Salmoù - Salm 141
Salm : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 110 | 111 | 112 | 113 | 114 | 115 | 116 | 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | 147 | 148 | 149 | 150
Salm 141
Seigneur, je t'appelle : accours vers moi ! Écoute mon appel quand je crie vers toi ! Ps 141, 1 : Salm. Eus David. Ho kervel a ran, Aotrou, hastit va skoazellañ, selaouit va mouezh pa grian war-zu ennoc’h.
Que ma prière devant toi s'élève comme un encens, et mes mains, comme l'offrande du soir. Ps 141, 2 : Va fedenn da vont betek ennoc’h evel moged an ezañs, va daouarn da sevel evel aberzh an abardaez.
Mets une garde à mes lèvres, Seigneur, veille au seuil de ma bouche. Ps 141, 3 : Aotrou, lakait ur gward ouzh va genoù, ur gedour ouzh dor va muzelloù.
Ne laisse pas mon coeur pencher vers le mal ni devenir complice des hommes malfaisants. Jamais je ne goûterai leurs plaisirs : Ps 141, 4 : Na zougit ket va c’halon da zrougober na d’en em reiñ d’ar fallagriezh, gant an dorfedourien; na da dañva morse eus o flijadurioù.
que le juste me reprenne et me corrige avec bonté. Que leurs parfums, ni leurs poisons, ne touchent ma tête ! Ils font du mal : je me tiens en prière. Ps 141, 5 : Pa skoio ganin un den reizh e vezo din ul levenez, p’am gourdrouzo e vezo d’am fenn un eoul a c’hwezh-vat ; met eoul ar re fallakr ne skedo ket war va blev, rak bepred e pedin a-enep o fallentez.
Voici leurs juges précipités contre le roc, eux qui prenaient plaisir à m'entendre dire : Ps 141, 6 : Setu int stlapet etre daouarn o barner, hag e klevint va c’homzoù, rak flour ez int :
« Comme un sol qu'on retourne et défonce, nos os sont dispersés à la gueule des enfers ! » Ps 141, 7 : Setu ma frailh ha ma tigor an douar dindano, ha ma vez lonket o eskern gant genou ar Marv.
Je regarde vers toi, Seigneur, mon Maître ; tu es mon refuge : épargne ma vie ! Ps 141, 8 : Davedoc’h, Aotrou, eo troet va daoulagad ; ennoc’h, va Doue, e klaskan va goudor.
Garde-moi du filet qui m'est tendu, des embûches qu'ont dressées les malfaisants. Ps 141, 9 : Va diwallit diouzh al lasoù o deus stegnet din, diouzh pechoù an dud a fallagriezh.
[Les impies tomberont dans leur piège ; seul, moi, je passerai.] Ps 141, 10 : Ra gouezho an dud fall en o rouedoù o-unan, e-keit ma vin-me salvet.
