Salmoù - Salm 22
Salm : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 | 101 | 102 | 103 | 104 | 105 | 106 | 107 | 108 | 109 | 110 | 111 | 112 | 113 | 114 | 115 | 116 | 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 131 | 132 | 133 | 134 | 135 | 136 | 137 | 138 | 139 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | 147 | 148 | 149 | 150
Salm 22
Ps 22, 1 : D’ar mestr-kaner. War ‘heizez ar gouloù-deiz’. Salm David.
Mon Dieu, mon Dieu, pourquoi m'as-tu abandonné ? * Le salut est loin de moi, loin des mots que je rugis. Ps 22, 2 : Va Doue, va Doue, perak hoc’h eus va dilezet ? Chom a rit pell diouzh va fedenn, diouzh mouezh va garmadenn.
Mon Dieu, j'appelle tout le jour, et tu ne réponds pas ; * même la nuit, je n'ai pas de repos. Ps 22, 3 : Va Doue, a-hed an deiz e krian, ha ne respontit ket, a-hed an noz, ha ne sellit ket ouzhin.
Toi, pourtant, tu es saint, toi qui habites les hymnes d'Israël ! Ps 22, 4 : C’hwi koulskoude a zo o chom er santual, c’hwi, Doue santel, meuleudi Israel.
C'est en toi que nos pères espéraient, ils espéraient et tu les délivrais. Ps 22, 5 : Ennoc’h o deus esperet hon tadoù, esperet o deus hag o dieubet hoc’h eus ;
Quand ils criaient vers toi, ils échappaient ; en toi ils espéraient et n'étaient pas déçus. Ps 22, 6 : kriet o deus etrezek ennoc’h ha salvet int bet, ennoc’h o deus esperet, ha n’int ket bet mezhekaet.
Et moi, je suis un ver, pas un homme, raillé par les gens, rejeté par le peuple. Ps 22, 7 : Hogen me ’zo ur breñvedenn, n’on ket un den, dismegañs an dud ha distaoladenn ar bobl.
Tous ceux qui me voient me bafouent, ils ricanent et hochent la tête : Ps 22, 8 : Kement hini am gwel a ra goap ouzhin, risignal a reont hag hejañ o fennoù :
« Il comptait sur le Seigneur : qu'il le délivre ! Qu'il le sauve, puisqu'il est son ami ! » Ps 22, 9 : « Lakaet en deus e fiziañs en Aotrou : dezhañ d’e zieubiñ, dezhañ d’e salviñ, pa gar anezhañ ».
C'est toi qui m'as tiré du ventre de ma mère, qui m'a mis en sûreté entre ses bras. Ps 22, 10 : Ya, c’hwi hoc’h eus va zennet eus korf va mamm, ha va lakaet e surentez ouzh he c’halon.
A toi je fus confié dès ma naissance ; dès le ventre de ma mère, tu es mon Dieu. Ps 22, 11 : Etre ho taouarn ez on bet taolet kerkent ha ganet, adalek korf va mamm, c’hwi an hini a zo va Doue.
Ne sois pas loin : l'angoisse est proche, je n'ai personne pour m'aider. Ps 22, 12 : Na chomit ket pell diouzhin, dre ma-z on enkrezet, denesait ouzhin rak n’eus den d’am skoazellañ.
Des fauves nombreux me cernent, des taureaux de Basan m'encerclent. Ps 22, 13 : Enkelc’hiet on gant e-leizh a goleoù, emañ tirvi Basan ouzh va gwaskañ a bep tu.
Des lions qui déchirent et rugissent ouvrent leur gueule contre moi. Ps 22, 14 : A-enep din e tigoront o geolioù, evel al leon e tiskolpont en ur yudal.
Je suis comme l'eau qui se répand, tous mes membres se disloquent. Mon coeur est comme la cire, il fond au milieu de mes entrailles. Ps 22, 15 : Me ’zo evel dour o teverañ emaon, ha diframmet eo va holl eskern. Deuet eo va c’halon da vezañ evel koar, emañ o teuziñ e-kreiz va c’horf.
Ma vigueur a séché comme l'argile, ma langue colle à mon palais. Tu me mènes à la poussière de la mort. + Ps 22, 16 : Disec’het eo va c’horzailhenn evel un darbod-pri, pegañ a ra va zeod ouzh va staoñ.
Oui, des chiens me cernent, une bande de vauriens m'entoure. Ils me percent les mains et les pieds ; Ps 22, 17 : Ya, ur vandennad chas en em gelc’h en-dro din, ur bagad hailhoned am arsailh a bep tu. Toullet o deus va daouarn ha va zreid,
Ps 22, 16k : va gourvezet o deus e poultr ar marv.
je peux compter tous mes os. Ces gens me voient, ils me regardent. + Ps 22, 18 : Emaint o kontañ va holl eskern. O selloù a stagont ouzhin gant evezh ha dismegañs ;
Ils partagent entre eux mes habits et tirent au sort mon vêtement. Ps 22, 19 : lodennañ a reont va dilhad kenetrezo ha war va zoneg e tennont ar sord.
Mais toi, Seigneur, ne sois pas loin : ô ma force, viens vite à mon aide ! Ps 22, 20 : C’hwi avat, Aotrou, na chomit ket pell diouzhin, c’hwi, va sikour, hastit va skoazellañ.
Préserve ma vie de l'épée, arrache-moi aux griffes du chien ; Ps 22, 21 : Eus ar c’hleze dieubit va ene, ha va buhez eus krabanoù ar c’hi.
sauve-moi de la gueule du lion et de la corne des buffles. Tu m'as répondu ! + Ps 22, 22 : Va salvit eus geol al leon, me reuzeudik, eus kerniel ar bualed. Met respontet hoc’h eus din.
Et je proclame ton nom devant mes frères, je te loue en pleine assemblée. Ps 22, 23 : Embann a rin neuze hoc’h anv d’am breudeur, ho meuliñ a rin e-kreiz ar vodadeg.
Vous qui le craignez, louez le Seigneur, + glorifiez-le, vous tous, descendants de Jacob, vous tous, redoutez-le, descendants d'Israël. Ps 22, 24 : C’hwi hag a zouj an Aotrou, kanmeulit anezhañ, c’hwi holl diskennidi Yakob, rentit klod dezhañ. Krenit holl dirazañ, bugale Israel,
Car il n'a pas rejeté, il n'a pas réprouvé le malheureux dans sa misère ; il ne s'est pas voilé la face devant lui, mais il entend sa plainte. Ps 22, 25 : rak n’en deus ket disprizet un den paour, n’en deus ket heuget ouzh e reuzeudigezh ; n’en deus ket distroet e sell dioutañ, e selaouet en deus pa c’harme davetañ.
Tu seras ma louange dans la grande assemblée ; devant ceux qui te craignent, je tiendrai mes promesses. Ps 22, 26 : Deoc’h-c’hwi va meuleudi er vodadeg vras ; va gouestloù a fell din seveniñ dirak ho tud fidel.
Les pauvres mangeront : ils seront rassasiés ; ils loueront le Seigneur, ceux qui le cherchent : « A vous, toujours, la vie et la joie ! » Ps 22, 27 : Ar beorien a zebro hag o gwalc’h o devezo, ar re a glask an Aotrou a veulo anezhañ : « O c’halonoù da vevo da viken ! ».
La terre entière se souviendra et reviendra vers le Seigneur, chaque famille de nations se prosternera devant lui : Ps 22, 28 : Soñj o devezo ha davet an Aotrou en em droio broioù pellañ an douar, dirazañ e stouo gant doujañs holl rummadoù ar broadoù.
« Oui, au Seigneur la royauté, le pouvoir sur les nations ! » Ps 22, 29 : Rak d’an Aotrou eo ar rouantelezh, eñ a ren war gement bro a zo.
Tous ceux qui festoyaient s'inclinent ; promis à la mort, ils plient en sa présence. Ps 22, 30 : E azeuliñ a ray holl dud uhel an douar ; dirazañ e soublo ar re holl a zistro d’ar poultr. Ha va ene a vevo evitañ,
Et moi, je vis pour lui : ma descendance le servira ; on annoncera le Seigneur aux générations à venir. Ps 22, 31 : tud va lignez e servijo. Komz a raint eus an Aotrou d’ar rummad da zont,
On proclamera sa justice au peuple qui va naître : Voilà son oeuvre ! Ps 22, 32 : komz a raint eus e justis d’ar bobl a vezo ganet : « Sed ar pezh en deus graet an Aotrou ! ».
