Salmoù - Salm 10
Salm : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 110 | 111 | 112 | 113 | 114 | 115 | 116 | 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | 147 | 148 | 149 | 150
Salm 10
Pourquoi, Seigneur, es-tu si loin ? Pourquoi te cacher aux jours d'angoisse ? Ps 10, 1 : Perak e chomit pell, Aotrou, perak en em guzhit en amzer an anken ?
L'impie, dans son orgueil, poursuit les malheureux : ils se font prendre aux ruses qu'il invente. Ps 10, 2 : Leun a lorc’h eo an dud fall, hag ar paour a zo en tan, pa vez paket er pechoù bet ijinet ganto.
L'impie se glorifie du désir de son âme, l'arrogant blasphème, il brave le Seigneur ; Ps 10, 3 : Ar pec’her a vrabañs en e c’hoantegezhioù, ar skraper a wallgomz hag a ra fae war an Aotrou.
plein de suffisance, l'impie ne cherche plus : « Dieu n'est rien », voilà toute sa ruse. Ps 10, 4 : En e fouge e lavar an den fall : « Ne gastizo ket, Doue, n’eus ket anezhañ ».
A tout moment, ce qu'il fait réussit ; + tes sentences le dominent de très haut. * (Tous ses adversaires, il les méprise.) Ps 10, 5 : Setu e holl soñjezonoù ; emañ bepred oc’h ober berzh en e hentoù. Evitañ eo re uhel ho parnedigezhioù ; e holl enebourien, o disprizout a ra.
Il s'est dit : « Rien ne peut m'ébranler, je suis pour longtemps à l'abri du malheur. » Ps 10, 6 : Hag en e galon e lavar: « Ne vrañsellin morse, morse ne vezin skoet gant an drougeur ».
Sa bouche qui maudit n'est que fraude et violence, sa langue, mensonge et blessure. Ps 10, 7 : E c’henou a zo leun a dromplezon hag a wall-ijin, war e deod n’eus nemet droug ha falloni.
Il se tient à l'affût près des villages, il se cache pour tuer l'innocent. Des yeux, il épie le faible, Ps 10, 8 : Chom a ra da c’hedal e-kichen ar c’hêriadennoù, evit lazhañ e kuzh an den dinamm.
il se cache à l'affût, comme un lion dans son fourré ; il se tient à l'affût pour surprendre le pauvre, il attire le pauvre, il le prend dans son filet. Ps 10, 9 : E zaoulagad a c’hed ar reuzeudig ; emañ o spiañ e kuzh evel ul leon en e doull. Emañ o spiañ evit tagañ an den bihan, evit e skrapañ hag e sachañ gantañ.
Il se baisse, il se tapit ; de tout son poids, il tombe sur le faible. Ps 10, 10 : Kluchañ a ra, souchañ d’an douar, an dud keizh a gouezh en e grabanoù.
Il dit en lui-même : « Dieu oublie ! il couvre sa face, jamais il ne verra ! » Ps 10, 11 : Hag en e galon e lavar: « Emañ Doue oc’h ankouaat, treiñ a ra e zaoulagad, ne wel netra ».
Lève-toi, Seigneur ! Dieu, étends la main ! N'oublie pas le pauvre ! Ps 10, 12 : Savit, Aotrou, savit ho torn, o Doue, n’ankouait ket da viken ar beorien.
Pourquoi l'impie brave-t-il le Seigneur en lui disant : « Viendras-tu me chercher ? » Ps 10, 13 : Perak e rafe an den difeiz goap ouzh Doue ? en ur lavarout en e galon : « Ne c’houlenn kont ebet ».
Mais tu as vu : tu regardes le mal et la souffrance, tu les prends dans ta main ; sur toi repose le faible, c'est toi qui viens en aide à l'orphelin. Ps 10, 14 : C’hwi avat eo an hini a sell ouzh ar boan hag an enkrez, evit o c’hemerout en ho taouarn. Ya, deoc’h-c’hwi en em erbed an den paour, rak c’hwi eo skoazell an emzivad.
Brise le bras de l'impie, du méchant ; alors tu chercheras son impiété sans la trouver. Ps 10, 15 : Torrit brec’h ar pec’her, ar fallakr ; kastizit e zrougiezh na vo ken anezhi.
A tout jamais, le Seigneur est roi : les païens ont péri sur sa terre. Ps 10, 16 : An Aotrou a ren evit atav ha da viken : skarzhet e vezo ar baganed a-ziwar e zouar.
Tu entends, Seigneur, le désir des pauvres, tu rassures leur coeur, tu les écoutes. Ps 10, 17 : Selaou a rit, Aotrou, pedenn an dud izel, hag e tigorit ho skouarn da glemmoù o c’halonoù
Que justice soit rendue à l'orphelin, qu'il n'y ait plus d'opprimé, * et que tremble le mortel, né de la terre ! Ps 10, 18 : evit difenn gwirioù an emzivad, an den mac’het, ma paouezo an den douarel gant e diranterezh.
