Psaumes - Psaume 37
Psaume : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 110 | 111 | 112 | 113 | 114 | 115 | 116 | 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | 147 | 148 | 149 | 150
Psaume 37
Ne t'indigne pas à la vue des méchants, n'envie pas les gens malhonnêtes ; Ps 37, 1 : Eus David. Alef Na gounnar ket en abeg d’ar re fall, n’a ket d’aviañ oberourien an droug,
aussi vite que l'herbe, ils se fanent ; comme la verdure, ils se flétrissent. Ps 37, 2 : rak evel foenn e tisec’hint gwall-vuan, hag e weñvint evel geot ar pradeier.
Fais confiance au Seigneur, agis bien, habite la terre et reste fidèle ; Ps 37, 3 : En em fiz en Aotrou ha gra ar mad, evit chom war an douar o tañva surentez.
mets ta joie dans le Seigneur : il comblera les désirs de ton coeur. Ps 37, 4 : Laka da blijadurezh en Aotrou, hag e roio dit diouzh goulenn da galon.
Dirige ton chemin vers le Seigneur, fais-lui confiance, et lui, il agira. Ps 37, 5 : Fiz en Aotrou da blanedenn, esper ennañ, ha lez anezhañ d’ober ;
Il fera lever comme le jour ta justice, et ton droit comme le plein midi. Ps 37, 6 : lakaat a raio da reizhder da barañ evel ur sklerijenn, ha justis da gaoz evel an heol da greisteiz.
Repose-toi sur le Seigneur et compte sur lui. Ne t'indigne pas devant celui qui réussit, devant l'homme qui use d'intrigues. Ps 37, 7 : Asant d’an Aotrou ha gortoz anezhañ, na gounnar ket en abeg d’an den a ra berzh, evitañ da vezañ oc’h ijinañ drougiezh
Ps 37, 14b : evit diskar ar paour, ar reuzeudig.
Laisse ta colère, calme ta fièvre, ne t'indigne pas : il n'en viendrait que du mal ; Ps 37, 8 : Dilez da gounnar, ro distan d’az fulor, n’a ket da sodiñ gant aon d’ober an droug ;
les méchants seront déracinés, mais qui espère le Seigneur possédera la terre. Ps 37, 9 : rak an drougoberourien a vezo distrujet, tra ma perc’henno an douar ar re a esper en Aotrou.
Encore un peu de temps : plus d'impie ; tu pénètres chez lui : il n'y est plus. Ps 37, 10 : Un nebeut c’hoazh ha ne vo ken eus an den fall, mar sellez ouzh al lec’h m’edo, n’emañ ken eno.
Les doux posséderont la terre et jouiront d'une abondante paix. Ps 37, 11 : Met an dud vat a berc’henno an douar, hag o devo dudi gant ur peoc’h dizehan.
L'impie peut intriguer contre le juste et grincer des dents contre lui, Ps 37, 12 : Emañ an den fall oc’h itrikañ a-enep an den just en ur skrignal e zent a-enep dezhañ.
le Seigneur se moque du méchant car il voit son jour qui arrive. Ps 37, 13 : Met an Aotrou a ra goap anezhañ, dre ma wel emañ e zeiz dezhañ o tont.
L'impie a tiré son épée, il a tendu son arc pour abattre le pauvre et le faible, pour tuer l'homme droit. Ps 37, 14 : Ar re fall a denn o c’hlezeier hag a stegn o gwaregoù, evit lazhañ ar re a gerzh en hent reizh ;
Mais l'épée lui entrera dans le coeur, et son arc se brisera. Ps 37, 15 : Met o c’hlezeier a sanko en o c’halonoù, hag o gwaregoù a vezo torret.
Pour le juste, avoir peu de biens vaut mieux que la fortune des impies. Ps 37, 16 : Gwelloc’h eo an nebeut a dra perc’hennet gant an den reizh eget e vadoù bras d’an den dizoue,
Car le bras de l'impie sera brisé, mais le Seigneur soutient les justes. Ps 37, 17 : rak divvrec’h an den fallakr a vezo torret dezhañ, met ar re vat eo an Aotrou ur skoazell evito.
Il connaît les jours de l'homme intègre qui recevra un héritage impérissable. Ps 37, 18 : An Aotrou a gemer preder gant deizioù an dud dibec’h, hag o lignez a bado da virviken.
Pas de honte pour lui aux mauvais jours ; aux temps de famine, il sera rassasié. Ps 37, 19 : Ne vezint ket distroadet en amzer ar gwalleur, hag o gwalc’h o devezo e mare ar gernez.
Mais oui, les impies disparaîtront comme la parure des prés ; c'en est fini des ennemis du Seigneur : ils s'en vont en fumée. Ps 37, 20 : Ar re fall avat a ya da goll,
Ps 37, 25k : ha tud e lignez o klask o bara.
Ps 37, 20b : enebourien an Aotrou, evel kinkladur ar pradeier, a ya da goll hag a dro da voged.
L'impie emprunte et ne rend pas ; le juste a pitié : il donne. Ps 37, 21 : An den fall a amprest arc’hant hag a chom hep rentañ, an den just avat a zo largentezus hag a ro donezon.
Chaque jour il a pitié, il prête ; ses descendants seront bénis. Ps 37, 26 : Emañ bepred oc’h ober aluzon hag o prestañ, ya, ra vezo benniget e lignez !
Quand le Seigneur conduit les pas de l'homme, ils sont fermes et sa marche lui plaît. Ps 37, 23 : An Aotrou eo an hini a starta dezhañ e gammedoù, hag a gemer dudi gant e zoare.
S'il trébuche, il ne tombe pas car le Seigneur le soutient de sa main. Ps 37, 24 : Mar deu da gouezhañ ne vezo ket a-hed e gorf, rak an Aotrou a zalc’h anezhañ dre e zorn.
Jamais, de ma jeunesse à mes vieux jours, je n'ai vu le juste abandonné ni ses enfants mendier leur pain. Ps 37, 25 : Yaouank ez on bet ha setu m’emaon kozh dija, biskoazh n’em eus gwelet an den reizh dilezet,
Ceux qu'il bénit posséderont la terre, ceux qu'il maudit seront déracinés. Ps 37, 22 : Rak ar re benniget gant Doue a berc’henno an douar, ar re mallozhet gantañ a vezo distrujet.
Évite le mal, fais ce qui est bien, et tu auras une habitation pour toujours, Ps 37, 27 : Distro diouzh an droug ha gra ar mad, evit chom o terc’hel da virviken,
car le Seigneur aime le bon droit, il n'abandonne pas ses amis. Ceux-là seront préservés à jamais, les descendants de l'impie seront déracinés. Ps 37, 28 : rak an Aotrou a gar ar reizhded, ha ne zilez ket ar re a vez fidel dezhañ. Ar bec’herien a vezo distrujet da viken, troc’het kuit e vezo lignez an dud fallakr,
Les justes posséderont la terre et toujours l'habiteront. Ps 37, 29 : tra ma vezo ar re vat o perc’hennañ an douar, hag o chom warnañ da holl viken.
Les lèvres du juste redisent la sagesse et sa bouche énonce le droit. Ps 37, 30 : Genou an den reizh a vouskan ar furnez, hag e deod a gemenn ar reizhder ;
La loi de son Dieu est dans son coeur ; il va, sans craindre les faux pas. Ps 37, 31 : en e galon emañ lezenn e Zoue, divrall e chom e gammedoù.
Les impies guettent le juste, ils cherchent à le faire mourir. Ps 37, 32 : An den fall a daol evezh ouzh an den reizh en ur glask e lakaat d’ar marv ;
Mais le Seigneur ne saurait l'abandonner ni le laisser condamner par ses juges. Ps 37, 33 : met an Aotrou ne zilez ket hemañ etre e zaouarn, ne lez ket anezhañ, pa vez barnet, da vezañ kondaonet.
Espère le Seigneur, et garde son chemin : il t'élèvera jusqu'à posséder la terre ; tu verras les impies déracinés. Ps 37, 34 : Esper en Aotrou ha mir e hentoù,
Ps 37, 40b : ha da zieubiñ a ray eus an den fall ;
Ps 37, 34b : Da sevel a raio da berc’hennañ an douar, hag ez po joa da welout diskar ar re fallakr.
J'ai vu l'impie dans sa puissance se déployer comme un cèdre vigoureux. Ps 37, 35 : Gwelet em eus an den fall e-kreiz e nerzh oc’h en em astenn evel ur wezenn-sedrez war al Liban,
Il a passé, voici qu'il n'est plus ; je l'ai cherché, il est introuvable. Ps 37, 36 : tremenet on en-dro ha setu ne oa ken anezhañ, e glasket em eus ha n’em eus ket e gavet.
Considère l'homme droit, vois l'homme intègre : un avenir est promis aux pacifiques. Ps 37, 37 : Sell ouzh an den dibec’h, taol pled ouzh an den reizh, ya, ul lignez a zo evit an den a beoc’h.
Les pécheurs seront tous déracinés, et l'avenir des impies, anéanti. Ps 37, 38 : Ar bec’herien avat a vez diouennet holl a-gevret, hag e vez troc’het kuit lignez ar re fallakr.
Le Seigneur est le salut pour les justes, leur abri au temps de la détresse. Ps 37, 39 : Ar re vat e ro an Aotrou dezho silvidigezh, o goudor e vez en amzer an anken.
Le Seigneur les aide et les délivre, il les délivre de l'impie, il les sauve, car ils cherchent en lui leur refuge. Ps 37, 40 : An Aotrou a sikour, hag a zieub anezho, o salviñ a ra dre m’en em repuont ennañ.
