Salmoù - Salm 41
Salm : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 110 | 111 | 112 | 113 | 114 | 115 | 116 | 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | 147 | 148 | 149 | 150
Salm 41
Ps 41, 1 : D’ar mestr-kaner. Eus David
Heureux qui pense au pauvre et au faible : le Seigneur le sauve au jour du malheur ! Ps 41, 2 : Evurus an hini a bled gant an den ezhommek ha paour, an Aotrou e salvo en deiz ar gwalleur.
Il le protège et le garde en vie, heureux sur la terre. Seigneur, ne le livre pas à la merci de l'ennemi ! Ps 41, 3 : An Aotrou e viro e buhez, evurus war an douar, e ziwall a raio diouzh c’hoant e enebourien.
Le Seigneur le soutient sur son lit de souffrance : si malade qu'il soit, tu le relèves. Ps 41, 4 : An Aotrou e skoazello war e wele a boan ; hag en e gleñved e teuio d’e bareañ.
J'avais dit : « Pitié pour moi, Seigneur, guéris-moi, car j'ai péché contre toi ! » Ps 41, 5 : Me avat am eus lavaret: « Aotrou, ho pezet truez ouzhin ; va salvit, rak pec’het em eus ouzhoc’h ».
Mes ennemis me condamnent déjà : « Quand sera-t-il mort ? son nom, effacé ? » Ps 41, 6 : Va enebourien a gomz a walleur diwar va fenn : « Pegoulz e varvo ha ne vezo ken anv anezhañ ? ».
Si quelqu'un vient me voir, ses propos sont vides ; il emplit son coeur de pensées méchantes, il sort, et dans la rue il parle. Ps 41, 7 : Pa zeu unan d’am gweladenniñ e lavar din komzoù goullo ; met e galon en em garg a soñjoù fallakr, d’o dibunañ er-maez.
Unis contre moi, mes ennemis murmurent, à mon sujet, ils présagent le pire : Ps 41, 8 : Holl a-gevret emañ ar re am c’hasa o kuzulikat a-enep din ; ne reont nemet droukkomz a-enep d’am buhez.
« C'est un mal pernicieux qui le ronge ; le voilà couché, il ne pourra plus se lever. » Ps 41, 9 : « Ur vosenn ifern, emezo, a zo aet ennañ, setu eñ war e wele, ne savo ken en-dro ».
Même l'ami, qui avait ma confiance et partageait mon pain, m'a frappé du talon. Ps 41, 10 : Va c’heneil zoken hag em boa fiziañs ennañ, eñ hag a zebre eus va bara, en deus savet e droad d’am flastrañ.
Mais toi, Seigneur, prends pitié de moi ; relève-moi, je leur rendrai ce qu'ils méritent. Ps 41, 11 : Met c’hwi, Aotrou, ho pezet truez ouzhin ! Va lakait da adsevel ma rentin se dezho !
Oui, je saurai que tu m'aimes si mes ennemis ne chantent pas victoire. Ps 41, 12 : Anaout a rin neuze e karit ac’hanon, pa ne vrabañso ket va enebour diwar va fenn.
Dans mon innocence tu m'as soutenu et rétabli pour toujours devant ta face. Ps 41, 13 : Ya, va mirout a reot e buhez, va startaat a reot en ho kras da virviken.
Béni soit le Seigneur, Dieu d'Israël, * depuis toujours et pour toujours ! Amen ! Amen ! Ps 41, 14 : Ra vezo benniget an Aotrou, Doue Israel a holl viskoazh da holl viken. Amen. Amen.
Ps 41, Eil levrenn (Salmoù 42-72). :
