Salmoù - Salm 74
Salm : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 110 | 111 | 112 | 113 | 114 | 115 | 116 | 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | 147 | 148 | 149 | 150
Salm 74
Pourquoi, Dieu, nous rejeter sans fin ? Pourquoi cette colère sur les brebis de ton troupeau ? Ps 74, 1 : Barzhoneg. Eus Asaf. Perak, Aotrou Doue, hoc’h eus hon distaolet da virviken, perak e flamm ho kounnar a-enep deñved ho tropell ?
Rappelle-toi la communauté que tu acquis dès l'origine, + la tribu que tu revendiquas pour héritage, la montagne de Sion où tu fis ta demeure. Ps 74, 2 : Ho pezet soñj eus ar Bobl hoc’h eus prenet deoc’h gwechall-gozh, hoc’h eus dasprenet da vezañ ho meuriad deoc’h-c’hwi, eus Menez Sion hoc’h eus savet ho ti warnañ.
Dirige tes pas vers ces ruines sans fin, l'ennemi dans le sanctuaire a tout saccagé ; Ps 74, 3 : Kasit ho kammedoù betek an dismantr-se peurbadel : an argader en deus drastet pep tra en ho santual.
dans le lieu de tes assemblées, l'adversaire a rugi et là, il a planté ses insignes. Ps 74, 4 : Yudet o deus hoc’h enebourien e-kreiz lec’h ar vodadeg, staget o deus o bannieloù war dalbenn ar porched.
On les a vus brandir la cognée, comme en pleine forêt, * Ps 74, 5 : Evel koadourien o skeiñ, e-kreiz ur c’hoad bras,
quand ils brisaient les portails à coups de masse et de hache. Ps 74, 6 : o deus drailhet pep tra, gant an horzh hag ar vouc’hal.
Ils ont livré au feu ton sanctuaire, profané et rasé la demeure de ton nom. Ps 74, 7 : C’hwezhet o deus an tan en ho santual, Aotrou Doue, disakret o deus, distaolet d’an douar tabernakl hoc’h anv.
Ils ont dit : « Allons ! Détruisons tout ! » Ils ont brûlé dans le pays les lieux d'assemblées saintes. Ps 74, 8 : En o c’halonoù e lavarent : « O distrujomp holl war un dro, dêvomp dre ar vro e holl santualioù ».
Nos signes, nul ne les voit ; il n'y a plus de prophètes ! * Et pour combien de temps ? Nul d'entre nous ne le sait ! Ps 74, 9 : N’eus ken a sin, ha n’eus ken a brofed, ha ne oar den en hon touez betek pegoulz.
Dieu, combien de temps blasphémera l'adversaire ? L'ennemi en finira-t-il de mépriser ton nom ? Ps 74, 10 : Betek pegoulz, Aotrou Doue, e vallozho an enebour ? Daoust hag e tismegañso hoc’h anv da viken?
Pourquoi retenir ta main, cacher la force de ton bras ? Ps 74, 11 : Perak e talc’hit kuzh ho torn diouzhomp, perak e virit ho torn dehou dindan ho mantell?
Pourtant, Dieu, mon roi dès l'origine, vainqueur des combats sur la face de la terre, Ps 74, 12 : C’hwi koulskoude, Aotrou Doue, va roue a wechall-gozh, c’hwi a zo bet evidomp ur salver dre an douar.
c'est toi qui fendis la mer par ta puissance, qui fracassas les têtes des dragons sur les eaux ; Ps 74, 13 : C’hwi hoc’h eus disrannet ar mor en ho kalloud, ha frailhet en dourioù pennoù an dragoned.
toi qui écrasas la tête de Léviathan pour nourrir les monstres marins ; Ps 74, 14 : C’hwi hoc’h eus flastret pennoù al Leviatan, hag en roet da voued da euzhviled ar mor.
toi qui ouvris les torrents et les sources, toi qui mis à sec des fleuves intarissables. Ps 74, 15 : C’hwi hoc’h eus digoret feunteun ha froud-dour, ha disec’het ar stêrioù diheskus.
A toi le jour, à toi la nuit, toi qui ajustas le soleil et les astres ! Ps 74, 16 : Deoc’h eo an deiz ha deoc’h eo an noz, c’hwi hoc’h eus diazezet an heol hag ar stered.
C'est toi qui fixas les bords de la terre ; l'hiver et l'été, c'est toi qui les formas. Ps 74, 17 : C’hwi hoc’h eus divizet termenoù an douar, an hañv hag ar goañv hoc’h eus stummet
Rappelle-toi : l'ennemi a méprisé ton nom, un peuple de fous a blasphémé le Seigneur. Ps 74, 18 : Ho pezet soñj en deus an enebour ho tismegañset, Aotrou, hag he deus ur bobl diskiant kunujennet hoc’h anv.
Ne laisse pas la Bête égorger ta Tourterelle, n'oublie pas sans fin la vie de tes pauvres. Ps 74, 19 : Na roit ket d’ar sparfell buhez ho turzhunell, buhez ho peorien n’ankounac’hait ket da viken.
Regarde vers l'Alliance : la guerre est partout ; on se cache dans les cavernes du pays. Ps 74, 20 : Taolit pled ouzh ho tud e-kreiz teñvalijenn, ouzh ar vro-mañ deuet da vezañ un toull-laeron.
Que l'opprimé échappe à la honte, que le pauvre et le malheureux chantent ton nom ! Ps 74, 21 : Na lezit ket an den gwasket da vezañ goloet a vezh, ma c’hello ar reuzeudig hag ar paour kanmeuliñ hoc’h anv.
Lève-toi, Dieu, défends ta cause ! Rappelle-toi ces fous qui blasphèment tout le jour. Ps 74, 22 : Savit, Aotrou Doue, ha difennit ho kaoz; ho pezet soñj eus kunujennoù dibaouez an dud dizoue.
N'oublie pas le vacarme que font tes ennemis, la clameur de l'ennemi, qui monte sans fin. Ps 74, 23 : N’ankounac’hait ket yudadeg hoc’h enebourien, kriadeg hoc’h argaderien o sevel hep ehan.
