, mon Dieu et mon salut, dans cette nuit où je crie en ta présence, Ps 88, 2 : Aotrou Doue, va salver, a-hed an deiz e krian hag en noz e hirvoudan dirazoc’h.
que ma prière parvienne jusqu'à toi, ouvre l'oreille à ma plainte. Ps 88, 3 : Ra savo va fedenn betek ennoc’h, digorit ho skouarn d’am galvadenn.
Car mon âme est rassasiée de malheur, ma vie est au bord de l'abîme ; Ps 88, 4 : Rak faezh eo va ene gant re-vec’h a boanioù, war vord ar bez emañ va buhez.
on me voit déjà descendre à la fosse, je suis comme un homme fini. Ps 88, 5 : Kontet ez on dija e-touez ar re a ziskenn er foz, setu ma 'z on evel un den echu gantañ.
Ma place est parmi les morts, avec ceux que l'on a tués, enterrés, ceux dont tu n'as plus souvenir, qui sont exclus, et loin de ta main. Ps 88, 6 : E-mesk ar re varv on dija gourvezet, evel an dud divuhez astennet en o bez ; ar re n’hoc’h eus mui soñj anezho, hag hoc’h eus lezet da vont kuit eus ho torn.
Tu m'as mis au plus profond de la fosse, en des lieux engloutis, ténébreux ; Ps 88, 7 : E donder ar puñs hoc’h eus va laket, en deñvalijenn, e strad an islonk.
le poids de ta colère m'écrase, tu déverses tes flots contre moi. Ps 88, 8 : Warnon e pouez ho kounnar, ha gant ho taolioù-mor hoc’h eus va brevet.
Tu éloignes de moi mes amis, tu m'as rendu abominable pour eux ; enfermé, je n'ai pas d'issue : Ps 88, 9 : Va mignoned hoc’h eus pellaet diouzhin, graet hoc’h eus ac’hanon un euzhadenn evito ; serret eo bet warnon ha ne c’hellan ket mont kuit.
à force de souffrir, mes yeux s'éteignent. Je t'appelle, Seigneur, tout le jour, je tends les mains vers toi : Ps 88, 10 : Gant ar glac’har e tizeri va daoulagad. Ho kervel a ran, Aotrou, a-hed an deiz, davedoc’h ec’h astennan va daouarn.
fais-tu des miracles pour les morts ? leur ombre se dresse-t-elle pour t'acclamer ? Ps 88, 11 : Daoust hag ez eo evit ar re varv e rafec’h burzhudoù, daoust hag an Anaon a sav evit ho meuliñ ?
Qui parlera de ton amour dans la tombe, de ta fidélité au royaume de la mort ? Ps 88, 12 : Daoust hag e komzer eus ho madelezh e poull ar bez, hag eus ho fealded e bro an Ankoù ?
Connaît-on dans les ténèbres tes miracles, et ta justice, au pays de l'oubli ? Ps 88, 13 : Hag-eñ en em ziskouez ho purzhudoù en deñvalijenn, hag ho madelezhioù e douar an ankounac’h ?
Moi, je crie vers toi, Seigneur ; dès le matin, ma prière te cherche : Ps 88, 14 : Me avat, Aotrou, a gri war-zu ennoc’h, a-dal ar beure e sav davedoc’h va fedenn.
pourquoi me rejeter, Seigneur, pourquoi me cacher ta face ? Ps 88, 15 : Perak, Aotrou, e tistaolit va ene, perak e kuzhit ho tremm ouzhin ?
Malheureux, frappé à mort depuis l'enfance, je n'en peux plus d'endurer tes fléaux ; Ps 88, 16 : A-dal va bugaleaj, reuzeudik ma 'z on, e vezan o vervel, gouzañvet em eus ho spontoù bras ken ez on divi.
sur moi, ont déferlé tes orages : tes effrois m'ont réduit au silence. Ps 88, 17 : Warnon eo tremenet ho fulorioù, hag ho spouronoù o deus va brevet.
Ils me cernent comme l'eau tout le jour, ensemble ils se referment sur moi. Ps 88, 18 : Beuzet e vezan bemdez enno evel en ur mor, va gwaskañ a reont holl a-gevret.
Tu éloignes de moi amis et familiers ; ma compagne, c'est la ténèbre. Ps 88, 19 : Keneiled ha kompagnuned hoc’h eus pellaet diouzhin, va mignonez eo an deñvalijenn.
