Salmoù - Salm 65

Salm 65

Ps 65, 1 : D’ar mestr-kaner. Salm. Eus David. Kan.

Il est beau de te louer, Dieu, dans Sion, * de tenir ses promesses envers toi Ps 65, 2 : Deoc’h eo dleet, Aotrou Doue, ar veuleudi e Sion ; deoc’h e vez akuitet ar gouestloù e Jeruzalem.

qui écoutes la prière. Jusqu'à toi vient toute chair Ps 65, 3 : C’hwi hag a selaou ar pedennoù, davedoc’h e tistro pep krouadur gant e samm a walloberoù.

avec son poids de péché ; * nos fautes ont dominé sur nous : toi, tu les pardonnes. Ps 65, 4 : Hor pec’hedoù a vec’h ac’hanomp, met c’hwi a bardon anezho.

Heureux ton invité, ton élu : il habite ta demeure ! * Les biens de ta maison nous rassasient, les dons sacrés de ton temple ! Ps 65, 5 : Evurus an hini a zibabit, hag a lakait da chom en ho porzhioù. Ra gavimp hor gwalc’h eus madoù ho ti, eus santelezh ho Templ.

Ta justice nous répond par des prodiges, Dieu notre sauveur, * espoir des horizons de la terre et des rives lointaines. Ps 65, 6 : Ho reizhder-c’hwi a respont deomp gant burzhudoù, Aotrou Doue, hor salver, goanag broioù pellañ an douar, goanag an inizi.

Sa force enracine les montagnes, il s'entoure de puissance ; * Ps 65, 7 : Gant ho nerzh e startait ar menezioù, e braster ho kalloud.

il apaise le vacarme des mers, le vacarme de leurs flots et la rumeur des peuples. Ps 65, 8 : C’hwi eo a sioula kroz ar morioù, storlok ar gwagennoù ha ragach ar pobloù.

Les habitants des bouts du monde sont pris d'effroi à la vue de tes signes ; * aux portes du levant et du couchant tu fais jaillir des cris de joie. Ps 65, 9 : Dirak ho purzhudoù o devez estlamm pobloù an douaroù pellañ ; dirak ho taolioù e trid a levenez broioù ar sav-heol hag ar c’huzh-heol.

Tu visites la terre et tu l'abreuves, tu la combles de richesses ; * les ruisseaux de Dieu regorgent d'eau : tu prépares les moissons. Ainsi, tu prépares la terre, Ps 65, 10 : Gweladennet hoc’h eus an douar ha douret anezhañ ; skuilhet hoc’h eus warnañ pinvidigezh. Leuniet hoc’h eus gwazh-dour an neñv ; kempennet ar gwinizh, hag aozet an douar.

tu arroses les sillons ; * tu aplanis le sol, tu le détrempes sous les pluies, tu bénis les semailles. Ps 65, 11 : Douret hoc’h eus e antoù, plaenaet e havregoù ; e wakaet hoc’h eus gant glaveier, benniget e gellidoù.

Tu couronnes une année de bienfaits ; * sur ton passage, ruisselle l'abondance. Ps 65, 12 : Kurunennet hoc’h eus ar bloaz gant ho madoù, war ho roudoù e splann ar strujuster.

Au désert, les pâturages ruissellent, * les collines débordent d'allégresse. Ps 65, 13 : Peurvanoù ar gouelec’h a youc’h gant al laouenidigezh, an torgennoù a zo leun a levenez.

Les herbages se parent de troupeaux + et les plaines se couvrent de blé. * Tout exulte et chante ! Ps 65, 14 : Ar pradeier a zo goloet a dropelloù, an traoniennoù a zo gwisket a winizh ; setu ma youc’hont, setu ma kanont.